خاکستر.

روز بازگشت به دانشگاه در نیمسال دوم (حضوری)، بازم همین حسو دارم. حتی فردا هم همینطور، پسفردا هم همینطور، پسون فردا هم همینطور و هفته‌های بعد.

۱ خرداد ۴۰۵.

نترس، یه خورده جسارت داشته باش. چیزی نیست. فقط دنیاست که به آخر رسیده. همیشه همین‌طوره.

خداحافظ گاری کوپر - رومن گاری.

وای.

البته با خونده‌شم دیگه تضمین نیست ولی خب.

‏یه جوری دارم درس نمی‌خونم انگار شهروند سوئیس با آینده تضمین شده، ثبات اقتصادی و تورم صفر درصدم.

اگه زمین صاف بود خیلی خوب بود. پیاده میرفتیم تا تهش، میشستیم اون آخرش پامونو آویزون میکردیم سیگار میکشیدیم، بعدشم میپریدیم تو فضای بی انتها.

-