دمــی اَزْ موتِ فرضي🫁

چطور برای امتحان زبان غروب درس بخونم وقتی الان اساسی میخونم🏊🏼‍♀️

من هرگز نمیبازم؛ یا میبرم،یا یاد میگیرم🙂‍↕️👀

خدا نکنه بری تو چآه یه ایل میان پشت سرت اخه پدرصلواتیا شاید من خفه شدم و مردم اون تو

از كلمه "دست تنها " خوشم اومده! غم و استقلال زيادى توشه انگار ميتونى آستينت رو بكشى رو چشمات اشكات رو پاک كنى و بعد كوه رو بندازى رو دوشت و به جلو حركت كنى..

همینجا قول میدم دیگه وسط حرف کشی نپرم و حرفشو قطع نکنم قووول 🙂‍↔️

goof night 🕊️

انتظار کمتر، آرامش بیشتر

کاش بعضی فاصله‌ها فقط روی نقشه بودن

آب و اسید نیاز دارم چون مغزم زنگ زده

چرا باید وسواس بگیرم آب پوستای دست و پاهامو برده🤡

بدترین نوع کوری، کور شدن ذوقه. لامصب وقتی از بین میره دیگه هیچ جوره برنمی‌گرده.

جا نمونید🎯

دوست دارم یه گروه رقابتی بزنم منتها نمیخونین 👩‍🦯 بچه زرنگ می‌خوام

نمیدونم به این حس چی میگن و اسمشو چی بزارم ولی میدونم که با هر بار دیدن ویدیو های مراسم خاکسپاری آقا قلبم فشرده میشه

دیدار آخرمون🖤

دنیا، بیشتر از افراد بااستعداد، آدم‌های پیگیر رو به یاد میاره.

چرا پرایوت ریپلای میزنید🥸

کاش...

کاش می‌توانستم تمام پل‌های پشت سر را آتش بزنم، نه از سر فراموشی، که از سرِ رهایی.

کاش می‌توانستم به خودم قول بدهم که دیگر برای فرداهای نیامده، امروز را قربانی نکنم. کاش آدم‌ها را قبل از دوست داشتن، نمی‌سنجیدم؛ و بعد از رفتن‌شان، امانت‌دار خاطرات‌شان نمی‌شدم.

اما می‌دانم... کاش‌ها پرندگانی‌اند که فقط وقتی قفس‌شان را باز می‌کنی، پرواز کردن را معنا می‌دهند. و شاید زیباییِ همین لحظه، در همین "کاش" گفتنِ مکرر است؛ تا بیدار بمانیم، تا هنوز چیزی برای آرزو کردن باقی مانده باشد.🙂🙂

دیدین چیشد؟ وسط صحبتای کلاس که در مورد گم کردن وسیله بود، استاد راجع به گم کردن آدمای زندگیمون گفت:)) بعد هم گفت وقتی که مهم ترین آدمای زندگیمونو دیگه قرار نیست تا آخر عمرمون ببینیم💔 گریم گرفت و نمیتونستم حرف بزنم حالاااا..