کانال‌های تأیید شده اخیراً:

fa

فریب کلاهبرداران را نخورید! تل‌متریو این کانال‌ها را شناسایی و برچسب‌گذاری می‌کند 👉 برای مشاهده برچسب، اشتراک تهیه کنید

⁪⁬⁪⁪⁬⁮⁮⁮⁮ ⁪⁬⁪⁪⁬⁪‌مَطرود ‌ ‌‌ ‌

رفتن به کانال در Telegram

طرد شدن پایان نبود؛ آغازِ تاریک‌ترین فصلش بود. http://t.me/HidenChat_Bot?start=7623907387

نمایش بیشتر

کشور مشخص نشده استدسته بندی مشخص نشده است

429

مشترکین

-324 ساعت

+137 روز

-1330 روز

38

نمایش های پست

~ 6524 ساعت

~ 7948 ساعت

8.86%

نرخ مشارکت

~ 30

پست های در روز

آرشیو پست ها

429

لطافتی‌ست پوشیده در حریرِ سکوت، مثل نوری که از پشت پرده می‌تابد و نمی‌گذارد تاریکی تمامِ تصویر را ببلعد.

429

میان روزمرگی‌هایی که بوی رفتن می‌دهند، رؤیایی قد می‌کشد که هرچه به آن نزدیک‌تر می‌شوی، بیشتر می‌فهمی برای رسیدن به فردا باید بخشی از امروزت را جا بگذاری.

429

تکه‌ای از زندگی‌ست که با کمی رنگ، کمی خیال و اندکی از خودش، از غروب‌های معمولی چیزی برای ماندن می‌سازد.

429

زندگی را شبیه یک بازی می‌بیند؛ پر از چالش‌هایی که قرار نیست همیشه برنده‌شان شوی، فقط باید جرئت کنی واردشان شوی.

429

گوشه‌ای کوچک و شیرین از جهان که قرار نیست چیزی را جدی بگیرد، جز لبخندی که می‌تواند حالِ یک روزِ بد را عوض کند.

429

برای آدم‌هایی‌ست که می‌دانند هنر فقط ساختنِ زیبایی نیست، گاهی تنها راهِ نجاتِ چیزی‌ست که درون آدم فریاد می‌زند.

429

شاید بعضی زخم‌ها با فراموشی خوب نشوند، اما می‌شود جایی آرام پیدا کرد که درد، برای چند لحظه صدایش را پایین بیاورد.

429

شبیه دختری‌ست که میان آشوبِ ذهنش هنوز عروسکِ کوچکی از رویا را در آغوش گرفته و نمی‌گذارد کودکی‌اش کاملا بمیرد.

429

گاهی آدم آن‌قدر در خودش فرو می‌رود که حتی سایه‌اش هم دیگر توانِ همراهی‌اش را ندارد و تنهایی، تنها چیزی می‌شود که از او باقی می‌ماند.

429

عطرِ گل‌هایی‌ست که در دست‌های کسی مانده‌اند و زیبایی‌شان درست از همان‌جایی شروع می‌شود که می‌فهمی قرار نیست برای همیشه بمانند.

429

Somewhere between chance and fate, where everyone who enters places something on the table; some put down money, some their pride, and some their entire heart.

429

حرفی‌ست که میان الفبای جهان گم شده، اما هنوز وقتی بر زبان می‌آید، چیزی از جنسِ خاطره و دلتنگی در خودش دارد.

429

مثل دستی‌ست که هنوز گرمای لمسِ کسی را به خاطر دارد، حتی اگر صاحب آن دست مدت‌هاست از قابِ زندگی‌اش رفته باشد.

429

معمایی‌ست با صورتی آرام و داستانی پشت چشم‌ها که هرچه بیشتر نگاهش کنی، کمتر مطمئن می‌شوی واقعا شناخته‌ای‌اش.

429

تکه‌ای از شب است که میان ستاره‌ها جا مانده و آن‌قدر به آسمان نزدیک شده که دیگر زمین برایش کوچک به نظر می‌رسد.

429

نگاهی‌ست بلندتر از شلوغیِ اطرافش، آرام و بی‌دغدغه، انگار جهان را از جایی دورتر و زیباتر تماشا می‌کند.

429

انگار زندگی را نه با تقویم، که با لحظه‌هایی اندازه می‌گیرد که میان عددها گم شده‌اند و هیچ ساعتی توان پس‌گرفتنشان را ندارد.

429

شبیه دختری‌ست که لبخندش بوی خطر می‌دهد و چشم‌هایش می‌گویند برای دوست‌داشتنش باید اول از دیوانگی‌اش نترسید.

429

شیرینیِ آبی‌ست که زیر نورِ سردِ شب شکفته و انگار لطافتش را برای جهانی نگه داشته که بلد نیست با ظرافت رفتار کند.

429

پشت تمام نقش‌هایی که به دنیا نشان می‌دهد، دختری‌ست که خودش را میان سکوت و خاطرات پنهان کرده و شاید هیچ‌کس نسخه‌ی واقعی‌اش را ندیده باشد.