23خرداد 🖤

دارم کم‌کم به خودم یاد می‌دم که وضعیت اضطراریِ یک نفر، لزوماً وضعیت اضطراریِ من نیست. برای آدم‌های زیادی از خودم مایه گذاشتم که هیچ‌وقت حاضر نبودن همون کار رو برای من انجام بدن...

حق با هومان بود،اخرم رفت با اون سیریشه.

ترجیح می‌دهم با آدم‌هایی در ارتباط باشم که ته‌مانده‌ی امیدم را از من نگیرند به من اضطراب ندهند حسادت نداشته باشند مقایسه نکنند.

چرا نشستى؟ پاشو برو با ادماى جديد اشنا شو و ازشون همون درسهاى قبليو بگیر و برين تو زندگیت.

‏مهم نیست که چقدر تحصیل کرده‌ای چقدر با استعدادی یا چقدر ثروتمندی نحوه رفتارت با دیگران خودش همه چیزو راجع به تو میگه

*یجا خوندم ، نوشته بود؛ چای که سرد میشه روش آب جوش میریزن گرم میشه؛ درسته که گرم میشه اما کمرنگ میشه ! رابطه هم همینه . میشه دوباره زنده‌اش کرد ولی مثل روز اول نمیشه . نمیشه هر رفتاری خواستی انجام بدی ، هرچی دوست‌داشتی بگی و بعد فکر کنی که میشه درست مثل روز اول بشه ...*

کصه میشینه نمیره مث جمهوری اسلامی!

هرچی بزرگ‌تر می‌شم، بیشتر قدرِ بی‌خبر بودن از کار و بار بقیه رو می‌دونم، اصلاً دلم نمی‌خواد چیزی از زندگی هیچ‌کس بدونم.

آریا همیشه نجات دهنده برام🤍

Listen to Abraa by Eyria on #SoundCloud https://on.soundcloud.com/ovdqoxZ9lx1V22PmhK

‏مرسی که دیگه برنگشتی، اگه به من بود بازم میبخشیدمت.

خوبم ولی اگه بغلم کنی گریه میکنم.

انگار از هرچیزی ، یه ته مونده ای ازم مونده؛از صبرم ، حوصله ام ، اعصابم ، ذوقم ، انگیزم ، توانم...