انوی's موسیقی چنل
رفتن به کانال در Telegram
موسیقی برای من چیزی است شبیه دریا بر من چیره میشود، مجذوبم میکند، شیفتهام میکند. حتی در عین حال ترس در دلم مینشاند. از بیحدیاش واهمه دارم.چارهای نیست. چون شناگر خوبی نیستم. فرانتس کافکا گفتگو با کافکا
نمایش بیشترکشور مشخص نشده استدسته بندی مشخص نشده است
214
مشترکین
اطلاعاتی وجود ندارد24 ساعت
اطلاعاتی وجود ندارد7 روز
-330 روز
آرشیو پست ها
احتمالا موقع گوش دادن به این آلبوم با خودتون بگید چرا درباره ی موسیقی عامه پسند (Pop) صحبت کردم. این آلبوم که شکل شمایلش به کلاسیک و نئو کلاسیک میخوره.
تعریف موسیقی عامه پسند کمی با باقی سبک های موسیقی متفاوته. موسیقی پاپ توسط ساز، ریتم یا شعار و نمادی خاص تعریف نمیشه. در واقع پاپ موسیقی ای هست که در هر دوره ای برای استفاده ی عام مردم تولید میشه و معمولا برای هر دوره و فرهنگی جوری طراحی میشه که قابل دسترسی ترین، چه از نظر فیزیکی و چه از نظر فرم موسیقی، برای مردم باشه.
این اثر steve reich نیز ساختاری مشابه ریمیکس های آثار دنس دهه ی هفتاد داشت که در اون دوره عامه پسند بود. بله، خیلی عجیب بنظر میاد ولی حقیقت داره. Music for Eighteen Musicians مثل یک نسخه ی extended از ریمیکس ترک های پاپ طراحی شده. شیوه ای که برای ریمیکس کردن و تولید نسخه ی extended از ترک های پاپ 3 4 دقیقه ای استفاده میشد تا یک نسخه ی 15 دقیقه ای برای پخش در کلاب ها تهیه بشه دقیقا الهام بخش steve reich برای ساختار این قطعه ی یک ساعته شد. نمونه اش نسخه ی 17 دقیقه ای از ترک «love to love you baby».
در واقع میشه این اثر رو نه به عنوان یک سینگل ترک و نه یک آلبوم، بلکه به عنوان یک set از ترک هایی که توسط یک دیجی حرفه ای میکس شده درنظر گرفت. شروع از یک قطعه 3 دقیقه ای که در Music for Eighteen Musicians میشه قطعه آغازین «Pulse» . در ادامه با بازگشت مجدد قطعه ی Pulse میبینیم که هر chord که در Pulse استفاده شده بود، مشابه یک ریمیکس دنس، تبدیل میشه به سلسله ای از بافت های مینیمالِ که بر روی یک هارمونیِ (اکثر اوقات) ایستا و groove های پویا؛ که در یک ساختار قرینه در ابتدای کار اضافه و لایه بندی و در انتهای کار تجزیه شده و به هسته ی ابتدایی برمیگرده.
