مردی نشسته در ایوان؛

از اینکه هربار چیزی میخام نمیتونم بدست بیارم، حالا به دلایل مختلف.

خودم هیچ چیز و هیچ کس بیشتر از خودم خودمو اذیت نمیکنه دیگه خستم هرکاری انجام میدم راضی نیستم و به هرکاری بقیه انجام میدن حسرت میخورم

اشتراک کنید.

اینکه وقتی حرف می‌زنی طرف درست گوش نمی‌کنه، باعث میشه دیگه نخواهی هیچ‌چیزی را همرایش در میان بگذاری.

از اینکه هم زبانی با آدم ها ندارم خستم واقعا این چیزیه که تورو به انزوا پرتاب می‌کنه نه اینکه بری در انزوا

آدم های نادان، بودن کنار کسانی که جز رنج چیزی دیگری نیستن واقعا دشوار است که به کشوری زندگی کنی که درکی در او وجود نداره چه دختر چه پسر همهِ ما قربانیان روزگاریم و بدتر از همه از کسانی ضربه میخوریم که جزِ زندگی مان هستن. رنج و درد در زندگی ما زیاد است ولی بودن کنار همچین آدم های از همه بدتر است.

چه چیزی اذیتت می‌کنه؟ http://t.me/HidenChat_Bot?start=840793562

نمی‌دانم چرا این‌قدر خالی شده‌ام نه حرفی برای گفتن دارم و نه کاری برای کردن.

جایی میان قلب هست که هرگز پر نمی‌شود. حتّی در بهترین لحظه‌ها، جایی میان قلب هست که هرگز پر نمی‌شود. ما در همان‌جا انتظار می‌کشیم. چارلز بوکوفسکی

آب از چشم‌های مِرگان روان بود و او خود مایل بود بپندارد از باد است. نمی‌خواست به روی خود بیاورد که دارد می‌گرید. دلش این را نمی‌خواست. گریه دیگر چیست؟ سال‌ها می‌گذشت که آب در کاسه‌ی چشم‌های مِرگان خشکیده بود؛ و حالا… حالا دیگر حوصله‌اش را نداشت. دیگر حوصله‌اش را نداشت. چه چیزی از او کم شده بود؟ جای خالی سلوچ محمود دولت آبادی

چطورین!؟ http://t.me/HidenChat_Bot?start=840793562

«من شب را می‌پوشم؛ مثل پیراهنی که بوی خون می‌دهد و با آن در کوچه‌های تهی راه می‌روم. کسی صدایم نمی‌زند. شب، نام من را بهتر از هر کسی بلد است.» _توماش ترانسترومر

چشم‌ها دروغ نمی‌گویند. چندبار بهتان گفتم که اشتباه اساسی شما کم بها دادن به اهمیت چشم است. زبان آدمی شاید بتواند حقیقت را کتمان کند، ولی چشم‌ها هرگز. میخائیل بولگاکف|مرشد و مارگاریتا

Untitled By Alain Daussin

هیچ‌ چیزی شاعرانه تمام نمی‌شود. تنها تمام می‌شود و ما شعرش می‌کنیم. اینهمه خون هیچ‌وقت زیبا نبوده است. فقط سرخ بوده است، سرخ! _کیت روکوفسکی