سُرَنْجْ🍊

«Quizás, Quizás, Quizás» یکی از مشهورترین ترانه‌های عاشقانهٔ موسیقی کوباست؛ ترانه‌ای که اوسوالدو فارِس (Osvaldo Farrés) در سال ۱۹۴۷ ساخت و هم موسیقی و هم شعر اسپانیایی آن را خودش نوشت. داستان تولد آهنگ هم به اندازهٔ خود آن شنیدنی است. فارِس در مهمانی‌های خانهٔ مادرش موسیقی می‌ساخت. یکی از خواهرانش، اُلگا، خواستگاری داشت که مرتب از او می‌پرسید آیا روزی با او خواهد رقصید و پاسخ اُلگا همیشه یک کلمه بود: «Quizás… quizás… quizás…»؛ یعنی «شاید... شاید... شاید». فارِس از همین موقعیت الهام گرفت و عبارت معروف ترانه را ساخت: «هر وقت از تو می‌پرسم کی، چگونه و کجا، تو همیشه جوابم می‌دهی: شاید، شاید، شاید.» از نظر موسیقایی، چیزی که این ترانه را ماندگار کرده، همین تضاد است: ملودی نرم و رقصانِ بولرو در برابر مضمونِ بلاتکلیفی و انتظار عاشقانه. آهنگ دربارهٔ کسی است که از معشوقش پاسخ روشنی می‌خواهد، اما هر بار فقط با «شاید» روبه‌رو می‌شود. ترانه خیلی زود از مرزهای کوبا عبور کرد. در همان سال‌های نخست، نسخه‌های دیگری از آن منتشر شد و در ۱۹۴۸، Desi Arnaz نخستین ضبط شناخته‌شدهٔ نسخهٔ انگلیسی را با عنوان Perhaps, Perhaps, Perhaps ارائه کرد. بعد از آن، آهنگ به زبان‌ها و فرهنگ‌های مختلف راه پیدا کرد. نسخهٔ فرانسوی با عنوان Qui sait, qui sait, qui sait و نسخهٔ ایتالیایی با عنوان Chissà, chissà, chissà شکل گرفتند و در دهه‌های بعد، هنرمندان بسیاری در سراسر جهان آن را بازخوانی کردند. به این ترتیب، این آلبوم سفری است از کوبا در ۱۹۴۷ تا اجراهای زبان‌ها و نسل‌های مختلف؛ سفری که در آن یک ملودی واحد، بارها با صداها، زبان‌ها و تنظیم‌های متفاوت دوباره متولد شده است. یک سؤال ساده در مرکز همهٔ این نسخه‌ها باقی می‌ماند: Quizás… quizás… quizás. شاید... شاید... شاید.