Soffio and the dandelions
رفتن به کانال در Telegram
227
مشترکین
-124 ساعت
+167 روز
+2230 روز
آرشیو پست ها
چیزی که میتونه مقدار صمیمیت شما رو با یه فردی بسنجه، اینه که چقدر در مورد خودتون بهش اطلاعات میدین؛ از روزمرهتون براش حرف میزنین و اون آدم انقدر امن هست که بتونین بهش از شکستن ناخن انگشت پاتون تا پرزگیر بودن شلوار جدیدی که خریدی بگین.
اگر حرفی از روزمرگیها نباشه، صمیمیت هم حذف میشه
15 سپتامبر, 02:49
خانوم خوشگله بوسم کرده میتونین ریاکت ناز بدین از این به بعد
14 سپتامبر, 14:43
کل اکسپلورم پر شده از دو چیز، چشمکهای سو کانگ جون و ضجه زدنهای سونگ کانگ
14 سپتامبر, 12:37
کاش بتونم یه روزی از این سگهای گندهی ناناز پشمالو بخرم😕 گلدنرتریور، هاسکی، نمیدونم اسم نژادهاشون رو درست
ولی از اینهایی که اگر بپرن روت قطعا یه جاییت میشکنه
پشمالوهای نرم دوست داشتنی آبسسد
14 سپتامبر, 12:17
گوجی گوجی گوجی
کلیشهی لعنتی با وایب کیدراماهای ۲۰۱۶ به قبل
13 سپتامبر, 10:51
روی دیوار مغزم نوشته "لعنت بر پدر و مادر کسی که در این محل آشغال بریزد"
11 سپتامبر, 23:04
حالا این وسط با "ترجیح به حذف مشکل پیش اومده و نادیده گرفتنش به جای صحبت و حل کردنش" که تازگی کشفش کردم چیکار کنم؟
10 سپتامبر, 13:33
یه ذره خودخواهی، حتی یه خروار خودخواهی، چه اشکالی داره؟
10 سپتامبر, 13:31
چرا آدم نمیتونه توی خونهی ایرانی کاری رو تنهایی انجام بده؟
10 سپتامبر, 13:23
شاید هم دلت میخواست به جای خر خر کمرنگ گربه، غرش ببر رو بشنوی از میون نفسهام. پلکهات رو میبستی و وقتی میخواستم برای شیرین بودن خوابت شمع روشن کنم، ازم کابوس میساختی.
باد میشدم تا ابرها رو فراری بدم، که خورشید مویرگهای گونههات رو گرم کنه و حس کنی بوسهام بالاخره روی پوستت نشسته، ولی از بارون و قطره دم میزنی.
من بهار رو به خاطر تو با وعدهی یه کاسه یخ در بهشت راضی کردم زودتر برسه، اونوقت تو میگی شکوفهها خونت رو خشک میکنن؟
10 سپتامبر, 10:44
دستهام رو با شکوفهها بریدم. به تو فکر میکردم، دستم روی شاخه میرقصید و قطرهای روی گونهم افتاد. آسمون ابری نداشت، بارون اون نزدیکیها نبود. فکر کردن به اینکه چقدر گلبرگهای روی شاخه شبیهتن، تیزشون کرده بود؟ گمونم حتی در رویا، حتی با لمس چیزهایی که فقط شبیهت بودن هم نمیتونستم سالم بمونم.
10 سپتامبر, 10:40
Repost from آن؛
«ولی چیز چندانی از آن روزها نگفتم. آدمی فقط میتواند چیزی را وصف کند که تاب به خاطر سپردنش را دارد. نمیتوانی ضربات چکشی را توصیف کنی که مغزت را متلاشی میکند.»
- زیر تیغِ ستارهٔ جبار؛ هدا مارگولیوس کووالی، فارسیِ علیرضا کیوانینژاد.
| آن؛ نشسته در بهمن.
09 سپتامبر, 14:02
