𝑫𝒖𝒔𝒕 & 𝑪𝒆𝒍𝒍𝒖𝒍𝒐𝒊𝒅
رفتن به کانال در Telegram
𝘍𝘦𝘦𝘭 𝘭𝘪𝘬𝘦 𝘺𝘰𝘶 𝘥𝘰𝘯'𝘵 𝘣𝘦𝘭𝘰𝘯𝘨 𝘵𝘰 𝘢𝘯𝘺𝘸𝘩𝘦𝘳𝘦? 𝘛𝘳𝘺 𝘩𝘦𝘳𝘦. @PoetryChallenge @MailOfficebot
نمایش بیشترکشور مشخص نشده استدسته بندی مشخص نشده است
679
مشترکین
-624 ساعت
-337 روز
-25430 روز
آرشیو پست ها
𝑯𝒆 𝒘𝒂𝒔 𝒕𝒉𝒆 𝑫𝒆𝒗𝒊𝒍, 𝒂𝒏𝒅 𝒚𝒆𝒕 𝒔𝒉𝒆 𝒘𝒂𝒔 𝒕𝒉𝒆 𝒐𝒏𝒍𝒚 𝒕𝒉𝒊𝒏𝒈 𝒉𝒆 𝒆𝒗𝒆𝒓 𝒘𝒐𝒓𝒔𝒉𝒊𝒑𝒑𝒆𝒅. 𝑪𝒉𝒍𝒐𝒆 𝒘𝒂𝒔 𝒕𝒉𝒆 𝒎𝒊𝒓𝒂𝒄𝒍𝒆 𝒉𝒆 𝒏𝒆𝒗𝒆𝒓 𝒃𝒆𝒍𝒊𝒆𝒗𝒆𝒅 𝒉𝒆 𝒅𝒆𝒔𝒆𝒓𝒗𝒆𝒅...𝒕𝒉𝒆 𝒐𝒏𝒆 𝒔𝒐𝒖𝒍 𝒕𝒉𝒂𝒕 𝒄𝒐𝒖𝒍𝒅 𝒍𝒐𝒐𝒌 𝒑𝒂𝒔𝒕 𝒉𝒊𝒔 𝒘𝒊𝒏𝒈𝒔, 𝒉𝒊𝒔 𝒔𝒊𝒏𝒔, 𝒉𝒊𝒔 𝒄𝒓𝒐𝒘𝒏, 𝒂𝒏𝒅 𝒔𝒕𝒊𝒍𝒍 𝒘𝒉𝒊𝒔𝒑𝒆𝒓 𝒉𝒊𝒔 𝒏𝒂𝒎𝒆 𝒂𝒔 𝒕𝒉𝒐𝒖𝒈𝒉 𝒉𝒆 𝒘𝒆𝒓𝒆 𝒔𝒊𝒎𝒑𝒍𝒚 𝒂 𝒎𝒂𝒏. 𝑾𝒊𝒕𝒉 𝒉𝒆𝒓, 𝑳𝒖𝒄𝒊𝒇𝒆𝒓 𝒅𝒊𝒔𝒄𝒐𝒗𝒆𝒓𝒆𝒅 𝒕𝒉𝒂𝒕 𝒑𝒆𝒓𝒉𝒂𝒑𝒔 𝑯𝒆𝒂𝒗𝒆𝒏 𝒘𝒂𝒔 𝒏𝒆𝒗𝒆𝒓 𝒂 𝒑𝒍𝒂𝒄𝒆. 𝑷𝒆𝒓𝒉𝒂𝒑𝒔 𝒊𝒕 𝒘𝒂𝒔 𝒂 𝒑𝒂𝒊𝒓 𝒐𝒇 𝒆𝒚𝒆𝒔 𝒕𝒉𝒂𝒕 𝒎𝒂𝒅𝒆 𝒂𝒏 𝒊𝒎𝒎𝒐𝒓𝒕𝒂𝒍 𝒇𝒊𝒏𝒂𝒍𝒍𝒚 𝒘𝒊𝒔𝒉 𝒉𝒆 𝒄𝒐𝒖𝒍𝒅 𝒔𝒕𝒂𝒚. 𝑨𝒏𝒅 𝒘𝒉𝒆𝒏 𝒉𝒆 𝒍𝒆𝒇𝒕 𝒉𝒆𝒓, 𝒉𝒆 𝒅𝒊𝒅𝒏'𝒕 𝒍𝒆𝒂𝒗𝒆 𝒃𝒆𝒄𝒂𝒖𝒔𝒆 𝒉𝒆 𝒍𝒐𝒗𝒆𝒅 𝒉𝒆𝒓 𝒍𝒆𝒔𝒔. 𝑯𝒆 𝒍𝒆𝒇𝒕 𝒃𝒆𝒄𝒂𝒖𝒔𝒆 𝒉𝒆 𝒍𝒐𝒗𝒆𝒅 𝒉𝒆𝒓 𝒆𝒏𝒐𝒖𝒈𝒉 𝒕𝒐 𝒆𝒏𝒅𝒖𝒓𝒆 𝒆𝒕𝒆𝒓𝒏𝒊𝒕𝒚 𝒘𝒊𝒕𝒉𝒐𝒖𝒕 𝒉𝒆𝒓. 𝑯𝒆 𝒈𝒂𝒗𝒆 𝒖𝒑 𝒆𝒗𝒆𝒓𝒚 𝒕𝒐𝒎𝒐𝒓𝒓𝒐𝒘 𝒕𝒉𝒆𝒚 𝒄𝒐𝒖𝒍𝒅'𝒗𝒆 𝒉𝒂𝒅, 𝒆𝒗𝒆𝒓𝒚 𝒎𝒐𝒓𝒏𝒊𝒏𝒈 𝒃𝒆𝒔𝒊𝒅𝒆 𝒉𝒆𝒓, 𝒆𝒗𝒆𝒓𝒚 𝒍𝒊𝒇𝒆𝒕𝒊𝒎𝒆 𝒐𝒇 𝒔𝒕𝒐𝒍𝒆𝒏 𝒌𝒊𝒔𝒔𝒆𝒔, 𝒋𝒖𝒔𝒕 𝒔𝒐 𝒔𝒉𝒆 𝒄𝒐𝒖𝒍𝒅'𝒗𝒆 𝒉𝒆𝒓𝒔. 𝑻𝒉𝒆 𝑫𝒆𝒗𝒊𝒍 𝒔𝒑𝒆𝒏𝒕 𝒆𝒕𝒆𝒓𝒏𝒊𝒕𝒚 𝒔𝒂𝒗𝒊𝒏𝒈 𝒔𝒐𝒖𝒍𝒔, 𝒃𝒖𝒕 𝑪𝒉𝒍𝒐𝒆 𝒘𝒂𝒔 𝒕𝒉𝒆 𝒐𝒏𝒆 𝒔𝒐𝒖𝒍 𝒉𝒆 𝒘𝒐𝒖𝒍𝒅'𝒗𝒆 𝒈𝒊𝒗𝒆𝒏 𝒆𝒕𝒆𝒓𝒏𝒊𝒕𝒚 𝒊𝒕𝒔𝒆𝒍𝒇 𝒕𝒐 𝒌𝒆𝒆𝒑. 𝑨𝒏𝒅 𝒊𝒇 𝒍𝒐𝒗𝒆 𝒊𝒔 𝒎𝒆𝒂𝒔𝒖𝒓𝒆𝒅 𝒃𝒚 𝒘𝒉𝒂𝒕 𝒘𝒆 𝒂𝒓𝒆 𝒘𝒊𝒍𝒍𝒊𝒏𝒈 𝒕𝒐 𝒍𝒐𝒔𝒆, 𝒕𝒉𝒆𝒏 𝑳𝒖𝒄𝒊𝒇𝒆𝒓 𝒍𝒐𝒗𝒆𝒅 𝒉𝒆𝒓 𝒃𝒆𝒚𝒐𝒏𝒅 𝒎𝒆𝒂𝒔𝒖𝒓𝒆.
Repost from N/a
شاپرکی گفت
چی گفت
یواشکی گفت
چی گفت
تو گوش من گفت
چی گفت
یکی یکی گفت
چی گفت
گفت به گل ها دست نزنین
دست دست دست نمیزنیم.
