مـاهـزاد؛

قلبم... نه می‌تپه از شوق نه می‌لرزه از درد.

فقط هست یه تکه سنگِ خسته میونه سینه‌ام جا خوش کرده بی‌هیچ خاطره‌ای، بی‌هیچ حسی. نه صدایی از گذشته‌ها بیدارش می‌کنه؛ نه آینده‌ای روشن وسوسه‌ش می‌کنه. فقط نگاه می‌کنه... با یه بی‌تفاوتی عجیب، به دنیا، به آدم‌ها، به همه چیز.

 انگار یه روزی، جایی بین بغض‌هام، بین گریه‌هام، یه چیزی شکست... و دیگه هیچ‌وقت درست نشد.

چاٰییات‌ٔ تو فکر کی࣭ سرد میشں࣪࣪ ؟ׂꥇּ‌݁۟؟ׂꥇ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌‌‌‌

͏ ͏͏ ͏ ͏͏ ͏ ͏͏ ͏͏ ͏ ͏͏ ͏ ͏woo boy : 03 ͏ ͏͏ ͏ ͏͏ ͏͏ ͏͏ ͏—‘s 🗝️ night addition

‌ ◜🩰 somewhere between dollhouse & ‌ ‌ melanie be , softly haunting◝

این پیام رو فور کنید. "اگر سکوتِ این روزات می‌تونست فقط یه جمله بگه، چی می‌گفت؟" - فقط یک جمله از طرف سکوتت بنویس.

سیلور بوی، جمله‌ت رو از نظر احساسی و روانی می‌خونه و می‌گه چه چیزی ممکنه پشتش پنهان شده باشه.

دریاچه نقره‌ای جواب سکوتت رو می‌ده؛ انگار سکوتت برای اولین بار کسی رو پیدا کرده که واقعاً می‌فهمتش.

این چنل و این چنل حتما جوین باشید.

روزتون مبارک فرشته‌های بی بالِ بی همتای روی زمین. دنیا با وجود "دخترها" معنا پیدا میکنه.🤍🌱

فقط میخواستم بدونی.. یه گوشه از قبرستون بی نهایت دلتنگیم ، یه جسد داره از زیبایی چشمات حرف میزنه... _𝓽𝓱𝓮 𝔀𝓮𝓪𝓹𝓸𝓷

فقط میخواستم بدونی.. یه گوشه از قبرستون بی نهایت دلتنگیم ، یه جسد داره از زیبایی چشمات حرف میزنه... _𝓽𝓱𝓮 𝔀𝓮𝓪𝓹𝓸𝓷

خیلی قشنگه، مخصوصاً تضاد بین دوست داشتن و خودت رو انتخاب کردن. بغض و خستگیِ نعناع توی تک‌تک جمله‌هاش حس می‌شه. مخصوصاً جمله‌ی «تو هیچ‌وقت نخواستی بمونی، اما هیچ‌وقت هم نذاشتی من راحت ازت دل بکنم» واقعاً دردناکه.

《برای همیشه رفتن... همه ی احساسات از بین رفتن.》