هَسْتی‌ـشِناسی

کاش حواسم به هیچ چیز نبود؛ نه مدام آینده را پیش‌بینی می‌کردم، نه خودم را برای بدترین‌ها آماده می‌کردم، نه هر لحظه دیوارهای دفاعی‌ام را از نو می‌ساختم. کاش تکه‌تکه نبودم؛ روح و جسمم یکی بود و میان احوالات دیگران، خودم را گم نمی‌کردم... — هَسْتی‌ـشِناسی

05/4/27

لِسینگ می گوید: گاهی رخداد هایی باعث می شوند که شما عقل و منطق خود را ازدست بدهید.وگرنه هیچ دلیلی برای ازدست دادن آن ندارید. واکنش غیر طبیعی در مقابل شرایط غیر طبیعی،رفتاری طبیعی است. "انسان در جست و جوی معنا"

انگشترو مامان بزرگم داده قلبونش بلممم😭✨

11:11

«صد هزاران از من و من یک هزار نیستم پیشِ خویش» — هَسْتی‌ـشِناسی

منکه از غم هایم نمی گریزم اما گاهی آنقدر مبهم میشوم که گویی در سیاهچاله سقوط کرده ام گوشه ای تاریک و تنها کز میکنم منتظر نور می نشینم ... — هَسْتی‌ـشِناسی

مَبَر ز یادم....

نگاه کردن به گذشته، این روزها برایم عجیب شده است. احساسات گوناگونی هم‌زمان درونم بیدار می‌شوند و میانشان گم می‌شوم؛ گاهی حسرت، گاهی افتخار، گاهی غم، و همیشه اندکی حیرت... حیرت از آنچه بودم، آنچه شدم و آنچه هنوز در حال شدنم. نمی‌دانم باید خوشحال باشم یا اندوهگین که چرخ زندگی‌ام هیچ‌گاه در مسیری هموار و از پیش‌تعیین‌شده نچرخید؛ مدام داستان‌های تازه‌ای ساخت، و هر بار چیزی را در من ویران کرد تا چیز دیگری را بنا کند. و این داستان، هنوز هم ادامه دارد. گاهی فکر می‌کنم آن‌قدر سرگرم جنگیدن با زندگی بودم که هرگز فرصت نکردم به خودم نگاه کنم. تازه حالا می‌فهمم که صرفِ حضورم در این مسیر، با همه‌ی شکست‌ها، ترس‌ها و ادامه دادن‌ها، چقدر شگفت‌انگیز بوده ام. — هَسْتی‌ـشِناسی

بازمانده از زمانی که تازه کلاس نقاشی رو شروع کرده بودم (چهار سال پیش)...

هیچ‌چیز آن‌قدر که گمان می‌کنیم خوشبختی نمی‌آورد و هیچ‌چیز آن‌قدر که می‌ترسیم بدبختمان نمی‌کند. ما هم رسیدن‌ها را اغراق می‌کنیم و هم از دست دادن‌ها را. بعد، در مسیر زندگی که به رودخانه می‌ماند، به تکه‌چوبی سخت و مقاوم تبدیل می‌شویم؛ آن‌قدر سخت که با هر سنگی برخورد می‌کنیم و زخمی‌تر می‌شویم. اما برگی لطیف، با تمام آسیب‌پذیری‌اش، خود را به جریان می‌سپارد؛ نه با رودخانه می‌جنگد و نه می‌کوشد آن را کنترل کند. شاید همین است که آرام‌تر از میان سنگ‌ها می‌گذرد و سرانجام به دریا می‌رسد. — هَسْتی‌ـشِناسی

و آنکه امروز خودش را در آیینه می نگرد ،همان انسان دیروز نیست. — هَسْتی‌ـشِناسی