⸂رزکوچولو ⸃
رفتن به کانال در Telegram
𝑇ℎ𝑒 𝐿𝑒𝑡𝑡𝑒𝑟𝑠 𝑜𝑓 𝐾𝑖𝑛𝑑𝑟𝑒𝑑 𝑆𝑝𝑖𝑟𝑖𝑡𝑠 📜 𝑖𝑛 𝐺𝑟𝑒𝑒𝑛 𝐺𝑎𝑏𝑙𝑒𝑠 🧺🪄 |月星| ﹏ بهشتی در میان ستارههای دریاچه نقرهای آونلی🧙🏻♀️
نمایش بیشترإيران222 862دسته بندی مشخص نشده است
250
مشترکین
اطلاعاتی وجود ندارد24 ساعت
-107 روز
-3030 روز
آرشیو پست ها
250
امروز خورشید یه جوری بهم سلام کرد که قشنگ فهمیدم تابستونه🦦
22 ژوئن, 08:00
01 اکتبر, ~09:39
250
امیدوارم اولین روز تابستون ۴۰۵ براتون خوب شروع بشه و به پایان برسه شبتون آروم おやすみ 🌙.
21 ژوئن, 17:59
250
روسری حریر و سفیدش را به روی گیسوان خرمایی اش انداخت. با برداشتن چمدان و ساکش، به نزدیکی میز چوبی ام که کنار درب اتاق بود، آمد. -آره منتظر پسر شر و شیطونمم که امشب قراره بعد یک سال برگرده! ابرویی بالا انداختم و با کنجکاوی خیره ی لب های خندانش شدم که انگار پارادوکس عجیبی با چشم های غمگینش داشت. +پسرت؟ دستی به سرم کشید. همانطور که در را باز می کرد و از اتاق خارج می شد، جوابم را داد. -آره مادر، حالا که دیگه خورشیدم رفت پشت کوه وقت رفتنه من رسیده و بازگشتِ پسرم، تابستان! با خروج بهار خانم از خانه، پسرک جوان و خوش قد و بالایی را دیدم. با چهره ای خندان و دلنشین که چاشنی کمی از شیطنت درش نهان بود به بهار جانم عمیق چشم داده بود. لحظه ای بعد شاهد در آغوش کشیده شدن پیرزن دوست داشتنی این روزهایم، به مابین بازوان آن مرد جوان شدم. صحنه عجیبی بود. تا به حال غم و شادی را هم زمان به یک اندازه لمس نکرده بودم. اگر در افسانه ها تعریفی برای این حال بود می توانستم قسم یاد کنم که چیزی درخور تر از تضاد ناموزون شادی لب ها و اشک های ریخته شده ی چشم های بهار خانمم در جهان نیست. درک حال خوب وصال و صبوریش از غم دوری اجباری سه فرزندش، عجیب برایم نفس گیر بود🧳🌳.
21 ژوئن, 12:55
250
+7
|سفرِ بهار خانم|
نگاهش کردم که چطور با عجله داشت وسایل و لباس هایش را جمع می کرد. دستی به سر و صورتش کشید. حالا چهره ی ملیح و دوست داشتنیش بیشتر از دقایقی قبل می درخشید. با بی حواسی قدمی برداشت. دامن بلند و سبز رنگش زیر کفشش گیر کرد و اخم ریزی را مابین ابروانش نشاند. دقایقی بعد تمام گلبرگ هایی که به روی دامنش جمع کرده بود، مهمان ناخوانده زمین شد. شانه ای بالا انداختم و با گذاشتن دست هایم به زیر چانه ام با دقت بیشتری نگاهش کردم. +بهار خانم اینهمه عجله لازمه؟ همانطور که در حال بستن چمدان قهوه ای رنگش بود با غرغری زیر لبی صدایش را به گوش هایم رساند. -معلومه دختر جان تو نمی دونی امشب میاد.. وقتی نمونده برام باید تا دوازده آماده باشم! +منتظر کسی هستی؟
21 ژوئن, 12:55
250
جدیداً هربار که ذهنم میاد خودشو با بقیه مقایسه کنه بهش تَشَر میزنم تا قبل از شنیدن هر سخنرانیای، جوابش رو بدم و بگم: «هیچکدوم، تاکید میکنم هیچکدوم از اینا تو رو زندگی نکردن که حالا بخوای خودت رو سرزنش کنی! هیچکدوم از اینا روزای تو رو، دردای تو رو، زخمهای تو رو، مشکلات تو رو، غمهای تو رو، سکوت تو رو، صبوری تو رو، تحمل تو رو، شرایط تو رو و.. نداشتن.» پس؛ به خودت افتخار کن همین الانم هر چیزی که هستی بازم خوبه حداقل به دیگران آسیب نمیزنی و سرت به کار خودته!
21 ژوئن, 03:08
250
+4
💌 بابا لنگ دراز عزیزم؛
بهار داره نفس های آخرش و می کشه تا به تابستون بسپره درخت های سرسبز شهر رو!
هوا گرم تر شده و خورشید در بین روز به شدت در حال تابیدنه.
خیلی دلم می خواد اینجا باشی و با هم به اون کتاب فروشی ای که جدیداً پیداش کردم و با پس اندازم کلی برای خودم کتاب خریدم، بریم.
بابا؛ این جا همه درگیر شلوغی های زندگیشونن زیادی خسته کننده اس، با دیدنشون احساس می کنم دیگه خوشحال نیستم!
راستش دلم می خواد با تو یک فنجون چایی گرم بخورم.
دوست دارم کلی باهات حرف بزنم در حالی که داخل باغچه ی کوچیک پر از گل و درختِ «مزرعه ی لاک ویلو» روی چمنای خنک و خیسش نشستیم و کف پاهامونو چسبوندیم روی نمِ سبزه کوچولو هایی که پوستمونو قلقلک میدن!
پدر عزیزم دلم برات خیلی تنگ شده اگه تونستی این بار به دیدنم بیا.
من واقعاً منتظر روزیم که شما رو از نزدیک ببینم و بتونم آغوش مهربونتون رو حس کنم.
-دخترک پر حرف و لجباز شما مو هویجی 👒☀️.
19 ژوئن, 18:45
250
دلم بابا لنگ درازمو میخواد فقط حیف بابای من مثل جودی از وجودم خبر نداره👩🏻🌾!
19 ژوئن, 16:44
250
از لحاظ روحی روانی فاجعه ای بیش نیستم ولی دنیا واسه من و حال روحم منتظر نمیشینه پس مجبورم مثل همیشه بازم ادامه بدم!
18 ژوئن, 13:37
250
حالا که عکسم رو ثبت کرده بودم میتونستم حتی زیر دونههای درشت بارون هم راه بیافتم و قدم بزنم. بیخیال اطرافم غرق دنیای رویایی خودم شدم. دیدم خورشید کوچولو چجوری دستاشو تو دستای باران خانم قفل کرده و روی چرخ و فلک آسمون باهم میچرخن و خوش بازی میکنن! دیدم که باهم میخندن و خوشحالن هرچند اگر اینها بخشی از ذهن من باشن اما من میدیدم زیبایی نگاهشون، طنین دلنشین صداشون و عطر رنگین کمونی لباسشون رو.. دل کندن سخت بود ولی خب برای تکمیل کردن این حال خوب فقط اون کتابفروشی نقلی کنار نون فروشی که همیشه عطر شیرینی و آردش بین سینهات میپیچید رو کم داشتم. خیلی زود خودم رو بهش رسوندم. دخترک کتابفروش با گرفتن یک کاپ قهوه بین دستاش، عطرش رو مابین موهایی که خیلی روون و ناز گوشهی چهرهاش نشسته بود پخش میکرد. غرق در بارون بهاری بود تا اینکه نگاهش به من افتاد و لبخندش خیلی راحت به چهره بامزهاش رنگ جدیدی داد! -عه سلام خوبی؟ با حرکت سرم جوابش رو دادم و باهم رفتیم داخل تا مهمون ناخونده امروزش باشم. خیلی زود شناختم بامزه ترین قسمتش همین بود که با سه چهار بار دیدنم انگار چند ساله میشناستم! با لحنی که شیطونی کمی درش موج میزد بهش گفتم. +این بار و برای خواهرم اومدم میدونی که سهم این ماه خودم پر شده! خنده ریزی کرد و گفت: -خوش اومدی. بین قفسهها میگشتم و بعد از حدود بیست دقیقه به نتیجه قابل قبولی برای خریدن کتابها رسیدم. اولین کتابی که بدون شک انتخابش کردم «شازده کوچولو» بود یکی از مورد علاقه ترینام و بعد از اون رفتم سراغ «پنج قدم فاصله اثر ریچل لیپینکات» و «سم هستم بفرمائید» و برای آخری کتاب «ایچی گو ایچییه» تونست خیالم رو بابت خریدشون راحت کنه. نگاهم انقدر دورتادور کتابفروشی میچرخید که حس میکردم الانه بگه مگه بار اولته آخه اینجایی! ولی خب من دنبال اون چیزی بودم که عوض شده بود و حالا به چشمم غریبه میومد. با پرویی بهش گفتم: +این جدیده مگه نه؟ آخه دفعه قبلی که اومدم ندیدمش! به خنده افتاده بود و این باعث چین هایی گوشهی چشماش شد. همزمان باهم به سبدی که پر از میوه های کاج خشک شده، بود چشم دوختیم. -آره درست میگی اینجا نبود تازه گذاشتیمش.. +میدونستم.. هوم میدونی کلاً زیادی رو این چیزا دقت میکنم مخصوصاً اگه از چیزی خوشم بیاد! با مهربونی نگاهش رو تو چشمام چرخوند و گفت: -این خیلی شیرین و قشنگه واقعاً که انقدر دقت میکنی و حواست هست. سری تکون دادم و برای کامل کردن خریدم یک پوستر از گلفروشی چوبی و سه تا استیکر کوچولو از میدون آزادی تـ.طهران، تلوزیون قدیمی و برج راپونزل برداشتم. دقیقا همونایی که چشمم رو از بار قبلی بدجور گرفته بودن. خیالم راحت شده بود. خرید رو حساب کردم و با انداختن نگاه آخری داخل فضای خنک کتابفروشی مسیر نگاهم رو به خیسی برگهای درختای سبز پشت قاب شیشهای دادم و با خدافظی آرومی از گوشه دنج خیابون رویاهام بیرون اومدم و قدمهام رو سمت خونه برداشتم.آره تموم شده بود ولی هنوز حال و هوام عطر یاس داشت و نسیمی لطیف که روی پوستم دست میکشید. شاید عیبی هم نداشته باشه اگه بین اینهمه آدم من اونی باشم که از دنیای بیرونی به درونیم نفوذ کرده باشم و محو وهمهای رنگارنگم باشم!🕰️☔️
16 ژوئن, 16:54
