مگر تمام عمر چندتا بـهمنـہ ؟

چرا به تو بیشتر از هرکس دیگه‌ای اهمیت می‌دادم؟ عجیبه... نه؟

‏عاشق نور پاييزم، گرم و نرم و خوش رنگه.

کاش میشد یکم بزنیم جلوتر ببینیم اصلا ارزش داره ادامه شو زندگی کنیم یا نه...

‏وقتی شخصیت واقعی یه آدم رو می‌فهمم حس می‌کنم حتی چهره‌اش هم برام تغییر می‌کنه.

‏همه رد فلگن تو فقط می تونی طیف قرمز مورد علاقتو انتخاب کنی.

‏ما خانوادگی گیمریم، با اعصاب هم دیگه بازی می‌کنیم.

‏خیلی عادی داری overthink می‌کنی که یهو پازلت تکمیل می‌شه🧘🏻‍♀️

بلاخره فهمیدی چرا با همه حرف کم میارم، با تو زمان؟ یا نه؟

می‌گفت: تصمیم گرفتم آنقدر سکوت کنم تا دلی برایم تنگ شود؛ به خودم آمدم دیدم فراموش شده‌ام!

‏گفتم یکم هم اون تلاش کنه، بعدش دیگه هیچوقت با هم حرف نزدیم.

آدما هیچوقت از بین نمیرن، اونا تبدیل میشن به یه سری حس مثل خشم، تنفر، دل زدگی، دل مردگی، حسرت یا شایدم بغض.

‏گسلایت فقط اونجا که با خودت می‌گی «چیزی نشده که، چرا بزرگش می‌کنی؟! همه چی مرتبه.»

‏ترسناک نیست؟ یهو یه آدمی که همه‌ی تو و زندگیت رو بلده، بشه غریبه.

‏سوشال مدیا خیلی داره این مدل زندگی‌های شدید ایده‌آل رو عادی‌ سازی می‌کنه...

کاشکی میشد این هفته رو بزارم روی 4x بره جلوتره ببینم قرار چی بشه...

دلتنگی ام را دم کرده ام؛ بی قند مینوشم تا یادم نرود چقدر تلخ بودی!

‏دلم یکیو می‌خواد که بتونم روش شرط ببندم و نبازم