غَرِیْبْ

-آهیات -صد و بیست و پنج

(قمار سحر)

مگر که آرزو کند رسیدن بهار ها به غیر آرزو دگر نمیرسند ندار ها میان شب به یاد تو گریه چو رود میکند میان شعر شاعران غزل شدند نهار ها شب است و شعر و می ولی ، ندارمت عزیز من به قلب لشکری بزن که بشکند حصار ها ز دور بوسه میزنم به قوس ابروان تو تو هم ببوس غیر را ، تا ببری قمار ها در این قمارِ عمر رفت ، عشق من و دو چشم تو به هر طریق رو زدم سحر نشد سیاهیِ خمار ها

آهی

@AHHYYAT

تمام وجودم سرشار از استرسه ؛ و نگران جوون هایی ام که کف خیابونن ...

خدایی از چنل نرید بیرون ، قلبم میشکنه ...💔

بگریز در آغوش من از خلق که گل‌ها از باد گریزند در آغوش گیاهی - ‌شهریار | آهیّات

«السلام علی من کان فی عینی.»

دل سویِ تو آورده پناه از غمِ دنیا این طفل یتیم است، در آغوش بگیرش… - فاضل نظری | آهیّات

وقتی کسی سعی می‌کند شما را از دست بدهد بپذیرید کمکش کنید رهایش کنید و تمام.

میخوابی،بلند میشی،شرمنده رویاهات میشی.

شبیهِ کوزه در دل از غمت صدها تَرَک دارم مرا خواهد شکست آخرْ تلنگرهایِ دلتنگی - معصومه صابر | آهیّات

هرجا هوا مطابق مِیلت نشد برو فرق تو با درخت همین پای رفتن است ـ سعید صاحب‌علم | آهیّات

این شکست، فقط شکست یک رابطه نیست؛ این فروپاشی تمام اعتقاد من به عشق، به انسان به زندگی بود.

بله ، از بد حادثه بود که انتخابت کردیم . چه اشتباه جذابی ...

ما بدین در نه پِیِ حشمت و جاه آمده‌ایم از بد حادثه این جا به پناه آمده‌ایم - ‌حافظ ‌| آهیّات

گفتم: چند دقیقه اینجا بنشین و به من تکیه بده. گفت: کارم از تکیه گذشته، دلم می‌خواهد در آغوشت بمیرم.

به قول برادر :

میرم و کل این تنم ، پره از زخم توعه .

.

خرم آن لحظه که مشتاق به یاری برسد آرزومند نگاری به نگاری برسد لذت وَصل نداند مگر آن سوخته‌ای که پس از دوری بسیارْ به یاری برسد - امیرخسرو دهلوی | آهیّات