192
مشترکین
اطلاعاتی وجود ندارد24 ساعت
-167 روز
-2230 روز
آرشیو پست ها
192
از دست دادن عجیبه .
عادت کردی به بودنش هرچی میشه دنبالشی تو تمام ثانیه هایی که نیست بیشتر از وقتایی که بود بهش فکر میکنی انگار یه چیزی گم کردی فکر میکنی و فکر میکنی به تمام لحظه هایی که بود جاهایی که باهم بودید رفتاراشو مرور میکنی واکنش های خودتم مرور میکنی بنظرت ناحقی کردی در موردش براش عذاب وجدان میگیری اون ادم رو نداری که جبران کنی تایم هم برنمیگرده که اونکارو نکنی همیشه هم از دست دادن ادم نیست همجوره از دست دادن بده خیلی بده تنها چیزیم که میشه کرد اینه که مواظب رفتارای الانمون باشیم مواظب باشیم وقتی عکسامونو با اونا میبینیم یا خاطراتمون یادمون افتاد عوض عذاب وجدان تموم وقتای خوبی که باهم گذروندید یادتون بیوفته ما وقتی ارزش ادمی رو میفهمیم جایی که اون نباشه پیشمون نباشه باهامون حرف نزنه دستمون بهش نرسه هرجوره دیگه نمیشه باهاش ارتباط گرفت میفهمیم میفهمیم که بودنشون چقد برامون خوب بوده حتی ادمایی که مستقیم با ما در ارتباط نیستن هم رفتنشون رو ما تاثیر میذاره ولی هرچیزی که اتفاق میوفته هم یه دلیلی داره و ما از ایندمون خبر نداریم ایندمون مثل اتاق تاریکیه که توش راه میریم که بالاخره به یه روشنی ای برسیم خودمون ترجیح میدیم چجوری به اون روشنی برسیم پس خودمون ترجیح میدیم چجوری زندگی کنیم .
