هَسْتیـشِناسی
رفتن به کانال در Telegram
جایی برای جستوجوی خویشتن💭 . . http://t.me/HidenChat_Bot?start=1822154589 ناشناس من . @hastishenasichallenge چالش ها 👆
نمایش بیشترکشور مشخص نشده استدسته بندی مشخص نشده است
295
مشترکین
اطلاعاتی وجود ندارد24 ساعت
-37 روز
-1030 روز
آرشیو پست ها
به قول حسین اُرا:
آدمی که خودشو داشته باشه همه چیز داره
آدمی که خودشو نداشته باشه همه چیز براش کمه.
— هَسْتیـشِناسی
جمله ی"هوا بوی شمال میده" رو فقط وقتی درک میکنید که جایی جز شمال زندگی کرده باشید .
اگر درکی از سلامت روان ندارید
خب به درک،برید باعقایدتون خودکشی کنین
علاقه ای به شنیدن بقیه حرفاتون ندارم.
Bedenim sağlam bulunmuş, yüreğim paramparça تنم سالم پیدا شده، اما قلبم تکهتکه شده است
بنظر من یکی از بدترین شرایط هایی که میتونیم برای خودمون رقم بزنیم ،اینه که هیچوقت به باورامون،به تربیت ذهنی که بهمون در کودکی داده شده شک نکنیم.
همونجوری با همون چرخه های فکری مخرب که حالت خودزنی دارن سالها به زندگیمون ادامه بدیم و خودمون با دستای خودمون زندگیمون رو جهنم کنیم .
این متن رو وقتی متوجه میشید که دست کم حداقل یکبار به چرخه های تخریبگر ذهن خودتون آگاه شده باشید .
— هَسْتیـشِناسی
یکی از بیمارگونه ترین نوع های تفکر ،دیدن زندگی به عنوان یه زمین مسابقه است،که در اون رقابت حرف اول رو میزنه ،جایی که شما یا از همنوعان خودت جلو افتادی یا عقب ! که هیچکدوم هم ماندگار نیست. مدام در ترس و اظطراب این موضوع که نکنه دیگری از من جلو بیوفته ،یا نکنه از دیگری عقب بیوفتم خودزنی میکنی! اینرقابت هم میتونه زمینه های گوناگون داشته باشه ،ملک و املاک، پول،تحصیلات،ظاهر و ... اصولا افراد با این نوع فکر از مشکلات مختلف درونی رنج میبرن،از جمله: خودکمبینی عدم احساس کفایت عدم وجود امنیت وجودی عدم پذیرش خود عدم خود دوستی تزلزل درونی و البته افسردگی پنهان... اینجا یه سوال بنیادین به وجود میاد: اگر رقابت نباشه پس پیشرفت چطور حاصل میشه ؟ در پاسخ به این سوال جواب های بسیاری هست . در ابتدا : ایده ما از پیشرفت چیه ؟ به ظن من قسمت بزرگی از تصویری که ما از پیشرفت داریم ،ساخته ی جامعه اس ،چرا که طمع انسان ها به بدست آوردن هست که باعث ادامه دار شدن چرخه های بزرگ صنعتی در جهان میشه ،ما تربیت شدیم که چرخ های صنعتی مافیا های جهان از کار نیفتند!. در صورتی انتهای خواسته های انسان یک زندگی دارای آرامش و مملو از سادگیست! در قسمت دوم پاسخم این هست که : انسانی که ذاتا خودش رو دوست داره ،کاری که براش خوب و مناسب هست رو انجام میده . انسانی که بر وجود خودش آگاه باشه برای بهتر کردن زندگیه خودش حرکت میکنه، و برای این حرکت کردن هیچ نیازی به تفکر مریض رقابت و مقایسه نداره . تنها انسانی که از خودش متنفره برای ادامه زندگی به رقابت و مقایسه محتاجه!
معلمم واقعا جالبه.
با ایشون و یک خانم دیگه رفته بودم بیرون
بعد معلمم خیلی رندوم اینجوری بود که :الان دو بانو و یک دوشیزه(من) باهم اومدیم بیرون ✨
از کلماتش لذت بردم .
من همیشه دوستدار یک زندگی عجیب و پرحادثه بودم. شاید خندهات بگیرد اگر بگویم من دلم میخواهد پیاده دور دنیا بگردم. من دلم میخواهد توی خیابان مثل بچهها برقصم، بخندم، فریاد بزنم. من دلم میخواهد کاری کنم که نقض قانون باشد. شاید بگویی طبیعت متمایل به گناهی دارم ولی اینطور نیست، من از اینکه کاری عجیب بکنم لذت میبرم. من دلم میخواهد این لفظ "باید" از زندگی دور شود. «باید این کار را بکنی، باید اینطور لباس بپوشی، باید اینطور راه رفت، باید اینطور حرف زد، باید اینطور خندید...» آه همهاش باید، همهاش سلب آزادی و محدودیت. چرا باید؟ میدانم که به من جواب خواهند داد زیرا قوانین اجتماع اجازه نمیدهد طور دیگری رفتار کنی. اگر بخواهی برخلاف دیگران رفتار کنی دیوانه و احیانا جلف و سبکسر خطاب خواهی شد. من نمیفهمم این قوانین را چه کسی وضع کرده؟ کدام دیوانهای بشر را به این زندگی تلخ و پر از رنج محکوم کرده؟
"فروغ فرخزاد"
