غُر و غیره.

پیدا کردنِ موی سفید بین موهام هیچوقت برام‌ عادی نمی‌شه، هربار باید یک ساعت گریه کنم براش.

به نظرم باید از این ناراحت باشی که چقدر انسانیت و شرافت در تو افول کرده که می‌تونی بالاسرِ جنازه هم‌نوعت وایسی و بخوای استعلام بگیری که آدمی که حالا دیگه زنده نیست از چه جناح و با چه تفکری بوده که بعد تصمیم بگیری واسش ناراحت باشی یا نه. متاسفانه کور و‌ کر شدید عزیزان. آدمیت رو از شما به تاراج بردن.

باورم نمیشه تو از مرگ اینا ناراحت باشی

‏ 💔 javidnamaan.com

کاش حرف نویی بود.

کاش من، تو بودم بچه.

آدما باعث می‌شن از این که از دایره امنم اومدم بیرون پشیمون بشم.

هرچقدر احتمال جنگ بالاتر می‌ره، خواب‌هایی که توش بچه‌م رو توی جنگ گم کردم پررنگ‌تر می‌شه؛ چیه این زن بودن واقعا.

من خیلی "می‌ترسم از آن که بانگ آید روزی کای بی‌خبران، راه نه آن است و نه این"ام واقعا.

یه سوال دارم از کسایی که شب‌های قدر مشهدن؛ می‌شه منم ببرید؟

نگو که دیگه دوسم نداری...

تو قدر صحبت یاران و دوستان نشناسی مگر شبی که چو سعدی به داغ عشق بخفتی

نه عدل بود نمودن خیال وصل و ربودن چرا ز عاشق مسکین هم اولش ننهفتی

هزار چاره بکردم که هم‌عنان تو گردم تو پهلوان‌تر از آنی که در کمند من افتی

نه دست عهد گرفتی که پای وصل بدارم به چشم خویش بدیدم خلاف هر چه بگفتی

وفای عهد نمودی دل سلیم ربودی چو خویشتن به تو دادم تو میل باز گرفتی

ندیدمت که بکردی وفا بدان چه بگفتی طریق وصل گشادی من آمدم تو برفتی

انگار که بزرگ مجلس بالا نشسته و همه را مهمان کرده باشد.

سخت‌تر از کار توو معدن، ایمان داشتن به خداییه که خیلی وقته دعاهات رو نادیده گرفته و اجابت نمی‌کنه.