hollow

آنان انقدری جوان اند که مرگ برایشان زودتر از زندگی رسیده‌است و چه سنگین است تحمل غمِ زندگی‌هایی که هنوز فرصت زیستن پیدا نکرده بودند. آدم نمی‌داند با این همه جوانی‌ِ ناتمام چگونه کنار بیاید.

و آن روز، میان ازدحام خیابان اگر از جایی بگذرم که در رویای دونفره‌مان بود، به یادت خواهم افتاد، شاید برای چند قدم. شاید لحظه ای در آن موقعیت بمانم، تصویری از تو سازم و یا با خود گویم می‌توانست چگونه پیش رود؟ بارِ دیگر راه می‌افتم به جای دیگری می‌روم و روزها و زندگی را هر چند خاموش می‌گذرانم. من برای ماندن در این روزها باید از این خیابان تنهایی می‌گذشتم زندگی همین است عزیزم.

- بعد از آزمون عربی بریم بیرون؟ - تو کتاب‌فروشی منتظرتونم - بعد از مدتها همه کنار همیم - دیدن دبیر موردعلاقمون - کانیلان این بوم کوچولو رو بگیر برام نقاشی بکش - بلو قطع شده، همه بلو داریم، الان چطوری انتقال بدیم؟ - کافه الف. - دستتو بده من از خیابون رد شیم.. - چقدر با این میز و مبل‌ها خاطره داریم - سیب زمینی - خب بیا انگشتر من واسه تو انگشتر تو واسه من - امروز خیلی داره خوش میگذره - سوگند این لباس خیلی بهت میاد میخوام بدزدمش ازت - چطوری بریم خونه؟ - قبلش بریم فروشگاه...نودل بولداک بخریم؟ - خیلی خوش گذشت بچه‌ها خدافظ..

اگر آن نور از آن تو باشد راهش همیشه به درون تو ختم می‌شود حتی اگر یه دنیا میان تو و او فاصله بیندازد نوری که سهم تو‌ست با هیچ غروبی خاموش نمی‌شود

عجیب‌ است. اینکه می‌شود تمام امید ها را از دست داد اما هنوز، هر روز بیدار شد؛ بی انکه چیزی جز نفس از زنده ماندن باقی مانده باشد آرزو ها یکی یکی زیر خاک دفن شده و تنها نفس هایی باقی مانده اند که هنوز بی اجازه رفتن بلد نیستند. راه می‌روی، با شانه هایی هر روز سنگین تر از روز قبل و غمی دیگر بر روی سد غم های پشت چهره‌ات و تو دیگر نمی‌دانی دقیقا از شروع برای چه آمدی و الان چرا اینجایی.

سخت‌ترین غم وقتی‌‌ست که خانه و وطنت، بیشتر به تو زخم میزند. و می‌بینی که آدم‌های این خاک دیگر از اتفاقات ساده نمی‌شکنند. دیگر تنها چیزی که آنها را از پا در می‌آورد این روزگارِ وطن است. زمانی رسیده است که سرزمین به جای پناه، بار رو دوشت می‌شود. دیگر سقف این خانه، هر روز کمی بیشتر از قبل بر سرت آوار می‌شود.

من دبیر ادبیاتم و خیلی دوست دارم کاش ناامیدش نکنم.

⭐☕

یک‌سال گذشت از اون روزی که "hollow" تصمیم گرفت دیگه تنها خواننده نوشته های سوگند نباشه ممنون از اینکه همراه من، صفحه های دفترم و ورق زدید.