پرواز قوها🪽

که من بی تو نه آغازم نه پایان تویی آغاز روز بودن من نذار پایان این احساس شیرین بشه بی تو غم فرسودن من

ﺳﻌﺪی ﭼﻮ ﺟﻮرش ﻣﻴﺒﺮی ﻧﺰدﻳﮏ او دﻳﮕﺮ ﻣﺮو ای ﺑﻰ ﺑﺼﺮ ﻣﻦ ﻣﻴﺮوم او ﻣﻴﻜﺸﺪ ﻗﻠﺎب را

من راه تو را بسته تو راه مرا بسته امید رهایی نیست وقتی همه دیواریم...

برای نور سرخ ماه امشب:

من تنهای تنها می‌گذرم از میان روز و شب بی آنکه کنار تو باشم