آوای محبوب

وقتی که رفتی جای دستم، دل تکان دادم دنبال تابوت غزلهایم اذان دادم من از نگاهت تکه ای برداشتم بعدش با اشک شستم در دلم جایی مکان دادم هم زخمهای کهنه ام را پانسمان کردم هم زخمهای تازه ام را جانشان دادم بر شاخه ی تنهایی بیدی نشستم تا صیاد آمد سینه را تیر و کمان دادم تا سفره ی دل را گشودم میهمانم رفت قلبم شکست از زانوان تاب و توان دادم یک بقچه حرفم ماند روی میز تنهایی یک بقچه گریه قبلها بود و از آن دادم هرچند می آید نفس از سینه ام اکنون از قبل، مردن دیده ام؛ صدبار جان دادم آن یاکریمانی که آب و دان شان دادی راهی برای گریه کردن یادشان دادم خود تاجر الماس عشقم، بارها در عمر سودی نکردم هیچ !!بد جوری زیان دادم دیدم نیامد هیچ کس تشییع دل آن شب تابوت را با گریه و تنها تکان دادم به قلم #حسین_خدایی صدا #محبوبه_یوسفی #محبوب https://t.me/ashkhay_tanhaiy

ای چراغ دل تاريكم ازين خانه مرو ! آشنای تو منم ، بر در بيگانه مرو ! شمع من باش و بمان، نور زتو اشك زمن جان فشان تو منم، بر در پروانه مرو ! سوختی جان مرا، آه مكن ، اشك مريز از بر عاشق دلداده، غريبانه مرو ! لاله رويا! به گل چهره ی خود چنگ مزن سركشی بس كن و عاقل شو و ديوانه مرو ! قصه خواهی شدو از يادجهان خواهی رفت قهر بيهوده مكن ، در دل افسانه مرو ! كلبه ی تنگ مرا مهر تويی، ماه تويی ای چراغ شب تاريكم ازين خانه مرو ! به قلم #مهدی_سهیلی صدا #محبوبه_یوسفی #محبوب