Nobody

دلم با تمام مردمی‌ست که در دلِ این روزهای تلخ، رنج را نفس می‌کشند و با این‌ وجود چراغِ امید را خاموش نگذاشته‌اند. زخمِ جنوب ایران، تنها بر تنِ خاک نیست؛ زخمی‌ست که بر دلِ همه ما نشسته است. برای ایران… برای جنوب...

به طور کلی صلاح در این است که آدمی شعور خویش را با نگفتن نشان دهد نه با گفتن. زیرا سکوت از هوشمندی است و گفتن از خودپسندی.

بعضیا انقدر آزارت می‌دن و تحریکت می‌کنن تا از کوره در بری؛ بعد که واکنش نشون دادی، خودشون نقش مظلوم رو بازی می‌کنن.

من به سوالِ “چایی میخوری؟” هیچوقت نمیتونم نه بگم.

‏اگر كسی امروز پول نداشت، ممكنه فردا داشته باشه اما اگر كسی امروز تعهد، ذات و خصلت پاک نداشت، تا صد سال ديگه هم نخواهد داشت.

جنوبی‌های عزیز نمی‌دونم چطوری، اما خیلی مراقب خودتون باشید. کاش می‌شد راهی رو جلوی پاتون بذارم اما برای بقا مبارزه کنید به امید روزهای بهتر برای ایران ...

شاید بشه گفت مجیدرضا رهنورد شروع رُنِسانس فکری عقیدتی ایرانیان بود .

از اخلاق آدمایی که وقتی از توی گوشی میخوای چیزی نشونشون بدی، قبل باز کردن اون، نگاهشونو از صفحه گوشیت میدزدن، بشدت خوشم میاد‌.

‏تغيير شايد سخت باشد، ولى هرگز از كسی نشنیدم که بگوید ارزشش را نداشت.

چنان در دی یخ کرده ام ، که حتی گرمایِ تیر هم مرا از آن رها نمی‌کند . ( 18 - 19 )

‏آدمایی که بعد از یه رابطه طولانی باهم ازدواج میکنن برام خیلی قشنگن انگار خیلی عشق واقعی بینشون جریان داره، اینکه انقدر خوشبخت و خوب و راضی بودن از رابطشون و انقدر همدیگه رو دوس داشتن که خواستن تا ابد کنار هم بمونن خیلی بنظرم اتفاق قشنگیه.

جوونای ۱۸ تا ۳۰ ساله‌ی ایران به غمی دچارن که بعید می‌دونم تو هیچ جای دنیا انقدر سردرگمی، غصه و حال بد بین جووناشون موج بزنه.

امسال نه برق داشتیم، نه اینترنت، نه آموزش درست، نه اعصاب‌وروان برامون مونده، نه فرجه‌های امتحان منطقی بود؛ جنگ هم داشتیم. بازم یه دهه‌شصتی میاد میگه: «زمان ما سخت‌تر بود»

سرانجام برای هر کس در زندگی لحظه‌ای پیش خواهد آمد که به تنهاییِ عمیقِ خود در این دنیا ایمان بیاورد.

امیدوارم اون چیزی که الان خیلی نگرانشی فردا یه "آخيش حل شدِ عمیق" باشه گوشه‌ی قلبت.

«ادب» خوشگل‌ ترین، کاریزماتیک‌ ترین و یونیک‌ ترین ویژگی یه انسانه :)