Devil's laugh(caprice no.13)

بنظرم ایده جالبیه هر شب بعد از ساعت ۱۲ یا ۱۱ قطعاتی از آئورال آرشیو که خودم گوش میدم رو رندوم اینجا هم بفرستم اگه خواستید گوش بدید و صبح روز بعد پیام‌های شب رو پاک کنم.

اشنیتکه وقتی پاگانینی : https://t.me/Devils_Mewsic/4659?single

What the spirits would say if they could speak... https://t.me/Devils_Mewsic/4773?single

پیانیسیمو (pp) به معنای حقیقی https://t.me/Devils_Mewsic/4757?single

Shameless – S05 E09 – G. Mahler

–

والتر وایت دنیای موسیقی : والتر پیستون

پروژه DME — دست‌نوشت نامه‌ها و آثار موسیقایی و نسخه‌های خطی، کاتالوگ و دیگر آثار. بخش مهمی از منابع اولیه زندگی موتزارت و خب شدیدا بدرد بخور و طبیعی، اگر علاقه داشتید : Digital Mozart Edition https://dme.mozarteum.at/DME/briefe/

مست شوید؛ از شراب از شعر یا از پرهیزکاری، آن‌طور که دلتان می‌خواهد مست باشید. https://t.me/Devils_Mewsic/7719?single

چرا باید یک موزیسین در این حد دیوانه‌وار عاشق کار و شغلش باشه ؟ قطعا که به خاطر پول نیست چون با توجه به سنگینی کار هیچ‌وقت دستمزد کافی نمیگیرن و ارزشی نداره. بخاطر شهرت ؟ طمع ؟ غرور ؟ خدمت به موسیقی ؟‌پرستش موسیقی ؟ میل به جاودانگی ؟ نیاز به دیده شدن ؟ نیاز به اثبات خود به دیگران یا خود شخص؟ اینکه میراثی از خود بجا بذاریم ؟ وسواس ؟ کمال‌گرایی ؟ اعتیاد به اون لحظه ناب و وصف نشدنی پس از اتمام اجرا ؟ آیا خدمت به موسیقی واقعا خدمت هست یا شکلی بسی والایی از خواسته شدن ؟ معنا دادن به زندگی ؟ پوچ نبودن ؟ هنرمند برای موسیقی زندگی میکنه یا صرفا یه وسیله‌ای هست که موزیسین میتونه خودش رو به جهان تحمیل کنه ؟ یا ارائه بده ؟ موزیسین با اینکه میدونه سالها قبل از اون بالاترین کیفیت و تفسیر و اجرای ممکن ارائه داده شده ولی با این‌حال داره تلاش میکنه و به مسیرش ادامه میده. اگه نتونه در حد حداقل استانداردها هنرش رو ارائه بده چطور ؟ یعنی فکر میکنه که میتونه اجرایی درخشان‌تر و والاتر از این آثاری که به جا موندن از خودش به ارث بذاره ؟ —

نقدی از David Nice در روزنامه گاردین، در وصف آخرین اجرای سوتلانوف : https://www.theguardian.com/news/2002/may/06/guardianobituaries.russia?CMP