ʳᵃⁿᵈᵒᵐ ⁿᵉʳᵈ ᵍᵃʸ

صد ساله گیف این صحنه رو دارم اونموقع نمیدونستم مال سوپرنچراله(:

مگه نمیدونه اسم کاملشون "سم و دین بایسکشوال وینچستر"عه؟

Good question

کانسپت بی‌برقی توی تایم تاریکی و سوپرنچرال🛐

و تو این مورد زیادی با دین همزادپنداری می‌کنم👩🏻‍🦯

دین از اون دسته کرکتراست که باید بهش بگی "اشکال نداره اگه کمک بخوای، اشکال نداره اگه نتونی یه مسئله رو تنهایی حل کنی، قرار نیست همیشه بی‌نقص باشی، قرار نیست بار همه چیز رو تنهایی به دوش بکشی، کسایی که دوستت دارن می‌خوان که بهت کمک کنن و متنفرن که تو رو توی این وضعیت فاکد‌آپ ببینن."

نظرم‌ راجب Leviticus

می‌دونین، Leviticus بیشتر از اینکه یه فیلم ترسناک باشه به نظرم پر از مفهوم بود. جامعه‌ای که نمی‌تونه وجود افراد کوییر رو بپذیره و هرچقدر هم که بهشون وابسته باشه، هرکاری می‌کنه تا اثری ازشون باقی نمونه. مثل کاری که مامان نیم کرد، اون می‌دونست که کاری که قراره برای پسرش بکنه عواقبی به همراه داره... ولی بازم حاضر به انجامش شد. از این خوشحالم که کوییر بیت نشدم و پایانش هرچقدرم که امید رو از آدم می‌گرفت، یه جرقه باقی می‌ذاشت. نیم بیرون پنجره اتوبوس رو نگاه می‌کنه و هیولا در غالب رایان می‌بینه، می‌دونه که هنوز دنبالشه، می‌دونه که مشکلاتش هنوز تموم نشدن و نمی‌تونه راحت باشه، ولی بوون رایان در کنارش خودش یه جور تسکینه. بعضی وقتا عشق قرار نیست مشکلات رو حل کنه، قرار نیست دنیا رو نجات بده، ولی می‌تونه چیزی باشه که وقتی هیچ چیز درست نیست و مشکلات سر آدم خراب شدن، آدم احساس تنهایی نکنه. حداقل نیم می‌دونه که رایان واقعی رو داره و می‌تونه سرش رو بذاره روی شونه‌ش. برعکس بقیه زوج‌هایی که موقع ترس و سختی از هم دور شدن، اونا تصمیم گرفتن پیش هم بمونن حتی با اینکه بزرگترین ترسشون طرف مقابلشون بود. این با هم موندنه خیلی ارزشمند بود.



به نظرم با‌ ارزش‌ترین نکته فیلم این بود که خوشبختی یعنی وقتی مشکلات هنوز هستن، کسی رو داری که کنارت وایسه.

Ending so horrifying but cute at the same time.

داره گی زداییشون میکنه🤣🤣🤣🤣🤣

یا سم واقعا فیتیش پارتنرِ دیمن داره یا ریدن تو شانسش😭

بله من عاشق دستیل نوجوان هستم.