I don't know.

اما بازم اگه کسی ازم راجب عشق بپرسه ساکت میشم و نمیدونم چی بگم.

چمیدونم، منم بار اوله دارم زندگی میکنم.

‏این انسان بودن خیلی داستان داره کاش ابری چیزی بودم.

از لحاظ روحی نیاز دارم برای یه مدت غیب بشم و یکی دیگه به جای من بیاد با این زندگی بجنگه، یکی که زورش از من و این اتفاقا بیشتر باشه.

چه میدانستم قلبش به اندازه‌ی زبانش زیبا نیست؟

منم میدونم می‌گذره و یادم میره ولی من الان بابتش ناراحتم.

به هر حال آدمیزاده دیگه، گاهی اوقات نمی‌دونه چیکار کنه دراز میکشه خیره میشه به سقف یه کم گریه میکنه و خوابش می‌بره.