شهربند هوای جانان

در رفتن جان از بدن، گویند هر نوعی سخن من خود به چشم خویشتن، دیدم که جانم می‌رود تهران _ خیابان دماوند مراسم تشییع رهبر شهید ❤️🇮🇷

و قال علی (ع): يُعْجِبُ بِنَفْسِهِ اِذا عُوفِىَ، وَ يَقْنَطُ اِذَا ابْتُلِىَ.🌱 از آنانی مباش که در عافیت مغرورند، و در گرفتاری، نا امید...

از برون در میان بازارم وز درون خلوتیست با یارم

آمدی وَه که چه مُشتاق و پریشان بودم تا بِرفتی ز بَرم،صورت بی‌جان بودم زنده می‌کرد مرا دم به دم امّید وصال وَر نه دور از نظرت کُشته هجران بودم تا مگر یک نَفسم،بوی تو آرد دم صبح همه شب منتظر مرغ سحر خوان بودم ✍🏻 سعـدی

چشم تورا به سرمه کشیدن چه حاجت است؟ کوته کن این بـهـانــهٔ دنـبـالـه‌ دار را ✍🏻 صـائـب تـبـریزی

اکثر شبها یکی دو ساعت خودمو تنها می‌کنم بعد می‌نشینم فکر میکنم.. می‌بینم من تو این ۲۰ سال هیچ دستاورد و موفقیتی از خودم نداشتم که بهش افتخار کنم! هرچی دارم خدا بهم داده به طور مثال اگه تو کنکور موفق شدم بخاطر عقل و تن سالمی بوده که خدا داده وگرنه که موفق نمی‌شدم اگه ارامش دارم بخاطر خانواده خوبیه که خدا بهم داده من که نقشی نداشتم. عشق به امام حسین هم همینطور :) خدا خودش این عشق رو میزاره تو قلب ما اگر افتخاری هست افتخار به داشتن خداییه که پدر و مادری داد که از نون حلالشون عاشق امام حسین شدیم.

چرا احساس خوشبختی نکنم؟! بین این همه دین و اعتقادات مختلف من مسلمان، شیعه، عاشق امام علی و اهل بیتش و گریه کن امام حسین شدم. خدایا من چطوری تو رو شکر کنم ؟! من چجوری این نعمت بزرگ رو جبران کنم قربونت برم ؟ من خوشبخت ترین آدم جهانم :)))))

تا حالا داستان پر‌ از ماجرای عاشق رو فقط در یک بیت شنیدی ؟ اول شدم شکفته زِ ارسالِ نامه اش آخر زِ شرمساریِ مضمون گریستم

✍🏻 قـدسی مشهدی

قدر تنهایی رو بدون لطفا به زندگی کرم قبل پروانه شدن دانه قبل از گیاه شدن دقت کن تنهایی فصلی از زندگی ماست از این تایم باید نهایت استفاده رو کرد

زِ عشق‌های جوانی عزیزتر دارم تو را، که گرمیِ خورشید در خزان خوش‌تر

✍🏻 حسیـن منزوی

کیستم من ؛ پای تا سر نسخه‌ای از زلفِ او تیره روزی بیقرار ، آشفته حالی ، دَرهمی

✍🏻 کلیم کاشانی

تا به حال به دنیای بعد از مرگ فکر کردی؟ - اره به نظرت چه آدم‌هایی اونجا و اون موقع حسرت گذشته شون نمیخورن؟ - آدم‌هایی که تا تونستن عاشقی کردن و دیوونه بودن

دوش در حلقه ما قصه گیسوی تو بود ..

✍🏻 حافظ

یک غزل از حضرت حافظ خوندم.. نمیدونم چرا اشک تو چشمام جمع شد

من درختی کلاغ بر دوشم،خبرم درد می کند بدجور ساقه تا شاخه ام پر از زخم است تبرم درد می کند بدجور من کی ام جز نقابی از ابهام؟ درد بحران هوّیت دارم یک اشاره بدون انگشتم،اثرم درد می کند بدجور جنگجویی نشسته بر خاکم،در قماری که هر دو می بازیم پسرم روی دستم افتاده،سپرم درد می کند بد جور هرچه کوه بزرگ می بینی،همگی روی دوش من هستند عاشقی هم که قوز بالا قوز،کمرم درد می کند بدجور تو فقط صبر می کنی تجویز،من فقط صبر می کنم یکریز بس که دندان گذاشتم رویش،جگرم درد می کند بدجور بستری کن مرا در آغوشت با دو نخ شعر و این هوا باران مرغ عشقی بدون همزادم،که پرم درد می کند بد جور

✍🏻 مرتضی خدایگان

من درختی کلاغ بر دوشم . .