fa
Feedback

فریب کلاهبرداران را نخورید! تل‌متریو این کانال‌ها را شناسایی و برچسب‌گذاری می‌کند 👉 برای مشاهده برچسب، اشتراک تهیه کنید

انوی's موسیقی چنل

انوی's موسیقی چنل

رفتن به کانال در Telegram

موسیقی برای من چیزی است شبیه دریا بر من چیره میشود، مجذوبم میکند، شیفته‌ام میکند. حتی در عین حال ترس در دلم مینشاند. از بی‌حدی‌اش واهمه دارم.چاره‌ای نیست. چون شناگر خوبی نیستم. فرانتس کافکا گفتگو با کافکا

نمایش بیشتر
کشور مشخص نشده استدسته بندی مشخص نشده است
214
مشترکین
اطلاعاتی وجود ندارد24 ساعت
اطلاعاتی وجود ندارد7 روز
-330 روز
آرشیو پست ها
بخشی از سخنرانی نیل گیمن: (هنر خوب خلق کنید) در دانشگاه هنرهای فیلادلفیا Neil Gaiman:Make Good Art
من هیچ وقت فکر نمی‌کردم روزی در جمع فارغ‌التحصیل‌ها حرف بزنم. خودم هیچ وقت دانشگاه نرفتم؛ از مدرسه هم به محض اینکه توانستم فرار کردم. تنها چیزی که داشتم فهرستی بود که در نوجوانی نوشتم: رمان بنویسم، کتاب کودک، کمیک، فیلم‌نامه… و همین‌ها شد مسیر زندگی‌ام. چیزی که در جوانی نمی‌دانستم این بود: وقتی کار هنری را شروع می‌کنید، نمی‌دانید چه می‌کنید. و این عالی است. چون اگر قوانین و محدودیت‌ها را بلد باشید، هرگز آن طرف مرز ممکن‌ها نمی‌روید. پس بگذارید ندانستن راهنما باشد.
اگر می‌دانید چه می‌خواهید، بروید و انجامش دهید. مسیر همیشه مستقیم نیست، گاهی باید راه‌های فرعی بروید. من برای نویسنده شدن روزنامه‌نگاری کردم تا یاد بگیرم چطور در سخت‌ترین شرایط و سر وقت بنویسم.
راه موفقیت شبیه بالا رفتن از کوه است. هر کاری که به من هیجان می‌داد و دوست داشتم انجامش بدهم، پشیمانی نداشت. شکست‌ها سخت‌اند، اما موفقیت هم مشکلات خودش را دارد: باید یاد بگیرید نه بگویید، یاد بگیرید برای دل خودتان کار کنید نه برای جایگاه.
اشتباه کردن بخشی از مسیر است. هر اشتباه یعنی دارید کاری می‌کنید. حتی اشتباه‌ها می‌توانند الهام‌بخش باشند. یادتان باشد شما تنها چیزی دارید که هیچ‌کس ندارد: خودتان. صدای شما، ذهن شما، داستان شما. اول کار شاید تقلید کنید، اما در نهایت باید آن چیزی را بسازید که فقط شما می‌توانید.
گاهی زندگی خراب می‌شود: کار، عشق، سلامتی، همه‌چیز. آن وقت یک کار باید بکنید: هنر خوب خلق کنید. این جمله را به یاد داشته باشید. هر چه شد، هنر خوب خلق کنید.
مشاغل آزاد هم قانون ساده‌ای دارند: خوب باشید، خوش‌قول باشید، خوش‌مشرب باشید. داشتن دو تا از این سه تا کافی است.
و مهم‌ترین نصیحتی که شنیدم و عمل نکردم از استفن کینگ بود: کیف کن. من سال‌ها نگران آینده بودم و یادم رفت از مسیر لذت ببرم. کاش زودتر یاد گرفته بودم سوارکاری را رها کنم و از سواری لذت ببرم. دنیا در حال تغییر است. قوانین قدیمی پخش و نشر شکسته‌اند. برای دیده شدن باید خلاق باشید و گاهی قوانین خودتان را بسازید. اگر بلد نیستید کاری را انجام دهید، وانمود کنید کسی هستید که می‌تواند آن کار را بکند. در نهایت: عاقل باشید. یا اگر نمی‌توانید، وانمود کنید کسی هستید که عاقل است. بروید و اشتباهات جذاب کنید، قوانین را بشکنید، دنیا را کمی زیباتر کنید. هنر خوب خلق کنید
برگرفته از کتاب ارواح ماشین شنی
17 ژوئیه, 09:46
17 ژوئیه, ~09:50

Linkin Park – “Lying From You” Meteora (2003) سبک: Nu-Metal / Industrial / Emotional Collapse گاهی آدم نه از دیگران، بلکه از خودش فرار می‌کنه… و هیچ جا برای قایم شدن نداره جز یه مشت دروغ که خودش باورشون کرده Lying From You با اون ضربِ خفه‌ی اول شروع می‌شه مثل لگدی توی قفسه‌ی سینه. صداها روی هم سوار می‌شن و بعد ناگهانی می‌ریزن پایین، درست مثل زمانی که دیگه نمی‌تونی ادامه بدی
I wanna be pushed aside so let me go
اینجا دیگه التماس نیست. یه درخواست سرد و بریده‌ست: بذار برم… نه چون خسته‌م، چون دیگه نمی‌خوام چیزی باشم که نیستم 1:58
This isn’t what I wanted to be
دقیقاً همون لحظه‌ست که دیوارها توی سرت میریزن پایین همه‌ی اون چیزی که ساختی، همه‌ی نقش‌هایی که بازی کردی… فقط یه قفس بود #music
17 ژوئیه, 09:46
17 ژوئیه, ~09:50

🎧 In My Time of Need – Opeth 📀 Damnation 📅 2003 سبک: Progressive Rock / Acoustic / Melancholic
ما تنهاتر از آن‌ایم که بمیریم، و تنها با دیگران زنده‌ایم — آلبر کامو
آدم همیشه تصور میکند در لحظه نیاز کسی خواهد بود کسی خواهد بود که آن را نجات دهد اما گاهی حتی عشق هم از پس نجات بر نمی اید It’s just a matter of time…”
گفته بودی که زمان، همه‌چیز را درست می‌کند. ولی زمان فقط خاک ریخت روی چیزی که باید دفن می‌شد، نه درمان.
آدم وقتی امید دارد، صدا می‌زند وقتی باور دارد که بودنش برای کسی مهم است من هم صدا زدم اما فراموش کرده بودم که من تنها بودم
وقتی کسی دیگر نمی‌آید، تنهایی از یک حس تبدیل می‌شود به سرنوشت آلبر کامو
من صدایت زدم در لحظه‌ای که نیازت داشتم اما تو حتی نای شنیدن هم نداشتی در لحظه‌ای که بیشتر از همیشه به حضور کسی نیاز داری تنها چیزی که بهت می‌رسه سکوت خودته
من به کمک نیاز داشتم… اما کسی نمی‌توانست وارد تنهایی‌ام شود فرانتس کافکا
این آهنگ صدای کسی‌ست که دیگه ساکت شده نه چون دردی نداره بلکه چون فهمیده هیچ‌کس گوش نمی‌ده #music
17 ژوئیه, 09:46
17 ژوئیه, ~09:50

آدمی تا وقتی خیال می‌کند چیزی برای از دست دادن دارد، هنوز زنده است. اما وقتی باقی‌مانده‌ها هم خاموش می‌شوند، مرگ، نه یک حادثه، که یک عادت است امیل سیوران
Linkin Park – In My Remains روایت کسی که دیگر نه شاد است نه ناشاد صدای کسی‌ست که دیگر چیزی از خودش باقی نمانده نه خشم نه خوشحالی نه امید نه اشک جایی که حتی درد هم خسته شده فقط مجبور به ادامه داد هستیم Wash the sorrow from off my skin اما چه کسی می‌تواند این اندوه را بشوید وقتی غم، خودش به پوستت تبدیل شده باشد؟
من آن‌جا افتاده بودم، هنوز نفس می‌کشیدم… اما هیچ‌کس برای نجاتم برنگشت کافکا
In my remains آن‌چه مانده، فقط بقایای انسانی‌ست که روزی جنگید، عشق ورزید، و حالا فقط می‌افتد می‌افتد می‌افتد...
بعضی دردها، اسم ندارند. فقط باقی می‌مانند، مثل سایه‌ها داستایوفسکی
و تنها چیزی که از من مانده یاد کسی‌ست که دیگر نیستم
من هنوز زنده‌ام اما زندگی، مدتی‌ست مرا ترک کرده کافکا
#music 2:30
17 ژوئیه, 09:46
17 ژوئیه, ~09:50

#music
17 ژوئیه, 09:46
17 ژوئیه, ~09:50

عشق گاهی چیزی نیست جز خیره شدن به دست‌هایی که هرگز تو را نخواهند گرفت فروغ فرخزاد
صدای مردی که تمام جهان را در نگاه او دیده بود تمام رنگ‌ها، تمام فصل‌ها، تمام رؤیاها همه را در یک واژه خلاصه کرد «خواهم که شوی محبوب دلم.» هر نت واژه حرف هایی هست که هرگز زده نشد از ترس هر واژه لرزش دستی‌ست که جرأت لمس ندارد اما رؤیای لمس تو او را زنده نگه داشته
گاهی تمام شجاعتِ یک عمر، در گفتن یک جمله به کسی که دوستش داری خلاصه می‌شود ـآلبر کامو
آرزوی داشتن تو چون فانوسی در مه روشن است اما راهی به سویش نیست
بدترین شکل دلتنگی، دلتنگ کسی است که هرگز مال تو نبوده ژان پل سارتر
خواهم تو شوی محبوب دلم چون نرگس من دیوانه من رویت رخ من سویت ره من هستی چو بهشت کاشانه من پروانه من پروانه من بی تو چه کنم؟ مستانه من
#music
17 ژوئیه, 09:46
17 ژوئیه, ~09:50

#music
17 ژوئیه, 09:46
17 ژوئیه, ~09:50

بعضی آدم‌ها هر روز خودکشی می‌کنند فقط چون جرات یک‌باره‌اش را ندارند
این آهنگ صدای آخرین لحظه است لحظه از که از خواب پا میشی و میبینی دیگه نمیتونی بدویی پاهات یاری نمیکنن لحظه‌ای که دیگر تلاشی برای نجات خودت نمیکنی فقط خستگی مطلق از ادامه دادن
Broken Mirror آینه روبه‌رویم شکسته است و تصویرم، در هزار تکه پخش شده من سال‌هاست که درونم را می‌کشم و امشب فقط می‌خواهم کار ناتمامم را تمام کنم
Reminds me of what's forgotten I need to get closer to the fire And feel my own reflection A piece of me needs to die بعضی‌ها با اسلحه شلیک می‌کنند بعضی با قرص بعضی ها با تیکه از شیشه و من… فقط می‌خواهم سکوت آخر را لمس کنم
خودکشی فریاد آخر کسی‌ست که دیگر هیچ‌کس حاضر به شنیدنش نیست ناشناس
#قطعه_برتر #music
17 ژوئیه, 09:46
17 ژوئیه, ~09:50

هر جا عشق هست، ترس هم هست؛ و آن‌که عشق می‌ورزد، همیشه در آستانه‌ی ویرانی ایستاده امیل سیوران
در ظاه، ترانه‌ای ساده درباره‌ی یک دختر است اما اگر خوب گوش بدهی نه یک عشق، بلکه کابوس ناتمامِ وابستگی را به یک دختر می‌شنوی
من از عشق نترسیدم من از آنچه که در سایه‌ی عشق می‌آید ترسیدم وابستگی تحقیر و آن تنهایی مضاعفِ پس از با هم بودن آنا کامپن
I need an easy friend در این جمله، ضعف نیست. فقط اعترافی صادقانه‌ست وقتی پیش از حد یکی را دوست داشته باشی در عشق شکست بخوری بعد از یک مدت حتی به دوست بودن با آن هم راضی هستی این ترک، زمزمه‌ی کسی‌ست که وانمود می‌کند همه‌چیز خوب است در حالی که در درون مدام خودش را تکه‌تکه بازنویسی می‌کند تا شاید سرانجام، برای کسی قابل‌تحمل‌تر شود #قطعه_برتر #music
17 ژوئیه, 09:46
17 ژوئیه, ~09:50

#music
17 ژوئیه, 09:46
17 ژوئیه, ~09:50

انزوای پرواز یه ترک که انزوای خالصه، بی‌آنکه هیچ تاریکی شدیدی داشته باشه… بلکه یه اندوه نرم، عمیق، آرام. مثل کسی که دیگه خسته‌ست، نه از دنیا، بلکه از بودن Anathema flying 📀 A Natural Disaster 📅 2003 سبک: Atmospheric Rock / Post-Prog ترک "Flying" از Anathema اون‌قدر لطیف و غم‌زده‌ست که با هر بار گوش‌دادن، یه تکه‌ی تازه از روحتو لمس می‌کنه — اما دقیقه 3:34؟ اون لحظه‌ی خاصی‌ـه. لحظه‌ای که ترک از زمزمه‌ی درون، تبدیل می‌شه به فریادِ بی‌کلام رهایی. نه با کلمات، نه با جیغ… بلکه با یه اوج موسیقایی که انگار واقعاً داری از زمین جدا می‌شی با یه صدای زمزمه‌وار شروع می‌شه. نه مثل کسی که زنده‌ست… بلکه مثل کسی که هنوز نمرده. یه آهنگ که نمی‌خواد تو رو پرت کنه، فقط می‌خواد از خودت دور کنه
Start your engines all the time, lose your mind… and you will find you’re not alone و من واقعاً تنهام… ولی این تنهایی دیگه ترسناک نیست یه جور پناه شده
و بعدش فقط سکوت. یه صدای آهسته، خسته… که انگار یه دنیا حرف داره، اما نمی‌خواد بزنه و بعد... 3:34 یه انفجار نرم. گیتار اوج می‌گیره، درام سنگین‌تر می‌شه، و موسیقی بلندت می‌کنه… نه با قدرت، بلکه با یه درد آروم که سال‌ها توت مونده پرواز نکردم که برم… پرواز کردم چون دیگه نمی‌خواستم بمونم. و وقتی بالا بودم، فهمیدم: سقوط همیشه بدترین چیز نیست. گاهی، تنها راه رهایی همونه. بنظرم بهترین توصیف برای این آهنگ این نقل قول از داستایوفسکی هستش
3:34 من داشتم میسوختم که تو امدی و مرا بابت بوی خاکستر مقصر دانستی
#قطعه_برتر
17 ژوئیه, 09:45
17 ژوئیه, ~09:50

صدای کسی که خودش رو کم کم توی آینه ی چشمای یکی دیگه گم کرده کسی که بند بند تمام ذرات بدنش با وجود یکی دیگه معنا پیدا کرده
اما با تو... تمام افسردگی‌ام، تمام آن معنای گم‌شده، مثل پرنده‌ای از شانه‌ام پرید.
و حالا که اون نیست یا شاید هست ولی بی تفاوته این شخص دیگه نمی‌دونه چی میخواد کیه یا چرا هنوز داره نفش می‌کشه
و حالا که نیستی، دوباره آن صداها برگشته‌اند ولی این بار، دردشان عمیق‌تر است چون من می‌دانم طعم «بودن» چیست
I am nothing without you این جمله ساده‌ترین شکل فروپاشیه جایی که هویتت، ارزش‌هات، حتی نفست بسته به کسیه که دیگه نیست یا هیچ‌وقت واقعا نبوده I am nothing, without you اعتراف کسیه که سال‌ها صداش گرفته قصه‌ی کسیه که وجودش رو به‌تمامی گرو گذاشته برای کسی که شاید حتی نگاهش هم نمی‌کنه
روح انسان تحمل آزادی را ندارد او زنجیر می‌طلبد حتی اگر طلایی باشد و تو... زنجیر طلایی من بودی و من برده‌ای که زخم دستبندش را با عشق تو اشتباه گرفت
#قطعه_برتر #music
17 ژوئیه, 09:45
17 ژوئیه, ~09:50

یوشع ۱:‏۵ در همۀ ایام عمرت، هیچ‌کس را یارای ایستادگی در برابر تو نخواهد بود. همان‌گونه که با موسی بودم، با تو نیز خواهم بود. تو را ترک نخواهم کرد و وا نخواهم گذاشت
اما اگر کسی آن وعده را نشنود چه؟ اگر صدایی که می‌شنود نه نوید نجات بلکه آواز حُزن‌انگیز سرنوشت باشد؟ هیچ‌چیز آرام‌تر از صدایی نیست که قرار نیست نجاتت دهد فقط تو را به سوی سقوط می‌کشاند زمزمه‌ای که در گوشت تکرار می‌شود تو تنهایی و هیچ‌کس به دنبالت نخواهد آمد این آهنگ آن‌قدر نرم و بی‌ادعاست که تا مغز استخوانت می‌خزد دردش بزرگ نیست دردش… همیشگی‌ست
I used to imagine How it would feel If you could once say That I mean something من یادم نمی‌آید آخرین‌بار کی حس کردم هستم...
نه امید هست، نه ایمان فقط حس مبهمی از گم‌گشتگی نه گریه، نه فریاد فقط زمزمه‌ی غباری خاموش
پوچی، درد نیست. پوچی نبود توان احساس درد است— امیل چوران
و این اعتراف تلخ هیچ‌کس در انتهای شب منتظر تو نیست نه فانوسی، نه ساحلی فقط مه فقط صدای خیس برگ‌ها زیر پاهای بی‌کسی و وقتی آهنگ به نیمه می‌رسد صدا فرو می‌نشیند مثل آخرین جمله‌ای که هرگز گفته نشد مثل تو که مدتی طولانی در تاریکی ایستادی تا بفهمی… حتی تاریکی هم به تو نگاه نمی‌کند
و روزی می‌رسد که انسان می‌پذیرد بعضی آرزوها فقط قرار است در شکوه یک رؤیا باقی بمانند. نه برای آن‌که انسان از تلاش دست کشیده، نه... بلکه چون بعضی خواستن‌ها، باید ناتمام بمانند. و انسان فقط خودش می‌داند چرا هنوز، به آن نقطه‌ی دور، خیره مانده است. افسانه سیزیف— آلبر کامو
Siren Song & Nothing درباره‌ی نرسیدن به آغاز است برای آن‌ها که حتی سقوط هم برایشان دور از دسترس مانده نه به این دلیل که پرواز نکردند بلکه چون زمین جایی برای فرود نداشت
من هیچ‌گاه آرزو نکردم دوباره زنده باشم. فقط آرزو داشتم بتوانم با شکوه بمیرم — اوسامو دازای
#قطعه_برتر #Music
17 ژوئیه, 09:45
17 ژوئیه, ~09:50

بعضی راه‌ها را باید با کسی رفت... و بعضی تنهایی‌شان ابدی‌ست امیل سیوران
این ترک صدای کسی که راه میرود بدون توقت بدون مکس نه برای رسیدن حتی مقصدی هم ندارد بلکه برای فرار از ایستادن در جایی که همه چیز مرده است Walk with me اما در این دعوت هیچ همراه کننده نیست فقط خستگی‌ست فقط خاطراتی که مدام روحت را می‌خورند از همراهی نکردن‌هایی که هر بار شانه‌ها را خم‌تر کرد
انسان، موجودی‌ست که اگر کسی کنارش راه نرود، خودش را گم می‌کند داستایوفسکی
Walk with me, my little child این یک التماس نیست بلکه اعترافی‌ست که حتی قوی‌ترین‌ها هم گاهی آغوشی می‌خواهند تا در آن فراموش شوند این آهنگ، دردِ نگفته‌ی کسانی‌ست که یاد گرفتند لبخند بزنند در حالی‌که در درونشان سکوت ضجه می‌زند Walk with me نه برای نجات فقط برای اینکه شاید صدای قدم‌های کسی دوباره زنده‌ام کن حتی اگر تا فردا نمانم
تنهایی شکلِ ظریفی از مرگ است… مرگی که زمان نمی‌کُشد، بلکه آهسته ذوبت می‌کند چورچیل
این ترک، صدای خستگی‌ست از بار خاطراتی که دیگر معنا ندارند از تنهایی که روحت را می‌خورد و می‌تراشد راهی نمانده، فقط پاهایی مانده که هنوز به رفتن عادت دارن #قطعه_برتر #music
17 ژوئیه, 09:45
17 ژوئیه, ~09:50

تمام عشق‌ها در نهایت، خاطره می‌شوند… و هیچ چیز به اندازه‌ی خاطره، انسان را نمی‌کُشد کمیل گلستانی
صدای زنی که آرام آرام عین خوره روح را در انزوا میخورد و می‌تراشد انگار که در خواب کسی تو را صدا بزند و تو، از ترس بیدار شدن خودت را به خواب بزنی
من در اغوشش گریستم نه از درد نبودن از فریب بودنی که هرگز نبود در اغوشش گریستم چون برای یک لحظه فکر کردم شاید او بتواند وارد تنهایی ام شود این تاریکی را از بین ببرد اما تمام این نزدیکی ها فقط برای این بود که او همین مقدار کم روشنایی را هم از بین ببرد و حالا خودم را هم تسلی نمی‌دهم از ترس اینکه باز فریب بخورم
تو را دوست داشتم نه برای آن‌که چه بودی بلکه برای آن‌که در کنار تو من خودم را فراموش می‌کردم کافکا
کسی که دیگر در کنارت نیست اما یادش همه جا باهات است و لایه هایی در عمق استخوانت را با هر نت خورد میکند پایان آهنگ شاید دردناک‌ترین بخش آن باشد چرا که شب دوباره تنها می‌شود و ماه به تماشای فروپاشیِ بعدی می‌رود
ما از آنچه فکر می‌کنیم، تنها‌تریم و کسی که تو را ترک می‌کند تمام صداها را با خود می‌برد رومن گاری
#قطعه_برتر #music
17 ژوئیه, 09:45
17 ژوئیه, ~09:50

انزوای پرواز یه ترک که انزوای خالصه، بی‌آنکه هیچ تاریکی شدیدی داشته باشه… بلکه یه اندوه نرم، عمیق، آرام. مثل کسی که دیگه خسته‌ست، نه از دنیا، بلکه از بودن Anathema flying 📀 A Natural Disaster 📅 2003 سبک: Atmospheric Rock / Post-Prog ترک "Flying" از Anathema اون‌قدر لطیف و غم‌زده‌ست که با هر بار گوش‌دادن، یه تکه‌ی تازه از روحتو لمس می‌کنه — اما دقیقه 3:34؟ اون لحظه‌ی خاصی‌ـه. لحظه‌ای که ترک از زمزمه‌ی درون، تبدیل می‌شه به فریادِ بی‌کلام رهایی. نه با کلمات، نه با جیغ… بلکه با یه اوج موسیقایی که انگار واقعاً داری از زمین جدا می‌شی با یه صدای زمزمه‌وار شروع می‌شه. نه مثل کسی که زنده‌ست… بلکه مثل کسی که هنوز نمرده. یه آهنگ که نمی‌خواد تو رو پرت کنه، فقط می‌خواد از خودت دور کنه
Start your engines all the time, lose your mind… and you will find you’re not alone و من واقعاً تنهام… ولی این تنهایی دیگه ترسناک نیست یه جور پناه شده
و بعدش فقط سکوت. یه صدای آهسته، خسته… که انگار یه دنیا حرف داره، اما نمی‌خواد بزنه و بعد... 3:34 یه انفجار نرم. گیتار اوج می‌گیره، درام سنگین‌تر می‌شه، و موسیقی بلندت می‌کنه… نه با قدرت، بلکه با یه درد آروم که سال‌ها توت مونده پرواز نکردم که برم… پرواز کردم چون دیگه نمی‌خواستم بمونم. و وقتی بالا بودم، فهمیدم: سقوط همیشه بدترین چیز نیست. گاهی، تنها راه رهایی همونه. بنظرم بهترین توصیف برای این آهنگ این نقل قول از داستایوفسکی هستش
3:34 من داشتم میسوختم که تو امدی و مرا بابت بوی خاکستر مقصر دانستی
#قطعه_برتر #music
17 ژوئیه, 09:45
17 ژوئیه, ~09:50

#music
17 ژوئیه, 09:45
17 ژوئیه, ~09:50

#music
17 ژوئیه, 09:45
17 ژوئیه, ~09:50

#music
17 ژوئیه, 09:45
17 ژوئیه, ~09:50

#music
17 ژوئیه, 09:45
17 ژوئیه, ~09:50