POV

قیافه گرفتن به تویی که با همه خاطره داری نمیاد.

و سرانجام دچار همان سرنوشتی می‌شوی که دچارش کردی.

دلقک منم که فکر میکنم اون هنوز دوسم داره.

همیشه بهترین نسخه‌ی آدما برای بدترین آدما هدر میره .

‏من به اندازه عزیز بودنت ازت دلخور می‌شم، نه‌ اشتباهت.

این منم زنده ماندم بی تو؟ نکند مرده‌ام نمیدانم.

‏اسکار مزخرف ترین حسو میشه به زمانی داد، که هم از تهِ دلت یکیو دوست داری و هم از چشمت افتاده.

مُردن که فقط توی قبر گذاشتن نیست.

من بی دلیل دوسش دارم، بعد شما دارید قانعم میکنید که فراموشش کنم؟

یه روز از یه نفر میگذری ؛ ولی یه چیزی از تو برای همیشه اونجا میمونه.

من روزی خواهم خندید، اما در آن روز اشک می‌ریزی چون می‌فهمی که هیچکس، هیچکس عزیزم، اندازه‌ی من بلدت نبود.

ترکت میکنم چون وقتی لازمت داشتم تو به فکر بازی دادنم بودی

00:00 حتی اگر از تاریکی های درونت برایم حرف بزنی من تو را طوری نگاه می کنم که انگار خورشیدی.

اگه فکرای تو سرمو میشنیدی باهام مهربون‌تر رفتار میکردی.

نه کسی میفهمه چی تو دلمِ، نه حوصله‌ای واسه توضیح دادن مونده فقط دارم تحمل میکنم همین.

به قول یه بنده خدایی تاحالا اینجوری بکیرم زندگی نکرده بودم.

ببخشید اگه زخم های روحم نمیزاره رفیق خوبی براتون باشم.

بزرگترین اشتباهم این بود که قلبمو به کسی دادم که نیاز به مغز داشت، نه قلب.

‏خیلی عادی داری overthink میکنی که یهو پازلت تکمیل میشه.