23خرداد 🖤

به این باور رسیده‌ام که چیزی را نمی‌توانی جبران کنی و دوباره درست بگذاری‌ سرجایش. حفره‌های زندگی‌ات همیشگی هستند. تو باید در اطرافش رشد کنی؛ مثل ریشه‌های درخت که از اطراف سیمان بیرون می‌زنند؛ باید خودت را از لا‌به‌لای شیارها بیرون بکشی. - دختری در قطار، پائولا هاوکینز.

من دیگه خسته‌ام، لطفا بقیه‌اش رو یکی دیگه زندگی کنه.

همه سکوت ها از روی احترام نیست بعضیا منتظر فرصت مناسبن

خسته‌ام و می‌دانم دوام خواهم آورد و همین خسته‌ترم می‌کند.

هر کسی یه قیمتی داره مثلا تو اشانتیونی

نه مرگ آنقدر تلخ است نه زندگی آنقدر شیرین که انسان برای این دو شرفش رابدهد

عاشق شوید نه بخاطر بوسه وهم آغوشی عاشق شوید بخاطر تمرکز روی یک نفر وفاداری لذت دارد.

یه دیالوگی تو فیلم لجند هست که میگه: «بعضی از آدما یکاری میکنن که دیگه نمیتونی دوسشون داشته باشی، ولی دلت خیلی واسه اون وقتایی که دوسشون داشتی تنگ میشه.» حس اون وقتایی رو میده که یه آدم داره کارایی میکنه که از چشمت میفته، ولی تو نمیخوای قبول کنی، و اون بازم انقدر اون کارا رو ادامه میده که از سطح تحمل تو میگذره و دیگه یادت میره دوسش داشته باشی.

شما هم یه آهنگ خوب تو تاکسی پلی میشه یه ذره‌شو حفظ میکنید که رسیدین خونه دانلود کنید بعد یادتون میره؟ تازه من هر بیت که میره جلو میگم این بهتره بذار این قسمتشو حفظ کنم:)))

أگه قدر من کشیده بودی نمیتونستی تکون بخوری از نشگی درد