لیدوکائین

Belki bir gün senin her şeyin olurum diye kimsenin bir şeyi olmak istemedim.

او قند روزهای تلخ من است...

آیا ندیدی خورشید از انگشتانِ کسی که دوستش می‌داری، طلوع می‌کند؟

«یحییِ عزیز من، با خود فکر می‌کنم آیا روزی در خاورمیانه خواهد رسید که عشق، بر جنگ و خون پیروز شود؟ و قلب‌هایی که از عشق می‌تپند، گلوله نخورند؟»

من کنارتم، بیا راجع بهش همدیگه رو ببوسیم.

Ve sonunda, bir gece son kez seni düşünecek ve tükeneceğim…

«ونَعشَقُ أرضًا لا نَفَسَ فيهاولا فيها راحة،ولكنَّها وطنٌ .» و عشق می ورزیم به سرزمینی که نه نفس دارد و نه جای راحتیست،ولیکن وطن است!

و تو تنها روشنیِ من بودی، در روزگاری که جهان سرتاسر شب بود.