⨷Covey girl's lullaby⎊
رفتن به کانال در Telegram
ॐ زن زندگی آزادی. Welcome to Tony Stark fanclub. Carpediem. Professional yapper. She/her talk:https://t.me/SendHarfBot?start=36b42d516e59 talk2:http://t.me/safeCht_bot?start=jZRCAS Me: @Bomblalala Private:https://t.me/+10oE7ZBkD0BiMTVk
نمایش بیشترکشور مشخص نشده استدسته بندی مشخص نشده است
502
مشترکین
-124 ساعت
-57 روز
-230 روز
آرشیو پست ها
ما میدونیم که چگالی یعنی جرم یک جسم در حجم مشخص. چگالی آب یک چیزی حدود یک گرم بر سانتی متر مکعبه و چگالی متوسط زحل ۰/۶۹ گرم بر سانتی متر مکعبه؛ این یعنی یک جورایی میانگین مادهی تشکیل دهنده زحل از آب کمتره.
پس از لحاظ تئوری اگر یک اقیانوس اونقدر بزرگ باشه که زحل رو تو خودش جا بده، زحل روی سطح آبش شناور میمونه مثل یک بادکنک.
@puublicClown
همونطور که میدونیم، هیچ چیزی تو کیهان ثابت نیست، از جمله کهکشانها.
وقتی دوتا کهکشان به هم نزدیک میشن، نیروی گرانش عظیمشون باعث کشیدگی، تغییر شکل و در آخر ادغام اونها میشه.
کهکشان ما، یعنی کهکشان راه شیری یکی از بزرگترینهای گروه محلیه که دائما درحال جذب و بلعیدن کهکشانهای کوچیک تریه که اطرافش قرار دارن. مثلا کهکشانهایی مثل Canis major dwarf galaxy یا Sagittarius dwarf galaxy که بخشهایی ازشون توسط راه شیری بلعیده شده.
و یکی از قربانیهای احتمالی و بزرگ بعدی راه شیری، احتمالا کهکشان آندرومداست که داره با سرعت به سمت ما حرکت میکنه.
(البته شاید استفاده از کلمه قربانی درست نباشه چون راه شیری و آندرومدا بخاطر گرانش متقابل باهم ادغام میشن و کسی اون یکی رو نمیبلعه)
احتمالا برخوردشون حدود ۴.۵ میلیارد سال دیگه باشه. در نهایت این دوتا کهکشان باهم ادغام میشن و یک کهکشان غول پیکر جدیدی رو تشکیل میدن که واسش اسمهایی مثل Milkdromeda پیشنهاد دادن.
@childofcain
فضا ساکته. البته منظورم این نیست که مثل یک اتاق خالی در سکوته، فقط امکان فیزیکی انتقال صوت توی بیشتر بخشهاش وجود نداره.
ما میدونیم که صوت یک موج مکانیکیه. برای اینکه صدا منتقل بشه، ما نیاز داریم مولکولها یا اتمهای هوا به هم برخورد کنن و این انرژی رو به جلو هل بدن.
مثلا ما وقتی تو زمین صحبت میکنیم، تارهای صوتی ما مولکولهای هوای اطرف رو میلرزونه. و این مولکولها هی به هم دیگه میخورن تا به گوش شنونده میرسن.
ولی تو فضا؟ توی بیشتر بخشهای فضا، محیط به خلاء نزدیکه، یعنی تعداد ذرات اونقدر کمه که نمیتونن موج صوتی رو به شکل درست منتقل کنن و بدون واسطه صداهم راهی برای حرکت نداره.
البته، اگرچه امواج صوتی تو فضا حرکت نمیکنن، اما امواج الکترومغناطیسی به راحتی تو خلاء منتشر میشن و دانشمندهای ناسا میان این امواج رادیویی، پلاسما و میدانهای مغناطیسی سیارات و پدیدههای اطراف سیاهچاله هارو جمع آوری میکنن و به فرکانسهایی تبدیل میکنن که گوش انسان بتونه بشنوه اونارو.
@pitofmymind
اگر به کهکشانها نگاه کنیم، میبینیم ستارهها دارن با سرعت خیلی زیادی حرکت میکنن. هرچی از مرکز کهکشان دورتر میشیم، بر اساس قوانین گرانش انتظار داریم سرعت ستارهها کمتر بشه(مثل سیارات منظورمه شمسی) ولی مشاهدات نشون میده که سرعت ستارههای دورتر هم تقریبا ثابته. پس باید یک جورایی جرم بیشتری وجود داشته باشه که ما نمیبینیم.
دانشمندها اینجا یک تئوری رو مطرح کردن؛ ماده تاریک. چیزی که اونقدر جرم داره که با گرانش سنگینش باعث میشه همه چیز کنارهم قرار بگیره.
یکی از دلایلی که ماده تاریک همچنان معماست و بهش میگن ماده تاریک اینه که نه نور رو ساطع میکنه، نه بازتاب میده و نه جذب میکنه. و ما حتی نمیتونیم اون رو با تلسکوپهای مخصوص ببینیم.
پس تنها راه شناساییش منحی بودن سرعت چرخش کهکشانها، حرکت کهکشانها توی خوشهها، خم شدن نور اجرام دور و اثرات گرانشیه.
(همچنین انرژی تاریک هم هست که چیزهای بیشتری برای گفتن داره.)
و ما یک جورایی تو دنیایی زندگی میکنیم که ماهیت ۹۵ درصد اون رو به طور کامل نمیدونیم.
ولی خب، بعضی از فیزیکدانها هم فکر میکنن که شاید تئوری مادهی تاریک بینیاز باشه و این قوانین گرانش انیشتین باشه که در ابعاد کهکشانی نمیگنجه.
@SundayNightKaraoke
نور با سرعت خیلی زیادی حرکت میکنه، یک چیزی حدوده ۳۰۰ هزار کیلومتر بر ثانیه.
این سرعت خیلی بالا بنظر میاد، ولی وسعت کیهان و فضای میان ستارهای اونقدر زیاده که نور سالها یا حتی قرنها تو راه میمونه.(برای همین از واحد سال نوری استفاده میکنیم)
حالا فرض اگر یک ستاره ۱۰۰۰ سال نوری از زمین فاصله داشته باشه و امروز منفجر بشه، ما تا هزار سال همچنان اون ستاره رو میبینیم و تازه بعد هزار سال برای ما از بین میره.
یعنی بیشتر ستارههایی که امروزه تو آسمون میبینیم ممکنه خیلی سال پیش از بین رفته باشن ولی همچنان نورشون در سفره تا به ما برسه.
ما خورشید رو هم حدود ۸ دقیقه و ۲۰ ثانیه قبل میبینیم و اگر همین الان از بین بره ما هشت دقیقه بعد متوجه میشیم.
@theorangeray
تو سیاراتی مثل نپتون و اورانوس ما چیزهایی به اسم بارون الماسی داریم.
جو این سیارات پر از گاز متانه که ما میدونیم از یک کربن و چهارتا هیدروژن تشکیل شده.
تو لایههای عمیق جوشون، فشار و دما انقدر بالاست که اتمهای کربن از هیدروژن جدا میشه و وقتی کربن تنها میشه و تو اون محیط تحت فشار قرار میگیره، به هم میچسبه و یک ساختار کریستالی مثل الماس پیدا میکنه.
این الماس که تازه شکل میگیره، چون چگالیش از لایههای گازی اطرافش بیشتره شروع به سقوط به سمت مرکز سیاره میکنه. انگار که داره "بارون الماس" میباره.
بعضی از پژوهشگرها هم احتمال میدن که نزدیک هسته بخاطر دمای زیاد الماسها ذوب میشن و لایههایی از الماس مایع تشکیل میشه.(ولی هنوز به طور قطعی تایید نشده)
@livesnaily
ما درواقع از ستارگان ساخته شدیم.
بعد از بیگبنگ یا مهبانگ، جهان پر از گازهایی مثل هیدروژن و کمی هلیوم بود و بیشتر عناصری که تو بدن ما وجود دارن اون موقع وجود خارجی نداشتن.
وقتی اولین ستارهها ساخته شدن، فشار و گرمای عظیم داخلشون باعث شد که اتمهای هیدروژن باهم ترکیب بشن و عناصر سنگین تری مثل کربن، نیتروژن و اکسیژن رو درست کنن.(مثل یک راکتور هستهای که وقتی بهش سوخت بدی دریافتش میکنه و به یک ماده دیگه تبدیلش میکنه.)
از اون ور عناصر سنگین تر مثل آهن و کلسیم و...تو ستارههای معمولی ساخته نمیشن. برای تولید این عناصر ما نیاز به انرژیهای بیشتری داریم که فقط در لحظه انفجار ابرنواختر(مرگ یک ستاره غولپیکر)
اتفاق میفته. این انفجارها اونقدر مهیب هستن که با سرعت فوق العاده عناصر ساخته شده تو ستاره رو داخل فضا پخش میکنن.
پس به طور خلاصه، یعنی همه ما از ستارههای درحال مرگ درست شدیم و این نشون میده که نه تنها ما از کیهان جدا نیستیم، بلکه بخش جدایی ناپذیری از اونیم.
@patilwe
انقدر از این سوتیا دادم حسابش از دستم در رفته.
یک بار یکی گفت تولدت مبارک گفتم توهم همینطور، یکبار یکی ازم پرسید موهام خوشگل شده؟ گفتم مرسی
معروف ترینشم وقتیه که تیراندازی میرفتم و مسابقه رو برده بودم اون خانومیه اومد بهم گفت ایشالا تو المپیک ببینمت من گفتم منم همینطور(شصت سالش بود)
Repost from 𝙄𝙣𝙛𝙞𝙣𝙞𝙩𝙮 𝙬𝙖𝙧 (𝙎𝙩𝙖𝙧𝙠 𝙄𝙣𝙙𝙪𝙨𝙩𝙧𝙞𝙚𝙨)
اگه میخواید پروفایلتون رو برای ارای spiderman bnd درست کنم اینو فوروارد کنید بچهاجون.
Uploading
