-LuniK-

اضطراب کم‌کم قانعت میکنه که هیچ‌چیز "امن" نیست! ذهنت مدام خودش رو برایِ مشکلاتی آماده می‌کنه که شاید هیچوقت اتفاق نیفته...

اعتبار حرف هایِ قشنگ رو ؛ زمان مشخص میکنه.

پایان ج‌ا صرفا سقوط یک حکومت نیست، پایان ۵۰۰ سال حکومت اسلام بر ایرانه.

عمو سیاوشِ قمیشی مرگِ منه.

دارم موزیکی رو گوش میدم که وقتی نتو قطع کرده بودن در به در دنبالش بودم ولی من فقط تلگرام اینو داشتم و یادمه دوستم با کانفیگ جدیدی که گرفته بود تونست برام بفرستش:)) هنوزم گاهی اوقات فراموشم میشه و میخوام حجم کانفیگمو چک کنم، لعنت بهت آخوند چه تروماهایی دادی به ما چه چیزایی رو که تجربه نکردیم.

باورم نمیشه اما "هشت‌ماه" گذشت... زمان ایستاده؛ دقیقا همونجا که صدایِ تیر میومد و گوشیا آنتن نمیدادن.

دارم بچه هامو( دوستامو) سر و سامون میدم، کاملا حس پدر و مادرایی رو دارم که میگن حالا دیگه راحت میتونم سرمو زمین بذارم و بمیرم🧚🏻‍♀😂

گاهی آرامش از جایی شروع میشه که دیگه با واقعیت نمی‌جنگیم؛ و هر چیزی رو همون‌طور که هست می‌پذیریم و رهاش می‌کنیم.

عاشقِ این تایم شبم با همه ی غماش ولی تنها صدایی که توی خونه میشنوی صدایِ سکوته.

همیشه ته تابستون که میشه غم دنیا رو میریزن روی قلبم، بنظرم جز سنگین ترین روزایِ ساله. دلم شور میزنه چندسالی میشه که شهریور منو برایِ گند ترین حسا آماده میکنه.

خیلی آدم تنها بودنی هستم. کاش مستقل و جدا بودم و تمام طول روزو یا در سکوت زندگی میکردم و یا تنها صدایی که توی خونه وجود داشت موزیکام بود.

من سهم خود را انجام دادم. امیدوارم غیبت من آرامشی به تو بدهد که "دوست داشتن" من نتوانست.

روابط انسانی خیلی ترسناکه، من ترسیده ام و مادرم را می‌خواهم.