فیلادلفیا

💢همراهان گرامی کانال. با توجه به اینکه اینترنت ممکن است مجدداً به‌شدت قطع شود، می‌توانید کانال فیلادلفیا را در پیام‌رسان بله نیز با همین آیدی دنبال کنید. https://web.bale.ai/chat?uid=5810829888 @philadelphia_america

چگونه جنگ برنامه هسته‌ای ایران را سرعت خواهد بخشید؟ محمد ایوب نشنال اینترست هدف اصلی و روشن جنگ کنونی اسرائیل و ایالات متحده با ایران، جلوگیری از دستیابی این کشور به سلاح هسته‌ای است. تغییر رژیم صرفاً ابزاری برای رسیدن به این هدف تلقی می‌شود. با این حال، این درگیری به طور متناقضی احتمالاً دقیقاً به نتیجه‌ای معکوس منجر خواهد شد. منطق راهبردی‌ای که جنگ را آغاز کرد، ممکن است ایران را به همان تصمیمی سوق دهد که قرار بود از آن جلوگیری شود. سه عامل توضیح می‌دهند که چرا جنگ ممکن است ایران را به سمت تسلیح هسته‌ای سوق دهد: درس سخت بازدارندگی، فروپاشی راهبرد «آستانه‌ای» ایران، و تحول سیاسی در حال وقوع در درون رهبری ایران. مهم‌ترین درس ایران از این جنگ، به مسئله بازدارندگی مربوط می‌شود. کشورهای فاقد سلاح هسته‌ای ندارند در برابر حملات خارجی آسیب‌پذیر باقی می‌مانند، در حالی که کشورهای دارای سلاح هسته‌ای از امنیت بسیار بیشتری برخوردارند. تاریخ اخیر این برداشت را تقویت می‌کند. کشورهایی که برنامه هسته‌ای خود را کنار گذاشتند یا هرگز آن را توسعه ندادند - مانند لیبی یا عراق - در نهایت با مداخله نظامی و فروپاشی رژیم مواجه شدند. در مقابل، کشورهای مجهز به سلاح هسته‌ای بسیار دشوارتر - و در عمل غیرممکن - برای اجبار هستند. کره شمالی نمونه بارز این وضعیت است. ایران دهه‌ها از اتخاذ تصمیم صریح برای ساخت سلاح هسته‌ای اجتناب کرده بود. با این حال، اکنون شاهد حملات نظامی گسترده به خاک خود بوده است، از جمله حملاتی که زیرساخت‌های راهبردی و مقامات ارشد را هدف قرار داده‌اند. از این منظر، جنگ بینشی محوری از نظریه واقع‌گرایی در روابط بین‌الملل را تقویت می‌کند. همان‌طور که کنت والتز، نظریه‌پرداز روابط بین‌الملل، مشهوراً استدلال می‌کرد، سلاح‌های هسته‌ای اثرات بازدارندگی قدرتمندی ایجاد می‌کنند، زیرا هزینه‌های تشدید تنش را به سطحی فاجعه‌بار می‌رسانند. پیش از جنگ، ایران راهبردی دقیق و حساب‌شده مبتنی بر ابهام هسته‌ای را دنبال می‌کرد. تهران زیرساخت هسته‌ای گسترده‌ای ایجاد کرده و سطح غنی‌سازی اورانیوم را—به‌ویژه پس از خروج دونالد ترامپ از توافق هسته‌ای در سال ۲۰۱۸—افزایش داده بود. با این حال، همچنان از تولید آشکار سلاح هسته‌ای خودداری می‌کرد. این وضعیت ایران را به یک «کشور آستانه‌ای» تبدیل کرده بود—کشوری که از نظر فنی قادر به ساخت بمب است اما رسماً از عبور از خط هسته‌ای خودداری می‌کند. این رویکرد گزینه هسته‌ای را حفظ می‌کرد، در حالی که از پیامدهای کامل تسلیح آشکار—از جمله انزوای شدید بین‌المللی و حملات پیشگیرانه—اجتناب می‌نمود. اما حمله مشترک اسرائیل و آمریکا منطق این راهبرد را به‌شدت تضعیف کرده است. اکنون از دید تهران، این جنگ نشان داده است که «آستانه‌ای بودن» تضمینی برای امنیت نیست. رهبری ایران برای سال‌ها تأکید می‌کرد که سلاح هسته‌ای از نظر شرعی حرام است. آیت‌الله علی خامنه‌ای بارها اعلام کرده بود که تولید یا استفاده از سلاح هسته‌ای با موازین اسلامی مغایرت دارد. اما جنگ این معادله را به‌طور اساسی تغییر داده است. حذف خامنه‌ای—که در مراحل اولیه درگیری کشته شد—ممکن است یکی از مهم‌ترین موانع ایدئولوژیک در برابر تسلیح را از میان برده باشد. جانشین او، مجتبی خامنه‌ای، در شرایطی رهبری را بر عهده دارد که نظام سیاسی تحت فشار شدید قرار دارد و ممکن است خود را مقید به همان محدودیت‌های دکترینال نبیند. جنگ ممکن است روند هسته‌ای شدن را تسریع کند؛ زیرا ایران پیشاپیش بخش عمده‌ای از زیرساخت فنی لازم برای ساخت سلاح هسته‌ای را در اختیار دارد. سال‌ها تحریم و فشار بین‌المللی نتوانست برنامه هسته‌ای ایران را از بین ببرد؛ بلکه تهران را به تسلط بر اجزای کلیدی چرخه سوخت هسته‌ای، از جمله غنی‌سازی اورانیوم و فناوری سانتریفیوژهای پیشرفته، سوق داد. حتی اگر حملات نظامی برخی تأسیسات را تخریب کند، نمی‌تواند دهه‌ها دانش انباشته‌شده را از میان ببرد. اگر تهران در نهایت تصمیم به ساخت سلاح هسته‌ای بگیرد، موانع فنی باقی‌مانده احتمالاً محدود خواهند بود. به عبارت دیگر، جنگ ممکن است برنامه هسته‌ای ایران را به تأخیر بیندازد، اما بعید است آن را از بین ببرد. حملات نظامی احتمالاً عزم ایران برای پیگیری آن را تقویت خواهد کرد. غرور ملی، ترس از تهدیدات خارجی و تمایل به استقلال راهبردی می‌توانند سلاح هسته‌ای را از یک پروژه بحث‌برانگیز به نمادی از حاکمیت ملی تبدیل کنند. بنابراین، انتظار می‌رود جنگ کنونی نیروهای سیاسی ایران را حول این ایده متحد کند که بازدارندگی هسته‌ای یک ضرورت است. جنگ ممکن است رهبران ایران را به این نتیجه‌گیری ساده اما خطرناک برساند که بقا مستلزم دستیابی به بمب است. @philadelphia_america

💢برای من غیرقابل تصور است که اسرائیل توافقی را بپذیرد که در آن ایران تأسیسات هسته‌ای سالم داشته باشد یا حتی 1% غنی‌سازی کند (حتی با چند سال تعلیق). برای اسرائیل، ایران باید الی‌الابد از گزینه ساخت سلاح هسته‌ای محروم بماند. از طرفی هم در مذاکرات دیروز طرف ایرانی بر حق غنی‌سازی مجدداً پافشاری کرده است. فکر کنم همه دیگر می‌دانیم قضایا به کجا ختم خواهد شد... @philadelphia_america

سناریوهای انتقال قدرت رهبری در ایران شورای روابط خارجی ترجمه بخشی از متن: با نزدیک شدن به این گذار ایرانی، سیاست‌گذاران آمریکایی باید آماده باشند تا فرصت‌هایی برای پیشبرد مسیر جایگزین برای ایران، بازداشتن تندروها از تشدید بحران و تشویق هر کسی که جای خامنه‌ای را بگیرد، به مسیر مسئولانه پیش بروند. در ۱۹۷۹، ناتوانی واشنگتن در پیش‌بینی اختلال سیاسی ناشی از مرگ یک رهبر ایرانی منجر به فاجعه برای ایرانیان، خاورمیانه و امنیت ملی آمریکا شد. اکنون نیز، با نزدیک شدن گذار، سیاست‌گذاران آمریکا باید آماده باشند تا فرصت‌ها را مدیریت کنند. سناریو احتمالی در خلا رئیسی، گفته می‌شود که رهبر کنونی سه روحانی را به‌عنوان جانشینان احتمالی خود مشخص کرده است. هویت این نامزدها علنی نشده است، اما رسانه‌ها بر روی مقامات ارشد با اعتبار اداری و دینی تمرکز دارند. گزینه‌ها شامل آیت‌الله علیرضا اعرافی، عضو شورای نگهبان و مجلس خبرگان که در حال حاضر مسئول نظام حوزه‌های علمیه است؛ حجت‌الاسلام محسن قمی، مشاور کلیدی دفتر خامنه‌ای؛ آیت‌الله محسن اراکی، عضو قدیمی مجلس خبرگان؛ آیت‌الله غلام‌حسین محسنی اژه‌ای، رئیس قوه قضائیه؛ و آیت‌الله هاشم حسینی بوشهری، امام جمعه قم. ارتقای یکی از مهره‌های مورد حمایت خامنه‌ای، تعادل فعلی قدرت را حفظ می‌کند—در واقع، «خامنه‌ای‌گری بدون خامنه‌ای». گزینه دیگر این است که پس از اعتراضات اخیر و سرکوب خشونت‌آمیز دولت، رژیم بخواهد با بازتوانی جناح‌های معتدل یا اصلاح‌طلب که از رژیم حمایت می‌کنند اما آزادی‌ها و فرصت‌های اقتصادی بیشتری را می‌خواهند، نارضایتی داخلی را کاهش دهد. فردی مانند حسن خمینی، نوه بنیان‌گذار جمهوری اسلامی، می‌تواند سیستم انقلابی را حفظ کرده و به کاهش انزوا، تحریم‌ها و نارضایتی عمومی کمک کند. گرایش شدید به راست سناریوی دوم برای گذار رهبری در ایران، تغییر شدید به سمت یک سیستم حتی مستبدتر از طریق به‌دست گرفتن رسمی قدرت توسط عناصر نظامی و امنیتی جمهوری اسلامی است. با چشم‌انداز حملات نظامی بیشتر آمریکا و اسرائیل، فرماندهان نظامی ایران آینده کشور را در دست دارند. این ضرورت می‌تواند تمایل آن‌ها را برای قدرت‌گیری افزایش دهد و با مرگ خامنه‌ای—چه به دلایل طبیعی و چه به‌واسطه حملات هدفمند—تلاش برای حفظ مشروعیت دینی نیز ممکن است جای خود را به حکومت نظامی دهد. رژیمی که تحت سلطه سپاه پاسداران باشد، تغییر تدریجی در توازن قدرت که طی دهه‌ها در جریان بوده را رسمی می‌کند. فروپاشی رژیم آخرین سناریو، فروپاشی عملی جمهوری اسلامی بدون گذار رسمی یا پایدار به رهبر یا سیستم جدید است. این می‌تواند در نتیجه حملات نظامی آمریکا یا اسرائیل که طیف وسیعی از رهبران سیاسی و نظامی فعلی رژیم را از بین می‌برد، یا چرخه‌ای از بحران‌های داخلی، ناآرامی‌ها و سرکوب‌ها، یا ترکیبی از این دو اتفاق بیفتد. فروپاشی رژیم احتمالاً به‌طور تدریجی و سپس ناگهانی رخ می‌دهد و با آشفتگی و درگیری در مراکز قدرت و افزایش اعتراضات، اعتصاب‌ها و چالش‌ها علیه حکومت همراه است. این شرایط می‌تواند توسط یک کمپین نظامی هدایت‌شده آمریکا، به ویژه با موفقیت در حذف خامنه‌ای یا چهره‌های برجسته رژیم، تسریع شود. اثرات فوری فروپاشی می‌تواند بسیار مشکل‌ساز باشد. فروپاشی رژیم احتمالاً با یک تصاحب قدرت نظامی پایان می‌یابد، اما هر دوره بدون رهبر می‌تواند فراتر از مرزهای ایران ناپایدار باشد. فروپاشی بدون سیستم جانشین می‌تواند آرزوهای گروه‌های اقلیت ایران—یا جوامع هم‌نژادشان در خارج از مرز—برای خودمختاری بیشتر را فعال کند. فعال شدن دوباره کردها یا بلوچ‌ها می‌تواند نگرانی همسایگان را درباره ناپایداری گسترده‌تر برانگیزد. ✅محتمل‌ترین نتایج برای تغییر رهبری در ایران، کمترین خوش‌بینی را برای منافع آمریکا دارند. رهبر جدیدی که از مدار خامنه‌ای انتخاب شود یا تغییر به رهبری نظامی، احتمالاً سیاست‌های بی‌ثبات‌کننده‌ترین بخش نظام دینی، از جمله سرمایه‌گذاری گسترده تهران در شبه‌نظامیان نیابتی و برنامه هسته‌ای و سرکوب‌های شدید داخلی، را ادامه خواهد داد. و اگرچه فروپاشی رژیم ممکن است در ظاهر به نفع آمریکا به نظر برسد، اما احتمالاً بی‌ثباتی منطقه‌ای را تشدید خواهد کرد. در هر سناریویی که پس از مرگ یا ناتوانی خامنه‌ای رخ دهد، رژیم احتمالاً حتی خطرناک‌تر خواهد شد. هر رهبر جدید یا فرمانده نظامی احتمالاً آموزه‌های سیاست خارجی دیرینه ایران، از جمله خصومت با ایالات متحده و اسرائیل، را حفظ کند، تغییر رهبری تقریباً قطعا هم خطرات و هم فرصت‌هایی پیرامون نقاط مرکزی اختلاف با آمریکا و دیگر کشورهای جهان ایجاد خواهد کرد. با وجود خطرات بالقوه، حتی اگر فرایند جانشینی تغییر تحولی در رژیم ایجاد نکند، نتیجه می‌تواند برای منافع آمریکا سودمند باشد. @philadelphia_america

💢 روز خیلی بد برای مردم ایران هنگامی که در سال ۲۰۰۳، جرج بوش مهلت ۴۸ساعته برای صدام حسین تعیین کرد تا از عراق خارج شود، به مردم این کشور اطمینان داد که عملیات نظامی پیش رو، حمله‌ای "علیه مردان بی‌قانونی خواهد بود که بر شما حکومت می‌کنند و نه علیه شما". تاریخ، صحت وعده جرج بوش را قضاوت کرد. تخمین‌های آمار کشته‌شدگان غیرنظامی از ۱۲۰ هزارنفر شروع می‌شود و تا ۷۲۰ هزار هم می‌رسد. دولت بوش که _به عقیده نامحبوب بنده_ واقعا دلایل ایدئولوژیک (برقراری دموکراسی) برای جنگ عراق داشت اینگونه عامل کشتار غیرنظامیان عراقی شد. حال این پدوفیل ساکن کاخ سفید دقیقا قرار است با ایران چه کند که علنا می‌گوید اگر توافق نشود "روز خیلی بدی" برای مردم ایران خواهد بود؟ بدتر آنکه بخشی از جامعه علوم‌انسانی‌خوانده و فنی‌خوانده که انشالله کتاب‌خوانده هستند هنوز با شنیدن خبر حمله آمریکا خوشحال می‌شوند و باور دارند اف_۳۵های آمریکایی برای‌شان رفاه و دموکراسی خواهد آورد. آن‌ها نمی‌دانند در بهترین نمونه‌اش _یعنی همان عراق_ بعد از ۲۰ سال اشغال و جنگ داخلی کمی ثبات دموکراتیک محقق شد. بدترین نمونه‌اش هم لیبی است که همان دموکراسی نیم‌بند عراقی را هم به‌دست نیاورد. طنز ماجرا آنجاست که ترامپ پیشتر در قضیه ونزوئلا مکررا اعلام می‌کرد که هدفش نفت و چین است، نه دموکراسی و در آخر هم نه دموکراسی، بلکه تنها تحقیر نصیب رهبر اپوزوسیون شد. طنز عجیب‌تر این است که برخی دیگر نه برای دموکراسی، بلکه برای بازگشت سلطنت دست‌وپا می‌زنند. واقعا ملت شگفت‌انگیزی داریم! گویا برای حضرات هر چه از یانکی‌جماعت رسد نیکوست... @philadelphia_america

💢ارزیابی CSIS از سطح استقرار نیروهای نظامی آمریکا در غرب آسیا سطح فعلی نیروها قابل مقایسه با سطح نیروهایی است که در عملیات «Desert Fox» به کار گرفته شد؛ عملیاتی که در دوران کلینتون انجام شد و شامل چهار روز حملات هوایی تنبیهی دوربرد بود. با نیروهای کنونی، ایالات متحده می‌تواند ۵۰ تا ۱۰۰ موشک تاماهاوک و دیگر موشک‌های دوربرد را علیه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران و سایر نیروهای امنیتی یا تأسیسات پشتیبان برنامه هسته‌ای ایران شلیک کند. چنین عملیاتی با دلایل اعلام‌شده رئیس‌جمهور برای استفاده از نیروی نظامی ــ یعنی حمایت از معترضان و جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای ــ همخوانی دارد. تعداد زیاد هواپیماهای ترابری (C-17 و C-5M) و سوخت‌رسان (KC-135 و KC-46A) که به خاورمیانه منتقل می‌شوند، نشانه‌ای از استقرار نیروهای زمینی نیست. بلکه این هواپیماها در حال انتقال خودروها، تجهیزات پشتیبانی و مهمات برای اسکادران‌های هوایی هستند که به منطقه اعزام می‌شوند. نیروهای آمریکایی فاقد یگان‌های عملیات ویژه و نیروهای زمینی لازم برای انجام عملیات‌های تهاجمی یا حملات زمینی هستند. بنابراین، ربودن یا دستگیری رهبران ایران گزینه‌ای واقع‌بینانه نیست، به‌ویژه با توجه به فاصله نقاط احتمالی پرتاب تا تهران. نیروهای موجود همچنین برای تغییر رژیم، فراتر از حملات محدود و هدفمند، کافی نیستند. با توجه به نگرانی‌ها درباره اقدام تلافی‌جویانه و مسئله مشروعیت، بعید است که ایالات متحده رهبران ایران را هدف قرار دهد. افزون بر این، تاب‌آوری نظام حتی پس از تحمل خسارات قابل توجه ناشی از عملیات‌های اسرائیل نشان می‌دهد که حذف رهبری نیز لزوماً به بی‌ثباتی نظام منجر نخواهد شد. در نهایت، نیروهای موجود برای اجرای یک کارزار هوایی طولانی‌مدت و چند هفته‌ای نیز کافی نیستند. چنین عملیاتی به تدارکات لجستیکی گسترده‌تری نیاز دارد که اگرچه امکان‌پذیر است، اما به زمان بیشتری احتیاج خواهد داشت. @Philadelphia_america

🌐چین در آستانه از دست دادن کانال پاناما #تحلیل_کوتاه #چین #پاناما #آمریکا 🔹از زمان آغاز دور دوم ریاست‌جمهوری ترامپ، پاناما به محور سیاست مهار چین در آمریکای لاتین شده است. ترامپ در همان ابتدا کانال پاناما را «دارایی ملی حیاتی برای ایالات متحده» خواند و امکان اقدام نظامی برای تصاحب آن را رد نکرد. در نهایت فشارهای ترامپ و سپس پیت هگزت، وزیر دفاع منجر شد که پاناما با مطالبات آمریکا موافقت کرده و از ابتکار کمربند-جاده خارج شود. اکنون اگرچه به نظر می‌رسد چین تلاش می‌کند تا نفوذ خود را بر کانال حفظ کند، اما احتمال شکست این تلاش‌ها پایین نیست. 🔸در راستای به‌دست‌گیری کنترل کانال پاناما، شرکت چندملیتی آمریکایی بلک‌راک با حمایت ترامپ، رهبری کنسرسیومی را برای خرید ۹۰٪ سهام دو بندر بالبوآ و کریستوبال در کانال بر عهده گرفت. این بخشی از معامله گسترده‌ بلک‌راک با سی‌کِی هاچیسون -هلدینگ هنگ‌کنگی که از طریق یک شرکت تابعه اداره کانال را بر عهده دارد- بود تا با مبلغی به ارزش ۲۲.۸ میلیارد دلار ۴۳ بندر متعلق به هلدینگ را در ۲۳ کشور خریداری کند. این معامله در صورتی نهایی‌شدن به معنای پایان نفوذ چین بر کانال پاناما خواهد بود. 🔸با این حال، این پایان ماجرا نبود. رسانه‌های دولتی چین انتقادات متعددی را به روند موجود و خروج چین از این کانال بیان کردند. بنابر برخی گزارش‌ها، چین انعقاد توافق را مشروط بر این کرد که کنسرسیوم مذکور، شامل شرکت کشتیرانی چینی کاسکو -که تحت مالکیت دولتی است- شود و حتی این شرکت حق وتو در تصمیمات کنسرسیوم برای کانال داشته باشد. در غیر این صورت، چین اجازه نخواهد داد که معامله‌ای میان بلک‌راک و هاچیسون صورت گیرد. علت اصلی این تهدید از سمت چین، حفظ حضور مؤثرش در کانال پاناما بود. 🔸حال، شکایت دفتر حسابرس کل پاناما علیه مقاماتی که توافق با هاچیسون را در سال ۲۰۲۱ تمدید کرده بودند، موضوع جدیدی است که بر پیچیدگی مسئله کانال افزوده است. حسابرس کل در این شکایت ادعا کرد که فرآیند تمدید توافق با نقض قوانین پاناما همراه بوده و مغایر با قانون اساسی کشور است. مشخص نیست که دیوان عالی پاناما چه تصمیمی در خصوص این شکایت می‌گیرد، اما اگر توافق را لغو کند، به این معنا است که هاچیسون مجبور خواهد بود برای کنترل مجدد کانال و عقد قرارداد با دولت پاناما در کنار دیگر شرکت‌ها رقابت کند. این با توجه به معادلات سیاسی کنونی میان آمریکا و پاناما به معنای از دست دادن کانال و ورود بلک‌راک -یا دیگر شرکت‌های آمریکایی- خواهد بود. 🔸اگرچه در ظاهر، این شکایت حقوقی و تصمیم احتمالی دیوان عالی نمایانگر استقلال پاناما است، اما در حقیقت بخشی از تلاش آمریکا برای کنترل کانال را نشان می‌دهد. در حقیقت، پاناما یک نمونه از کشورهای ضعیف و کوچک آمریکای لاتین است که برخلاف کشورهایی نظیر برزیل و مکزیک فاقد هرگونه توانایی برای مقاومت و حفظ استقلال خود در برابر آمریکا و ایجاد توازنی نسبی میان شرق و غرب هستند. به عبارت دیگر، قدرت بازیگری پاناما برای حفظ تعادل میان آمریکا و چین بسیار محدود است. 🔸آغاز مجدد نفوذ آمریکا بر کانال پاناما، پیوستی امنیتی نیز دارد. در آوریل ۲۰۲۵، آمریکا با پاناما یک تفاهم‌نامه همکاری امنیتی امضا کرد که شامل «آموزش حرفه‌ای» نیروهای امنیتی پاناما توسط ارتش آمریکا و ظرفیت‌سازی برای این نیروها جهت حفظ امنیت «عملیات بی‌طرفانه کانال پاناما» می‌شد. این وضعیت در حالی است که چین تنها در کشورهای خاصی نظیر کوبا و نیکاراگوئه فعالیت‌های امنیتی و نظامی برجسته‌ای انجام داده و در باقی کشورها صرفاً روابط گسترده تجاری را اولویت قرار می‌دهد. در این شرایط، کشورهای ضعیفی همچون پاناما در برابر تهدیدات نظامی و امنیتی ترامپ ناچار به تسلیم و همراهی با واشنگتن هستند. نگرانی پاناما باتوجه به تجربه تاریخی نقض حاکمیت این کشور توسط آمریکا دو چندان می‌شود. ✅در صورتی که بلک‌راک موفق به کسب اداره کانال پاناما شود، موفقیت کمی برای ترامپ در رقابت جهانی میان آمریکا و چین نخواهد بود؛ چراکه ضربه مهمی به نفوذ چین در آمریکای لاتین محسوب می‌شود. با این حال، این موفقیت را باید ذیل دو پرسش کلان بررسی کرد: آمریکا چه برنامه‌ای برای تجارت گسترده چین با دیگر کشورهای آمریکای لاتین دارد؟ و آمریکا با همکاری‌های نظامی و امنیتی عمیق این کشور با برخی کشورهای کارائیب نظیر کوبا، نیکاراگوئه و ونزوئلا چه خواهد کرد؟ ترامپ تاکنون نه تنها نتوانسته کشورهای منطقه را از چین دور کند، بلکه با جنگ تعرفه‌ای ممکن است آن‌ها را به یکدیگر نزدیک کند. دیگر کشورها همچون پاناما رفتار نخواهند کرد و ترامپ نیازمند برنامه دیگری برای تمامی آمریکای لاتین است. ✅اندیشکده تهران✅ 🌐https://institutetehran.com/art/569 📲http://ble.ir/InstituteTehran 🌐@InstituteTehran 🌐 instagram.com/institutetehran1

💢در این بازه چند هفته‌ای تنش میان ایران و آمریکا، دولت ترامپ به موفقیتی راهبردی در آمریکای لاتین دست یافت. دیوان عالی پاناما تحت فشار آمریکا اعلام کرد که قرارداد هلدینگ هنگ‌کنگی سی.کی. هاچیسون با دولت برای اداره کانال پاناما مغایر با قانون اساسی است و ملغی می‌شود. به عبارت دیگر چین علی‌رغم تلاش چند ماهه‌اش برای حفظ کنترل بر کانال، آن را از دست داد. آمریکای ترامپ برای مهار چین به‌شدت تهاجمی رفتار می‌کند و چین نشان داده است که فعلا توانایی مقابله با چنین رفتاری را در مناطق مختلف جهان (به غیر از جنوب شرق آسیا) ندارد. برای فهمیدن اینکه دقیقا در پاناما چه اتفاقی افتاده است، می‌توانید یادداشتی را مطالعه کنید که مردادماه امسال نوشتم👇 @philadelphia_america

🔴سفیر آمریکا در اسرائیل: خدا در تورات از نیل تا فرات را به قوم یهود داده است تاکر کارلسون در مصاحبه اش با مایک هاکبی سفیر شرور و اوانجلیست آمریکا در اسرائیل به او می‌گوید: از آنجایی که شما تاکنون به استناد تورات سه بار گفته‌اید که خدا این سرزمین را به قوم یهود داده است. ممکن است از شما بپرسم منظورتان کدام سرزمین است؟ چون من همین الان باب ۱۵ سفر پیدایش تورات را خواندم، و آنجا می‌گوید این سرزمین از نیل تا فرات است که این عملاً میشود کل خاورمیانه! الان شما می‌گویید که خدا این سرزمین را به یهودیان داده است. آیا بر این اساس اسرائیل حقی برای تصاحب این سرزمین دارد؟ مایک هاکبی پاسخ می‌دهد : خوب میشد اگر همه اش را می‌گرفتند.. 🆔 @USfacts 🇺🇸

💢عراقچی: ایالات متحده در جریان مذاکرات ژنو از کشورش نخواسته است با «غنی‌سازی صفر اورانیوم» در خاک خود موافقت کند. به گفته او، این گفت‌وگوها بر اقداماتی متمرکز بوده که می‌تواند ثابت کند برنامه هسته‌ای ایران «صرفاً برای اهداف صلح‌آمیز» در نظر گرفته شده است. (همان راستی‌آزمایی) !!!!!! @philadelphia_america

“You may not be interested in war, but war is interested in you” Leon Trotsky @philadelphia_america

🔴ادعای وال استریت ژورنال : آمریکا به دنبال انجام یک حمله محدود علیه ایران با هدف اجبار ایران به تسلیم در مذاکرات است بر اساس گزارشی اختصاصی وال استریت ژورنال ، دولت ترامپ در حال بررسی گزینه انجام یک «حمله محدود اولیه» علیه ایران است؛ اقدامی که هدف آن افزایش فشار بر تهران برای بازگشت به توافق هسته‌ای عنوان شده است. این گزارش می‌افزاید که در محافل تصمیم‌گیری آمریکا، سناریوی یک اقدام محدود و هدفمند علیه اماکن نظامی و دولتی ایران به عنوان ابزاری برای افزایش اهرم فشار سیاسی در حال بررسی است؛ اقدامی که به گفته منابع آگاه، لزوماً به معنای آغاز یک جنگ گسترده تلقی نمی‌شود، بلکه می‌تواند با هدف وادار کردن ایران به پذیرش شرایط جدید مذاکرات صورت گیرد. 🔻اگر ایران همچنان بعد از این حمله از پیروی از دستور ترامپ برای پایان دادن به غنی‌سازی هسته‌ای و پذیرش شروط ترامپ امتناع ورزد، ایالات متحده با یک کمپین گسترده پاسخ خواهد داد. 🆔 @USfacts 🇺🇸

⚪️سناریوهای اختلال در صادرات نفت و گاز در صورت حمله ترامپ به ایران مرکز مطالعات راهبردی و بین‌المللی (CSIS) گزیده متن: در جریان جنگ دوازده‌روزه ماه ژوئن گذشته میان ایران و اسرائیل—که ایالات متحده نیز در قالب عملیات «Midnight Hammer» به آن پیوست—صادرات نفت خلیج فارس دچار اختلال جدی نشد. این مسئله قابل پیش‌بینی بود. در آن مقطع، ایران تهدیدی وجودی را احساس نمی‌کرد، زیرا صادرات نفتش بدون مانع ادامه داشت و تهران نیز تلاشی برای هدف قرار دادن دارایی‌های نفتی یا خطوط کشتیرانی کشورهای عربی خلیج فارس انجام نداد. اما امروز وضعیت متفاوت است. جمهوری اسلامی پس از ضرباتی که از سوی اسرائیل متحمل شده—از جمله تضعیف توانمندی‌های حزب‌الله—و همچنین بزرگ‌ترین موج ناآرامی‌های ضدحکومتی در تاریخ ۴۷ ساله خود، با سطحی بی‌سابقه از آسیب‌پذیری مواجه است. سناریوهای احتمالی اختلال در عرضه نفت سناریو ۱: اختلال آمریکا یا اسرائیل در صادرات نفت ایران این اقدام می‌تواند شامل محاصره یا توقیف جزیره خارگ—پایانه اصلی بارگیری نفت ایران—یا توقیف نفتکش‌های حامل نفت خام ایران باشد. چنین سناریویی می‌تواند تا ۱.۶ میلیون بشکه در روز از صادرات نفت ایران (که عمدتاً به چین می‌رود) را مختل کند. از آنجا که نفت کالایی جهانی و قابل جایگزینی است، هرگونه اختلال موجب افزایش قیمت‌ها در سراسر جهان خواهد شد. حذف نفت ایران از بازار احتمالاً قیمت جهانی نفت را حداقل ۱۰ تا ۱۲ دلار در هر بشکه افزایش می‌دهد. سناریو ۲: اختلال ایران در کشتیرانی نفت کشورهای عربی خلیج فارس ایران می‌تواند نفتکش‌های عبوری از تنگه هرمز را با استفاده از قایق‌های تندرو، پهپادها، موشک‌های ضدکشتی یا مین‌های دریایی هدف قرار دهد. در این حالت، تا ۱۸ میلیون بشکه در روز از صادرات نفت غیرایرانی ممکن است به‌طور موقت متوقف شود. قیمت نفت می‌تواند از ۹۰ دلار در هر بشکه فراتر رود و قیمت بنزین در آمریکا به‌طور متوسط به بیش از ۳ دلار در هر گالن افزایش یابد. سناریو ۳: حمله مستقیم آمریکا یا اسرائیل به تأسیسات نفتی ایران در این سناریو، پایانه خارگ، سکوهای تولید فراساحلی و احتمالاً پالایشگاه‌های ایران هدف حمله قرار می‌گیرند. علاوه بر ۱.۶ میلیون بشکه صادرات روزانه، حدود ۱.۵ میلیون بشکه تولید داخلی و حتی عرضه سوخت حمل‌ونقل نیز در معرض خطر قرار می‌گیرد. اثرات قیمتی این سناریو احتمالاً شدیدتر از سناریوی اول بوده و ممکن است قیمت نفت را به بیش از ۱۰۰ دلار در هر بشکه برساند. سناریو ۴: حمله مستقیم ایران به تأسیسات نفتی کشورهای عربی خلیج فارس این سناریو می‌تواند شامل میادین نفتی، تأسیسات فرآوری یا پایانه‌های صادراتی باشد. در این صورت، بخش قابل‌توجهی از ۱۸ میلیون بشکه صادرات نفت غیرایرانی در معرض خطر قرار می‌گیرد. چنین وضعیتی می‌تواند موجب جهشی تاریخی در قیمت نفت شود—حتی فراتر از ۱۳۰ دلار در هر بشکه که پس از حمله روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲ مشاهده شد. گاز طبیعی مایع نیز در خطر است جریان صادرات گاز طبیعی مایع از طریق تنگه هرمز نیز ممکن است مختل شود. صادرات روزانه بیش از ۱۰ میلیارد فوت مکعب گاز قطر می‌تواند از طریق مین‌گذاری دریایی، حمله به کشتی‌های حامل LNG یا هدف قرار دادن پایانه صادراتی بندر رأس لفان متوقف شود. چنین اختلالی حتی می‌تواند قیمت برق را در ایالات متحده افزایش دهد. ظرفیت‌های دور زدن تنگه هرمز محدود است مسیرهای جایگزین تنها می‌توانند بخش کوچکی از صادرات نفت خلیج فارس را پوشش دهند. خط لوله شرق به غرب عربستان که مراکز تولید نفت در استان شرقی را به بندر ینبع در دریای سرخ متصل می‌کند، ظرفیتی حدود ۵ میلیون بشکه در روز دارد، اما بخش عمده آن پیش‌تر مورد استفاده قرار گرفته است. امارات متحده عربی نیز تنها قادر است حدود نیمی از صادرات ۲ میلیون بشکه‌ای خود را از طریق خط لوله فجیره منتقل کند. سایر صادرکنندگان مانند عراق، کویت، بحرین و قطر هیچ مسیر جایگزینی برای عبور از تنگه هرمز ندارند. مسیر احتمالی تشدید بحران ترامپ با یک معضل مواجه است: چگونه می‌تواند بدون ایجاد اختلال در عرضه نفت و افزایش قیمت بنزین، ایران را تحت فشار قرار دهد؟ در حالی که گزینه‌های نظامی کم‌ریسک‌تر ممکن است در اولویت قرار گیرند، سناریوهای دوم و چهارم اهرم‌های بازدارنده مهمی در اختیار تهران قرار می‌دهند. استفاده ایران از «کارت نفت»—به‌ویژه حمله مستقیم به تأسیسات نفتی کشورهای عربی—می‌تواند به‌عنوان آخرین ابزار برای جلوگیری از شکست به کار گرفته شود، هرچند چنین اقدامی ممکن است واکنش شدیدتری از سوی آمریکا یا اسرائیل، از جمله حمله مستقیم به زیرساخت‌های نفتی ایران، را به دنبال داشته باشد. @philadelphia_america

#اختصاصی_امریکانا 🔴 سوال بزرگ این روزها: آیا دولت ترامپ می‌تواند بدون مجوز کنگره وارد جنگ با ایران شود؟ 🔹طبق اصل اول قانون اساسی ایالات متحده (Article I)، اختیار «اعلام جنگ» در آمریکا در دست کنگره است. در مقابل، طبق اصل دوم قانون اساسی (Article II) رئیس‌جمهور آمریکا به‌عنوان فرمانده کل قوا اختیار هدایت نیروهای مسلح را دارد. 🔹برای حل این تعارض، کنگره آمریکا در سال 1973 قانون War Powers Resolution را تصویب کرد. بر اساس این قانون: ▪️رئیس‌جمهور می‌تواند در شرایط اضطراری (مثلاً در واکنش فوری به حمله) بدون مجوز قبلی اقدام نظامی محدود انجام دهد. ▪️باید بلافاصله ظرف 48 ساعت به کنگره گزارش دهد. ▪️اگر مجوز کنگره صادر نشود، حداکثر 60 روز می‌تواند عملیات را ادامه دهد. ▪️30 روز هم برای خروج نیروها فرصت دارد. 🔹اما نکته مهم اینجاست که این 60 روز برای «اقدام محدود» است، نه شروع جنگ گسترده. اگر ترامپ بدون مجوز کنگره و بدون یک شرایط اضطراری جنگ وسیعی علیه ایران را آغاز کند، کنگره می‌تواند با قطع بودجه یا قطعنامه توقف عملیات، واکنش نشان دهد. مشروعیت حمله نیز در آمریکا محل مناقشه جدی خواهد بود. 🆔 @Americana_ir

❤️ ترامپ پشتیبان حمله نظامی ارتش اسرائیلی به ایران است خبرنگاران CBS News به دیتای جدید درباره مذاکرات مهم آخر دسامبر میان نتانیاهو و ترامپ دست یافته‌اند. 👈 باید اشاره کرد که دیدار اخیر این دو و سفر چند روز پیش نتانیاهو، بیش از هر چیز برای گریز او از حضور در نشست هیئت صلح ترامپ و ضربه تبلیغاتی به موقعیت او در شرایط حساس انتخاباتی اسرائیلی، ترتیب داده شد. آنچه در آخر سال گذشته میلادی رقم خورده است، بی‌تردید از اهمیتی بیشتر برخوردار بوده و هست. گزارش CBS News درباره توافقات نتانیاهو و ترامپ از این قرار است:

رئیس‌جمهور ترامپ در جریان دیداری در مارالاگو در ماه دسامبر به نخست‌وزیر اسرائیل، بنیامین نتانیاهو، گفته است که اگر توافقی میان واشینگتن و تهران حاصل نشود، از حملات اسرائیل به برنامه موشک‌های بالستیک ایران حمایت خواهد کرد. این مطلب را دو منبع آگاه از موضوع که برای گفتگو درباره مسائل امنیت ملی با شرط ناشناس ماندن با CBS News صحبت کرده‌اند، بیان کرده‌اند. دو ماه بعد، CBS News دریافته است که گفتگوهای داخلی میان چهره‌های ارشد در ارتش و جامعه اطلاعاتی آمریکا آغاز شده و در آنها احتمال حمایت از دور تازه‌ای از حملات اسرائیل به ایران مورد بررسی قرار گرفته است. تمرکز این بررسی‌ها کمتر بر این بوده که آیا اسرائیل می‌تواند اقدام کند یا نه، و بیشتر بر این مسئله بوده که ایالات متحده چگونه ممکن است کمک کند؛ از جمله تأمین سوخت‌گیری هوایی برای جنگنده‌های اسرائیلی و موضوع حساس کسب مجوز عبور از حریم هوایی کشورهایی که در مسیر احتمالی قرار دارند. این موضوع را دو مقام دیگر آمریکایی که از جزئیات مطلع هستند، گفته‌اند. مشخص نیست کدام کشورها ممکن است اجازه عبور از حریم هوایی خود را برای سوخت‌گیری آمریکا از هواپیماهای اسرائیلی در صورت اجرای یک حمله احتمالی بدهند. اردن، عربستان سعودی و امارات متحده عربی همگی به‌صورت علنی اعلام کرده‌اند که اجازه نخواهند داد از حریم هوایی آنها برای هرگونه حمله به ایران یا حملات ایران به کشور دیگر استفاده شود. اما این گفتگوهای جاری در درون دستگاه امنیت ملی همزمان با نمایش آشکار قدرت از سوی ایالات متحده در قبال ایران بوده است. روز پنج‌شنبه، CBS News گزارش داد که یک ناو هواپیمابر دیگر آمریکا، یو‌اس‌اس جرالد آر. فورد، به همراه ناوگروه همراهش به خاورمیانه اعزام خواهد شد و به حضور قابل‌توجه موجود آمریکا خواهد پیوست. چهار مقام آمریکایی گفته‌اند که انتظار می‌رود این گروه رزمی ناو هواپیمابر از منطقه کارائیب جابه‌جا شود؛ حرکتی که در مقطعی از تنش‌های فزاینده، توان آتش قابل‌توجهی را در برد ایران قرار خواهد داد.

@Cosmo_Iran

💢در جهانی موازی که لابی اسرائیل وجود ندارد، ده‌ها ابتکار را می‌توان ارائه داد که ایران و آمریکا به مصالحه‌ای برسند و با یک صلوات ختم غائله کنند، حتی با وجود جمهوری‌خواهان! یک نمونه‌اش همین ایده توقف غنی‌سازی برای ۳_۵ سال است که هم برای ترامپ دستاورد ویژه می‌شد و هم پرستیژ ج.ا را حفظ می‌کرد. بحث اثرگذاری اسرائیل و لابی‌اش همینجا اهمیت می‌یابد. جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها در آستانه تحولات درون‌حزبی مهمی هستند که ممکن است نفوذ لابی را کاهش دهد. اسرائیل می‌داند این احتمال وجود دارد ترامپ آخرین رئیس‌جمهوری باشد که در دوران تضعیف ایران و محور مقاومت این‌چنین اراده اقدام نظامی دارد و دیگر چنین فرصتی بوجود نمی‌آید. به همین دلیل پرونده ایران را باید همین الان ببندند، نه اینکه آن را به چند سال دیگر حواله کنند. @philadelphia_america

جرالد فورد به سمت خاورمیانه؟ خبرگزاری نیویورک‌تایمز با انتشار گزارشی (لینک) به نقل از منابع خود اعلام کرده ناوگروه تهاجمی فورد (CSG-12) و ناوشکن‌های اسکورت آن که اکنون در کارائیب حضور دارد، به خاورمیانه اعزام خواهند شد و انتظار می‌رود تا ماه آوریل و اوایل می به بندر خود بازنگردد. خدمه کشتی روز گذشته از مأموریت خود مطلع شده‌اند. ناوگروه تهاجمی فورد که در 24 ژوئن بندر نورفولک را ترک کرد، در ابتدا سفری به مقصد اروپا داشت اما با آغاز کمپین فشار بر ونزوئلا، به کارائیب اعزام شد؛ مأموریتی که هفت ماه به طول انجامیده و این تأخیر، دوره برنامه‌ریزی شده حضور فورد در حوضچه خشک ویرجینیا را که در آن ارتقا و تعمیرات اساسی برنامه‌ریزی شده است را به خطر می‌اندازد (لینک). 1/2 @Projectmeshkat

دوستان در اندیشکده زحمت کشیدند و متن نفیو ملعون را ترجمه کردند.

♦️چرا می‌توان از ایران امتیازاتی فراتر از موضوع هسته‌ای گرفت؟ ◾️موسسه واشنگتن 📝ریچارد نفیو و مایکل سینگ #تهران_ریویو #آمریکا #ایران #مذاکرات_هسته‌ای 🔸پس از گذشت هشت ماه از جنگ دوازده‌روزه، واشنگتن دوباره در آستانه جنگ با تهران قرار دارد. نشانه‌هایی از نگرانی دولت ایران نسبت به اقدام نظامی آمریکا مشاهده می‌شود. حملات مشترک آمریکا و اسرائیل به برنامه هسته‌ای ایران در سال 2025 هرچند به عقب افتادن آن انجامید، اما نتوانست آن را به طور کامل نابود کند. در عین حال، ایران به بازسازی شبکه شرکای خود و تأمین مالی آنها ادامه داده است. با توجه به این شرایط، پیش‌بینی می‌شود که ایالات متحده و اسرائیل در ماه‌های آینده حملات مشترکی علیه ایران انجام دهند که ممکن است اهداف وسیع‌تری از جمله تغییر رژیم را در بر گیرد. 💢دو گزینه «جنگ» و «توافق» و چندین چالش 🔹در دوران دولت اوباما، او به شدت مورد انتقاد قرار گرفت که تنها به مسئله هسته‌ای پرداخته است. مقامات دولت او این رویکرد را راهبردی‌ترین و عمل‌گراترین می‌دانستند، چرا که این اقدام علاوه بر رسیدگی به مهم‌ترین موضوع، فضای لازم برای گفت‌و‌گو درباره مسائل دیگر را فراهم می‌آورد. اما احتمال اینکه دولت کنونی آمریکا چنین رویکردی را در پیش گیرد، بسیار ضعیف است. پیشنهاد مصالحه در زمینه هسته‌ای نه تنها با تعهد دولت ترامپ به حمایت از معترضان در تضاد است، بلکه حتی ممکن است نتواند هدف حداقلی یعنی جلوگیری از درگیری‌های منطقه‌ای را تأمین کند. در این شرایط، دو گزینه پیش روی دولت ایالات متحده قرار دارد: حملات نظامی یا یک «توافق بزرگ» که تمامی نگرانی‌های واشنگتن را پوشش دهد. با این حال، به نظر نمی‌رسد که هیچ‌کدام از این گزینه‌ها رضایت‌بخش باشند. 🔹دولت ایالات متحده نمی‌تواند اطمینان حاصل کند که حملات هوایی به تنهایی اهدافش در زمینه برنامه هسته‌ای ایران را تحقق خواهد بخشید. همچنین، دولت نمی‌تواند به طور قطع مطمئن باشد که حملات گسترده‌تر منجر به تغییر رژیم یا ایجاد دولتی جدید که بیشتر به منافع آمریکا توجه داشته باشد شود. 🔹توافق بزرگ که شامل درخواست‌های فراگیر از ایران برای کنار گذاشتن برخورد با معترضین، توانایی‌های موشکی، شبکه‌های نیابتی و برنامه هسته‌ای است، ممکن است نیاز به تغییرات اساسی در استراتژی امنیت ملی جمهوری اسلامی داشته باشد. با اینکه دولت ایران به شدت ضعیف شده است، به نظر نمی‌رسد که آمادگی پذیرش چنین تغییرات عمیقی را داشته باشد. مقامات ایران ممکن است باور داشته باشند که تهدیدهای موشکی و قدرت نامتقارن می‌تواند ایالات متحده و اسرائیل را از حملات بیشتر بازدارد، و این واقعیت که کشورهای منطقه به سرعت برای منصرف کردن دولت ترامپ از انجام حملات جدید اقدام کردند، باعث تقویت ایده آنها شده است. 🔹این موانع باعث شده برخی پیشنهاد کنند تغییر رژیم می‌تواند منافع آمریکا را برآورده کند اما بدون یک برنامه عملی برای دستیابی به آن، تغییر رژیم تنها یک رویا است. روش‌های مختلف برای تلاش در این زمینه یا غیرواقعی و یا احتمالاً نیازمند زمان زیادی خواهند بود و حتی ممکن است نتایج آن دقیقاً بر خلاف خواسته‌های ایالات متحده باشد. 💢راه پیش‌رو 🔸با این حال، اکنون دولت ترامپ به دلیل ضعف ایران در زمینه‌های هسته‌ای، اقتصادی، سیاسی و منطقه‌ای بیش از هر زمان دیگری از مزایای قابل‌توجهی برای رویارویی با ایران برخوردار است. در نظر گرفتن این مزایا، دولت ترامپ باید کمتر به فکر «توافق» با تهران باشد و بیشتر تمرکز خود را معطوف کند به این که چگونه می‌تواند از تهدید حملات قریب‌الوقوع برای فشردن خواسته‌های خود از ایران در زمینه‌های مختلف استفاده کند. این خواسته‌ها عبارتند از: 1️⃣برنامه هسته‌ای که شامل همکاری کامل ایران با آژانس انرژی اتمی، ارائه گزارش از وضعیت مواد هسته‌ای ایران و انتقال آن به کشوری دیگر و تهدید به حملات بیشتر در صورت عدم همکاری با آژانس و تلاش برای دستیابی به بمب هسته‌ای است. 2️⃣حقوق بشر که شامل لغو محدودیت‌های ارتباطی، آزادی زندانیان سیاسی و جلوگیری از اعدام و شکنجه معترضان است. 3️⃣موشک‌ها و نیروهای نیابتی که شامل همکاری با دولت‌های منطقه‌ای فشار برای محدودیت در اندازه، برد و ترکیب زرادخانه‌های موشکی، و حمایت از بازیگران غیر دولتی است. در عین حال، واشنگتن باید روشن کند که اگرچه نگران برنامه موشکی تهران است، اما مانع حمله یک‌جانبه اسرائیل نخواهد بود. اگر ایران و کشورهای منطقه می‌خواهند جلوی حملات اسرائیل را بگیرند، باید به طور مستقیم به نگرانی‌های اسرائیل رسیدگی کنند. ✅ترامپ نباید به هیچ وجه در مذاکرات آتی تسهیلات تحریمی در ازای امتیازات سبک ارائه دهد. ایالات متحده باید روشن کند که بار مسئولیت جلوگیری از درگیری بر دوش دولت ایران است. ✅اندیشکده تهران✅ 👨‍💻سایت|📲بله |🌐اینستاگرام|📱تلگرام

💢خلاصه حرف ریچارد نفیو در این یادداشت مؤسسه واشنگتن این است: آمریکا از تهدید به حمله نظامی استفاده کند تا ایران وادار به امضای توافق جامع (هسته‌ای، موشکی، منطقه‌ای و حقوق بشر) شود، بدون هیچ‌گونه امتیاز تحریمی. خلاصه‌ترش می‌شود Unconditional Surrender ترامپ یا همان خودکشی. @philadelphia_america