مانیفست ٫ manifest

با وجود برنامه‌های بزرگ مانیفست برای فعالیت در سطح جهانی، اعضای گروه همچنان به کشور و فرهنگ خودشون وابستگی دارن. وقتی از زینب درباره‌ی چیزهایی که در سفر دلتنگشون شده سؤال می‌شه، جواب می‌ده: غذاهای ترکی، مثلاً کباب. لیدیا پینار هم درباره‌ی دلتنگی برای کشورشون می‌گه: ترکیه خونه‌ی ماست. دلمون برای خونه‌مون تنگ میشه.

ما توی کشورمون روزهای سختی رو می‌گذرونیم. این کنسرت برای من به معنای قدرت زنان، توانمندسازی، خوش‌گذروندن و کنار هم بودنمونه. اون معتقده حمایت از مانیفست و انتقاد از برخوردی که اعضای گروه در ترکیه باهاش مواجه شدن، باعث شده این اجرا برای بخشی از طرفداران معنایی اجتماعی هم پیدا کنه. یکی دیگه از طرفداران هم ابراز امیدواری می‌کنه که اعضای گروه بتونن روزی به ترکیه برگردن و بدون ترس از پیگرد قضایی، آزادانه اجرا داشته باشن.

اجرای مانیفست در سالن ومبلی لندن یکی از مهم‌ترین اتفاقات مسیر بین‌المللی گروه بود. برای بعضی از طرفداران ترک، این اجرا فقط فرصتی برای دیدن گروه محبوبشون نبود؛ بلکه نمادی از قدرت زنان و حمایت از آزادی اون‌ها هم محسوب می‌شد.

اعضای مانیفست می‌خوان تأثیرشون فقط به موسیقی محدود نشه و بتونن برای دخترهای نسل جدید هم الهام‌بخش باشن. لیدیا درمورد تاثیر گروه گفته : اعضا واقعاً دوست دارن دخترهای کوچیک با دیدن اون‌ها به این فکر کنن که شاید خودشون هم بتونن آزادانه و بدون هیچ ترسی آواز بخونن یا برقصن و از مانیفست قدرت و اعتمادبه‌نفس بگیرن.

مسیر موفقیت مانیفست در ترکیه بدون حاشیه نبوده. لباس‌ها و حرکات رقص اعضای گروه در یکی از کنسرت‌های استانبول باعث شکل‌گیری پرونده‌ی قضایی علیه اون‌ها شد. در نهایت، هر شش عضو به سه ماه و ۲۲ روز حبس تعلیقی محکوم شدن. این اتفاق بحث‌های زیادی درباره‌ی آزادی هنری، حقوق زنان و محدودیت‌هایی که هنرمندان در ترکیه باهاش مواجه می‌شن، به راه انداخت. پرونده‌ی مانیفست به موضوعی فراتر از یک گروه موسیقی تبدیل شد و پرسش‌هایی درباره‌ی مرز میان هنر، آزادی اجرا و دخالت قانونی مطرح کرد.

مانیفست با انتشار نخستین سینگل انگلیسی‌زبانش، tralalala ، قدم مهمی برای ورود به بازار جهانی برداشت؛ اما اعضای گروه تأکید دارن که جهانی‌شدن به معنای کنارگذاشتن هویت ترکی‌شون نیست. زینب درباره‌ی هدف گروه می‌گه: «درواقع می‌خوایم با آهنگ‌های ترکی خودمون به مخاطبان جهانی برسیم، نه با آهنگ‌های انگلیسی.» اون همچنین می‌گه که دوست دارن مردم دنیا یاد بگیرن به زبان ترکی آواز بخونن. اعضای گروه معتقدن می‌تونن در سطح بین‌المللی فعالیت کنن، بدون اینکه زبان و فرهنگ خودشون رو کنار بذارن

مانیفست؛ از تلویزیون ترکیه تا سالن ومبلی، در یک سال پرفرازونشیب از یک مسابقه‌ی استعدادیابی تا رؤیای جهانی‌شدن گروه دخترانه‌ی ترکیه‌ای مانیفست در مدت‌زمان کوتاهی از یک مسابقه‌ی استعدادیابی تلویزیونی به گروهی تبدیل شد که حالا برای شناخته‌شدن در سطح جهانی تلاش می‌کنه. شش عضو گروه بعد از موفقیت در ترکیه، حالا به دنبال گسترش فعالیت‌هاشون در خارج از کشور هستن؛ مسیری که در کنار موفقیت‌های بزرگ، با حواشی و چالش‌های قضایی هم همراه بوده. 

هیلال: ترالالا یه چیز خاصه برامون چون اولین پروژه ی خارجیمونه اما تجربه ی فوق العاده ای بود ما هرچی داشتیم مانیفست کردیم، بعد ومبلی کوچلا و استیجای بزرگ دیگه رو هم مانیفست میکنیم زینپ : ما میخوایم با موزیکای ترکیمون جهانی بشیم نه انگلیسی چون میخوایم به مردم یاد بدیم ترکی بخونن🤯 +بعد یه ماه تو لندن دلتون برا چی بیشتر تنگ شده زینپ: غدای ترکی کباب و ... لیدیا: دلمون برا خونه تنگ شده ترکیه خونه ی ماست

16.10.26🥹Wembley anisidir kizlarim, kocaman MUKEMMEL bir ekip, sonsuz emek ve sevgi.