مُطاٰب؛

تو را اندازه‌ی سرباز غمگینی که از برجک شبی در اوج غربت سردهد آواز دلتنگم؛

از کام لبت بوسه سرابست نگو نه لبهای تو خود جام شرابست نگو نه؛ یک بوسه ز لبهای ترت مرحمتی کن تقصیر تو این حال خراب‌ است نگو نه؛

مرگ حق است همان‌گونه که تو حق منی تو نیایی به سراغم‌ خبرم می‌آید؛

بهانه ‌ای دارم که تو را باز هم صدا بزنم تو به آغوشِ من سری بزنی من به غیر از تو پشت پا بزنم...🌱 ‌

بہ‌نام‌چـــشمــــــٰانت🫀/:

وطنم در تن تو جای گرفته‌ست ولی من همان عاشق بیچاره‌ی دور از وطنم؛

بوسه هم گر میزنی بر این مقدس‌ها بزن‌ مُهر و تمثال و ضریح و تربت و لبهای یار؛

بغض کردیم و حسودان جهان شاد شدند دلمان تنگ شد و قافیه‌ها ریخت به هم؛

عشق و رسوایی خطر دارد زلیخای عزیز یوسفت در گوشه‌ی زندان بماند بهتر است؛

دلم مست شدن با تو را می‌خواهد مرا پیاله ای شراب بنوشان سبزم نما،زنده ام کن با من به رقص برخیز و مرا ذره ذره در آغوشت بمیران...🌱 ‌

بہ‌نام عشق🫀/:

شاید دوست داشتن ما سخته، نمیدونم.

زلیخا هرکجا یوسف نبوده بوده زندانش...

شعر خواندم که تو را از سر خود اندازم تو خودت شعر شدی در سر من اُفتادی؛

هر لحظه به آغوش ِتو مشتاقم و محروم مانند غریبی که دلش پیش وطن بود؛

شبیه آن گنه‌کاری که می‌داند عذابش را ولی توبه نکردم چون گناه آخرم بودی؛

قصد دل کندن ندارم از دو چشمانت ولی با نگاه سرد خود گفتی نمی‌خواهی مرا؛

آدم ها در هر دیدار ،یک تکه از یکدیگر را با خود می برند… /بعضیا فقط غم هایشان را به مامی دهند! و بعضی آدم های سخاوتمندهم هستندمثلِ /تو که وقتی به خانه بر می گردی، می بینی چندتکه ازشادی شان را درمشت هایت جاگذاشته اند...🌱 ‌

بھ‌نامِ‌او...🫀/:

از اینهایی نباش که در عافیت مغرورند، و در گرفتاری،نا امید... لذت ببر🤌🏻