Cabin 13

امروز وقتی داشتم یه مسیری رو توی محله‌ای که داخلش زندگی میکنم پیاده میومدم مدام توی ذهنم این میچرخید که چقدر از اینجا و تکرار ۲۱ ساله‌ام داخلش نفرت دارم. هیچوقت این رو احساس نکرده بودم. نمیدونم چند وقته که انقدر ازش منزجرم و نمیخوام دیگه لحظه‌ای توی خیابون‌هاش قدم بزنم.

تو صفحات پراکنده و بدون نظم یه جاهاییش نمرات بچه‌هاست یه جاهاییش اسکچ زدم یه جاهاییش ریاضی حل کردم بعد یهو میبینیم تحلیل یکی از جلسات بنی‌اردلانو نوشتم یه سری خط خطی بی هدفم اون وسط هست

یه دفترچه دارم شبیه خودمه انقدر mess هستش

...

موقع نوشتن هم فکر نکنید "نکنه زیادیه" همین زیادی بودن باعث بهتر شدن کارتون میشه.

این نوشتن از زبان اجسام خیلی کارسازه من تو فضاسازی افتضاح بودم حس‌آمیزیتونم خیلی تقویت میکنه

نوشتن احساسات از زبان اجسام غیرزنده باعث میشه فصاسازی و توصیفاتت شدیدا قوی بشه، از نوشتن به مدل‌های مختلف و ژانرای مختلف نترس و همه چیز رو انتخاب کن تا امضای کارت رو پیدا کنی و دایره لغاتت رو بالا ببر تا فعل‌های زیاد یاد بگیری

بچه‌ها من واقعا آدمی نیستم که بخوام تو این موضوع راه و چاه نشون بده این چیزهایی که گفتم تجربه شخصیه لطفا در حد تجربه شخصی بدونیدشون

و همونطوری که قبلا هم گفتم؛ خودت زیاد بخون. ادبیات کشورهای مختلف، نویسنده‌های مختلف با سطح‌ها و ژانرهای مختلف. منظورمم این نیست که فقط بیفتی روش و بخونی و رد شی؛ سعی کن به عناصر و بخش‌های مختلفش توجه داشته باشی.

میتونی هر روز یک صحنه و موقعیت رو انتخاب کنی و بنویسیش.

راستش من فکر نمیکنم یک نقطه به خصوص وجود داشته باشه که بتونم روش دست بذارم و بگم از اینجا استارتو بزن، اما قبلا هم گفتم برای تقویت مهارتت از نوشتن موقعیت‌های مختلف و کوچیک شروع کن. میتونه حتی توصیف‌های روزمره یا صحنه‌های کوچیکی باشه که خودت روزانه تجربه میکنی.

سلام به نظرت چطوری شروع به نوشتن کنم؟

من همیشه تو خودم دنبال مقصرم. حتی اگه ناراحتم کنی، می‌گم تقصیر منه که اجازه دادم انقدر بهم نزدیک شی تا زورت برسه ناراحتم کنی.

Me too Dean.