درباره‌ اَلی

به این آدم نیاز دارم که بگه: «تو در خانه من می‌توانی بی هیچ رودربایستی غمگین باشی» نامه ژرژ ساند به گوستاو فلوبر

عزیزم! این غم است که ما را به هم مَحرَم می‌کند...

چطور بی‌رحمانه حالم بد شد! حالا حس بی‌عرضه بودن شدید دارم حالا اینکه نان و گوشت هر روز گران می‌شود هم تقصیر من است. چه کنم که نتوانستم یک شغل دوم پر درآمد داشته باشم زندگی خودش دید که چه‌کارها که نکردم. این حجم از بی‌رحمی که با تیر حرف‌ها به من روا داشتید. حق من نبود. «علی آرام شو؛ خودت بفهم که کوتاه نیامدی، تو ضعیف نبود»

آقای کیارستمی

گفتم ببینمش، مگرم درد اشتیاق ساکن شود، بدیدم و مشتاق‌تر شدم «سعدی»

نظام بروکراسی ایرانی، خود قاتلی تمام عیار برای یک شهروند است... «اداره ثبت، منتظر، پشت درهای بسته»

بشنویم تنهایی یادمان برود

خب تکلیف معلوم شد #آوارگی

به سمت مقصدی نامعلوم برای دیدار احتمالی و شاید آوارگی احتمالی در خیابان‌های طهران

جهت رزرو برای غروب جمعه

این جوری کناره هم باشیم قشنگه جانِ دل، و اگر نه شات قهوه و خامه عسل رو که ... «اگر اسممان را یار گذاشتند؛ رسممان شبیه اغیار نباشد»