فیلادلفیا
رفتن به کانال در Telegram
یادداشتها و ترجمههایی پیرامون سیاست و جامعه آمریکا ادمین: عرفان علمشاهی *فیلادلفیا نام شهری در ایالت پنسیلوانیا است که کنوانسیون قانون اساسی آمریکا در آن برگزار شد.
نمایش بیشترکشور مشخص نشده استدسته بندی مشخص نشده است
399
مشترکین
+424 ساعت
+377 روز
+4530 روز
آرشیو پست ها
398
♦️گزینههای ایران برای بازسازی برنامه هستهای
◾️مؤسسه واشنگتن
📝ریچارد نفیو
🔹دولت ترامپ پس از حملات به تاسیسات هستهای ایران ادعا کرد که برنامه هستهای این کشور «کاملاً محو» شده و برای اینکه جلوی هرگونه برنامه زمانی بالقوه برای بازسازی را بگیرد، هشدار داد که ایران نباید توانمندی غنیسازی خود را بازسازی کند. اندکی بعد، مقامات آمریکا ادبیات نسبتاً فنیتری را انتخاب کردند. سیا، اسرائیل، فرانسه، آژانس بینالمللی انرژی اتمی و دیگران نتیجه گرفتند که ایران ممکن است ظرف چند ماه به نوعی برنامه هستهای خود را از سر گیرد. از سوی دیگر، مقامات ایرانی اعلام کردند که این برنامه به شدت آسیب دیده تا دسترسی بیشتر بازرسان آژانس را ناممکن کنند. این در حالی بود که رهبری عالی ایران [آیتالله] علی خامنهای آسیب را نسبتاً کم و حتی ناچیز توصیف کرد. در حال حاضر، گویا ایران چهار گزینه دارد که میتوانند به عنوان یک برنامه هستهای بازسازی شده لحاظ گردند.
💢همکاری خارجی برای برنامه هستهای غیرنظامی
🔸این حالت از بازسازی باعث میشود ایران همچنان برنامه هستهای داشته باشد، هرچند در مقایسه با سایر گزینهها در مقیاس بسیار کوچکتری خواهد بود. تهران اسماً میتواند با شرکتهای خارجی برای ساخت رآکتورهای جدید (که مکمل رآکتور دومی هستند که روسیه در حال ساخت آن در بوشهر است) قرارداد ببندد و سوخت این تأسیسات را تأمین کند. ایران همچنین میتواند فعالیتهای تحقیقاتی را در ابعاد کوچکتر در مکانهایی همچون رآکتورهای تحقیقاتیاش ادامه دهد.
🔸اگرچه این گزینه نگرانی عمیق ایران از نیازهای بلندمدتش به انرژی را برطرف میکند و خطر جنگ در آینده را کاهش میدهد، احتمالا گزینه کمتر محتمل نظام ایران باشد. این گزینه عقبنشینی بزرگی برای مواضع و شعارهای تهران محسوب میشود. رهبران ایران در گذشته مکرراً استدلال میکردند که آنها غنیسازی اورانیوم را رها نخواهند کرد؛ زیرا خون و سرمایه ملت برای آن صرف شده است. به همین دلیل، اکنون هرگونه واگذاری امتیاز را پس از حمله نظامی خارجی نمیپذیرند. همچنین این گزینه به وابستگی ایران به عرضه خارجی انرژی هستهای میانجامد.
💢بازسازی کامل اعلامشده
🔸این گزینه ضرورتاً مستلزم آغاز مجدد برنامه هستهای پیشا-ژوئن، بازسازی اجزای مختلف برنامه (احتمالاً در مکانهای مختلف و بیشتر ایمن در برابر حمله) و دادن مجوز به بازرسان آژانس است. این برنامه پرهزینه و زمانبر خواهد بود، اگرچه مزیتهای فنی و سیاسی مشخصی دارد که از همه مهمتر این است که ایران را قادر میسازد تا بگوید اهداف هستهای خود صلحآمیز و مطابق با الزامات انپیتی است. البته تهران دریافته است که اگر اسرائیل و آمریکا به هرگونه خطر اشاعهای مشکوک شوند، حتی تأسیسات تحت بازرسی آژانس هم به سادگی مورد حمله قرار میگیرد. به این دلیل، بعید است که این گزینه از بازسازی را دنبال کند.
💢بازسازی کامل اعلامنشده
🔸این گزینه در عمل همان گزینه پیشین است، با این تفاوت که ایران برای همیشه یا تا جای ممکن به آژانس دسترسی محدودی به اماکن بدهد. نظام برای انجام چنین کاری، در مقاصد و تعهدات خود ابهام ایجاد میکند و در عین حال از مزایای یک بازسازی کامل بهره میبرد. با توجه به احتمال برملاشدن هرگونه نقض تعهد هستهای این سناریو همچون گزینه پیشین هزینه بالایی و همچنین خطر بالاتر و توجیه مضاعف برای وقوع جنگ را دارد.
💢کنار هم قراردادن اجزای بمب
🔸برنامه تسلیحاتی میتواند کوچکتر از یک برنامه غیرنظامی باشد. اگر تهران بخواهد سلاح هستهای بسازد اما به این نتیجه برسد که نخواهد توانست آن را در مکانهای بزرگ مخصوص برنامه انرژی غیرنظامی بسازد، ممکن است به دنبال گزینه ارزانتر و امنتر برود و آن را با فعالیتهای کوچکتر که مختص ساخت سلاح هستند همراه کند. تأسیسات مورد نیاز برای چنین برنامهای کوچکتر هستند، به مواد هستهای کمتری نیاز دارند، امنتر هستند و در اعماق زمین قرار گیرند، زیرا پیچیدگیها و هزینههای چنین کاری کاهش مییابد. در نتیجه، این نوع از برنامه برای مخفیکردن از نظارتهای آژانس و حتی آمریکا میتواند آسانتر باشد.
✅این احتمالات پیامدهای متعددی برای سیاستگذاران در واشنگتن و خارج از آن دارد. پیش از هر چیز، مقامات ایالات متحده باید از هرگونه اظهارنظری که توانایی ایران در بازسازی برنامه هستهای خود را زیر سؤال ببرد، خودداری کنند. مگر آنکه خلاف این امر بهطور قطعی ثابت شود، دولت ترامپ باید بر این فرض عمل کند که ایران توانایی بازسازی این برنامه را، دستکم در شکلی، دارد و ممکن است تصمیم به انجام آن بگیرد.
اندیشکده تهران
@InstituteTehran
@philadelphia_america
398
🔴پنج قبیله در حزب جمهوریخواه
اکونومیست
🔹آن چه امروز حزب جمهوریخواه را متحد میکند، وفاداری نزدیک به همگانی به دونالد ترامپ است. اما وفاداری به رئیسجمهور برخی اختلافات میان رأیدهندگان جمهوریخواه را پنهان میکند. پوپولیستهای ضد استبلیشمنت با محافظهکاران قدیمی بر سر کاهش مالیات و رفاه اختلاف دارند. ملیگرایان از تعرفههای MAGA که محافظهکاران با ذهنیت تجاری از آنها بیزارند، استقبال میکنند. موفقیت آقای ترامپ در این بوده که این گروهها را به هم پیوند داده است.
🔸میانهروها تنها قبیلهای هستند که شامل اقلیت قابلتوجهی از افرادی است که نسبت به آقای ترامپ بدبیناند. یک پنجم اعضای این گروه در انتخابات ریاستجمهوری سال گذشته رأی ندادند؛ یک ششم به کامالا هریس، نامزد دموکرات، رأی دادند. آنها تمایل دارند به سیاستهای دموکراتها در مورد اسلحه و مهاجرت همدلی نشان دهند، در حالی که به طور کلی به راست کشور متمایلاند. سناتورهای سوزان کالینز و لیزا مورکوفسکی قهرمانان آنها هستند.
🔸جنگجویان فرهنگی در طرف مقابل حزب قرار دارند. این قبیله ثروتمندترین است. اعضای آن بیشتر احتمال دارد که صاحب اسلحه باشند و مسیحیان اوانجلیکال تازهمتولدشده باشند. این رأیدهندگان ستون فقرات حزب هستند و بهویژه در مسائل "جنگ فرهنگی" بسیار قاطعاند. به عنوان مثال، در مورد سقط جنین: 95% از آنها با تصمیم برعکس کردن Roe v Wade موافقند. تنها 7% موافق ممنوعیت تفنگهای نیمهخودکار هستند. سناتور تد کروز و نماینده مارجوری تیلور گرین نماینده این گروهاند.
🔸پوپولیستهای اقتصادی با حمایت خود از سیاستهای اقتصادی بازتوزیعی بیشتر، مانند مالیات بر ثروت و هزینهها، تعریف میشوند. این قبیله دارای پروفایلی مشابه با رأیدهندگانی است که آقای ترامپ از حزب دموکرات به سمت خود جذب کرده بود—آنها فقیرترین بخش حزب هستند و کمترین احتمال را دارند که مدرک دانشگاهی داشته باشند. سناتور جاش هاولی و معاون رئیسجمهور جی.دی. ونس برجستهترین مدافعان آنها هستند.
🔸نئوکانها، در مقابل، بیشتر شبیه پایه سنتی حزب به نظر میرسند. آنها قدیمیترین، سفیدپوستترین و تحصیلکردهترین قبیلهاند. آنها بسیار بیشتر احتمال دارد که از ارسال کمک به اوکراین و تسلیحات به اسرائیل حمایت کنند. سناتور لیندزی گراهام و نیکی هالی، فرماندار سابق کارولینای جنوبی، از افراد آنها هستند.
🔸انزواطلبان در انتهای دیگر طیف سیاست خارجی قرار دارند. 63% گفتهاند که آمریکا نباید در درگیری روسیه-اوکراین دخالت کند؛ 55% همین را برای درگیری در غزه گفتهاند. انزواطلبان همچنین تمایل دارند کمتر به نهادها اعتماد داشته باشند. تنها 46% از آنها گفتهاند که با این موضوع موافقند که انتخابات در کشور عادلانه است، در مقایسه با 64% از جمهوریخواهان به طور کلی. سناتورهای رند پل و مایک لی در این گروه تنها نیستند.
🔹برخی جناحها نقطه اتکای خود را در نهادهای خاص مییابند. مجلس نمایندگان پر از جنگجویان فرهنگ است؛ سنا، که قدیمیتر و سنتیتر است، هنوز میزبان نئوکانها و برخی میانهروهاست. در سراسر شاخه اجرایی، قبایل دیگر بیوقفه برای نفوذ رقابت میکنند. با این حال، برخی چهرههای برجسته از خارج از این پنج قبیله کاملاً میآیند—کوچنشینان سیاسی مانند ایلان ماسک و رابرت اف. کندی جونیور، وزیر بهداشت عجیبوغریب.
🔹برای پیروزی در نامزدی جمهوریخواهان در سال 2028، وارث آقای ترامپ باید تلاش کند آنچه او انجام میدهد را تکرار کند: جلب حمایت همه این جناحهای رقیب، در حالی که هیچکدام را از خود نرنجاند. او این کار را آسان نشان میدهد، اما چنین نیست.
@philadelphia_america
398
اگرچه انتشار این نامه سند دیگری بر فساد اخلاقی و جنسی ترامپ است، اما باید گفت بعید است اثر چندانی بر پایگاه اجتماعی او داشته باشد. نباید فراموش کرد که ترامپ هم در سال 2016 (با انتشار فایل صوتی صحبتهای او راجع به زنان) و هم در در سال 2024 (محکومیت به دلیل حقالسکوت به استورمی دنیلز، بازیگر فیلمهای مستهجن) با رسوایی مشابهی مواجه شد اما میزان محبوبیت او آسیب چندانی ندید و در هر دو سال توانست در انتخابات به پیروزی برسد.
@philadelphia_america
398
🔴دوباره ترامپ و اپستین
دموکراتهای مجلس نمایندگان دیروز عکس نامه تبریک تولد ترامپ به اپستین را منتشر کردند. همانطور که پیشتر در گزارشها آمده بود، این نامه با ترسیم بدن زنان، به همراه امضای ترامپ نوشته شده است.
*ترجمه متن نامه:
صدایی خارج از متن:
باید بیشتر از داشتن همه چیز در زندگی وجود داشته باشد.
دونالد: بله، هست، اما به تو نمیگویم چیست.
جفری: من هم نمیگویم، چون خودم هم میدانم چیست.
دونالد: ما چیزهای مشترکی داریم، جفری.
جفری: بله، وقتی بهش فکر میکنم به نظرم درست است.
دونالد: متوجه شدی که معماها هیچوقت قدیمی نمیشوند؟
جفری: به هر حال، دفعه آخر که تو را دیدم، برایم روشن بود.
دونالد: یک دوست واقعی چیز فوقالعادهای است. تولدت مبارک—و امیدوارم هر روز {برایت} یک راز شگفتانگیز دیگر باشد.
دونالد ج. ترامپ
https://www.theguardian.com/us-news/2025/sep/08/trump-epstein-birthday-letter
@philadelphia_america
398
چرا استدلال "نفوذ امنیتی" در مخالفت با ساخت بمب هستهای ناموجه است؟ چند نکته و چند پرسش!
نفوذ امنیتی گسترده اسرائیل در ایران یکی از عللی است که مخالفین ساخت بمب به آن استناد میکنند. اگرچه ضعف دستگاه اطلاعاتی ایران در برابر موساد و نفوذ امنیتی بالای اسرائیل موضوع غیرقابل انکاری است؛ اما چرا نباید به این دلیل گزینه ساخت بمب هستهای را کنار گذاشت؟
۱. در این استدلال نوعی کلیگویی نهفته است. اسرائيل احاطه اطلاعاتی بالایی بر برنامه هستهای ایران دارد، اما این تا چه حد ناشی از خود اسراییل و آمریکا و تا چه حد ناشی از همکاریهای ایران با آژانس و نظارتهای گسترده و چندین ساله این نهاد بوده است؟ بدیهی است کشوری که برای سالها راهبرد ابهام هستهای نداشته اینگونه آسیبپذیری اطلاعاتی داشته باشد. به همین دلیل است که تعلیق همکاری با آژانس در حال حاضر فرصت خوبی را برای ساخت سلاح به ایران میدهد و نباید تغییری در این وضعیت ایجاد کرد.
۲. اسراییل در حقیقت به چه میزان به برنامه هستهای ایران دسترسی دارد؟ اگرچه نفوذ اطلاعاتی اسراییل بالا است؛ اما باز هم نباید دقیقا همان تصویری را که در رسانهها ساخته میشود تکرار کرد. به عنوان مثال، اسراییل پس از حدودا ۱۵ سال توانست به بخشی از اسناد پروژه آماد دسترسی پیدا کند.
۳. یکی از ادله "نفوذ امنیتی" مبتنی بر ضربات وارده به ایران طی جنگ ۱۲روزه و ترور فرماندهان سپاه است. باز هم سوال مطرح میشود که این سلسله ترورها و ضربات تا چه حد ناشی از غفلتهای خود فرماندهان ایران بوده است و تا چه حد ناشی از اشراف اطلاعاتی اسرائیل؟
۴. بحث خلأهای امنیتی، یک موضوعی فنی است. همانطور که به لحاظ فنی خطرات متعددی وجود دارد، راهکارهای فنی متعددی نیز میتواند وجود داشته باشد و به معنای لاینحل بودن این مشکل نیست. به عنوان نمونه، اصلاح و تقویت پروتکلهای حفاظت از اشخاص مهم (همچون دانشمندان هستهای) نمیتواند امر ناممکنی باشد.
۵. تأکید بیش از اندازه بر نفوذ امنیتی اسراییل به معنای فلج شدن سیاستمدار ایرانی برای اتخاذ هرگونه تصمیمی است. تالی منطقی چنین تأکیدی این است که ایران دیگر نباید به سراغ هرگونه فعالیت هستهای برود؛ چراکه با "اشراف اطلاعاتی" اسراییل و آسانشدن تهاجم به ایران دوباره مورد حمله قرار خواهد گرفت. بعید میدانم بسیاری از دوستان مخالف ساخت سلاح هستهای با چنین نتیجهگیری موافق باشند!
این نکات و پرسشها به هیچ وجه به معنای کوچکانگاری نفوذ گسترده اطلاعاتی اسرائیل نیستند، بلکه به این معنا هستند که نباید صرفا با چنین استدلالی گزینه ساخت بمب را در حال حاضر کنار بگذاریم.
@philadelphia_america
398
"Do not wait to get the bomb, assume major powers will attack, and do not trust that diplomacy is within reach. In other words, be like Kim, not like Khamenei."
@philadelphia_america
398
اعضای محترم کانال
در صورتی که برای خواندن مطالب پولی فارن افرز یا سایر سایتهای تحلیلی به مشکل برخوردهاید میتوانید از این روش استفاده کنید:
1. از طرق فیلترشکن وارد سایت Removre Paywall شده و لینک سایت را در آنجا وارد کنند.
2. سپس روی یکی از option ها (معمولا آپشنهای 1 و 3 کار میکنند) کلیک کرده و به مطلب موردنظر دسترسی پیدا کنند.
398
🔸ویپین نارانگ که پیشتر کتابش را معرفی کرده بودیم در فارن افرز مطلب مهمی را نوشته و خلاصه کلامش هم این است که جنگ 12روزه نشان داد راهبرد هستهای پیشین ایران (یعنی صرف حفظ توانایی ساخت بمب برای بازدارندگی یا همان Hedging) دیگر کار نمیکند و برای جلوگیری از حمله آمریکا و اسرائیل ناکافی بوده است.
از آن مهمتر، این جنگ به کشورهای دیگر که هنوز از این راهبرد پیروی میکنند نشان داد که منتظر دیپلماسی نمانند، احتمال حمله ابرقدرتها را بالا بگیرند و در نهایت، همچون کیم جونگ ایل، رهبر پیشین کره شمالی بمب را بسازند.
اینکه چنین نویسندهای که در کتابش از راهبردهای مختلف اشاعه سخن میگفت و معتقد بود محاسبه هزینه-فایده کشورها را لزوماً به ساخت بمب نمیکشاند، اکنون در فارن افرز این حرف را میزند واقعا جالب است!
https://www.foreignaffairs.com/north-korea/north-korean-way-proliferation
@philadelphia_america
398
تحریمهای اسنپ بک، ایران را هدف قرار میدهند
والاستریت ژورنال
✍🏻ریچارد نفیو و مایکل سینگ
ترجمه بخشی از مقاله:
سیاست در مورد ایران به عقب بازگشته است. بریتانیا، فرانسه و آلمان بند «بازگشت فوری» توافق هستهای را پس از سالها تهدید در برابر سرپیچی هستهای ایران فعال کردند. این اقدام تا پایان سپتامبر، قطعنامههای تحریمهای سازمان ملل متحد را که به عنوان بخشی از توافق ۲۰۱۵ تعلیق شده بودند، دوباره به اجرا درخواهد آورد. روی کاغذ، این اقدام خوب به نظر میرسد. اگر همه چیز طبق برنامه پیش برود، ابزارهای قدرتمندی به ایالات متحده میدهد تا ایران را با بازگرداندن تحریمها بر بانکداری، کشتیرانی، نفت و تسلیحات ایران منزوی کند. اما این نتیجه تضمینشده نیست. تأمین آن نیازمند کار سخت دولت ترامپ است که احتمالاً با مخالفت تهران، پکن و مسکو روبرو خواهد شد.
مکانیسم بازگشت فوری برای توافق هستهای ایران طراحی شده است. در نتیجه، استفاده از آن نوآورانه است. کشور به اجرای قطعنامههای سازمان ملل عادت دارند اما ممکن است مطمئن نباشند چگونه به بازگشت فوری پاسخ دهند، به ویژه که ایران، روسیه و چین سعی میکنند مشروعیت این حرکت را زیر سؤال ببرند. به جای اینکه صرفاً فرض کنیم کشورهای دیگر تحریمهای خفته ایران را دوباره اجرا خواهند کرد، ایالات متحده و اروپا باید پیشقدم شوند. آنها میتوانند با راهاندازی کمپین دیپلماتیک شروع کنند که به کشورهای دیگر توضیح دهد چگونه مکانیسم بازگشت فوری کار میکند و در حالی که کشورها سعی در اجرای تحریمها دارند، راهنمایی و حمایت ارائه دهد.
هنگامی که تحریمهای سازمان ملل دوباره به اجرا درآیند، ایالات متحده و شرکای آن باید اجرای آنها را نظارت کنند با مشاوره به کشورها در مورد مشکلات عملی مرتبط با اجرای تحریمها، مانند تعاریف فناوریهای کلیدی و اجزای تحت محدودیت. ایالات متحده و کشورهای اروپایی همچنین باید شرکتها، بانکها و سایر ارائهدهندگان خدمات را که تحریمهای بازگرداندهشده و الزامات کنترل صادرات را نقض میکنند، با مجازات تهدید کنند. در گذشته، چنین گامهایی معمولاً بخشی از مأموریت سازمان ملل هنگام اعمال تحریمها بود، اما اکنون بعید است اینطور باشد. روسیه و چین احتمالاً هر تلاشی توسط سازمان ملل برای تشکیل کمیته تحریمهای مؤثر یا پنل کارشناسان برای گزارش نقضها را مسدود خواهند کرد. این وظیفه بر عهده واشنگتن و شرکای آن خواهد بود تا این نقشها را پر کنند و از دور زدن تحریمها جلوگیری کنند.
حملات آمریکایی و اسرائیلی در ژوئن بر ایران این تلاش را مهمتر میکند، نه کمتر. زیرا ایران ممکن است به دنبال بازسازی برنامههای هستهای و موشکی خود از ویرانهها باشد، تحریمهای مربوط به گسترش و کنترل صادرات امروز به اندازه زمانی که برای اولین بار تصویب شدند، مهم خواهند بود. برای شروع تلاشهای بازسازی، ایران به قطعات، مواد خام و کمک نیاز دارد. کشورهایی که در نظارت بر این کنترلها سست شدهاند ممکن است نیاز به راهنمایی—و فشار—در شناسایی آنچه ایران سعی در تهیه آن دارد، تشخیص تلاشهای قاچاق و جلوگیری از آنها داشته باشند.
این امر نیازمند آن است که واشنگتن بر بزرگترین خریدار نفت ایران—چین—سختگیری کند و احتمالاً بر شرکای تجاری ایالات متحده سخت بگیرد. شرکای منطقهای آمریکا مانند امارات متحده عربی مراکز مالی جهانی و مراکز ترانزیت هستند و در سالهای اخیر روابط خود با ایران را بهبود بخشیدهاند. ایالات متحده همچنین ممکن است نیاز به تعامل با هند داشته باشد، با توجه به نقش احتمالی آن به عنوان تأمینکننده مواد خام یا اجزا و به عنوان گره کلیدی در مسیرهای حملونقل منطقهای. در حالی که ایالات متحده در اختلافات تجاری با این کشورها غرق است، متقاعد کردن آنها برای کمک به اجرای تحریمها بر ایران برای آقای ترامپ دشوارتر خواهد بود. دولت باید اولویتهای رقابتی خود را بسنجد.
شاید مهمترین نکته این باشد که ایالات متحده باید با روسیه و چین مواجه شود، زیرا هر دو احتمالاً مخالف اجرای مکانیزم بازگشتپذیر خواهند بود و استدلال خواهند کرد که تلاشها برای اعمال آن غیرقانونی است. دولت ترامپ اجازه داده است که تهران از دستور کار مذاکرات با مسکو و پکن خارج شود، یا به دلیل این که مسائل دیگری مانند تجارت و اوکراین آن را تحتالشعاع قرار دادهاند، یا به دلیل نگرش اشتباهی که حملات نظامی ماه ژوئن مشکل را حل کرده است.
نحوه مدیریت بازگشت فوری توسط دولت آزمونی برای رهبری جهانی و شایستگی بوروکراتیک آن خواهد بود. مدیریت خوب آن نیازمند فرآیندی دیپلماتیک، نظارت و اجرای تحریمها و اجرای سریع مجازاتها است. اگر آقای ترامپ بخواهد دستاوردهای خود در ایران پایدار بماند، این آزمونی است که باید از آن عبور کند.
@philadelphia_america
