Արևելյան անդրադարձներ | Անժելա Սիմոնյան

🕵🏻 Ибрагим Калын. «Интеллектуальная разведка» и частичная трансформация стратегического инструментария Анкары После рассмотрения практических методов и целей турецкой разведывательной системы в Германии возникает закономерный вопрос: а кто направляет эту огромную и агрессивную машину? Мы хотим показать вам, кто стоит у руля Национальной разведывательной организации Турции (MİT) и как его личный почерк меняет всю философию ведомства. 💼Назначение Ибрагима Калына на пост главы MİT в 2023 году нельзя было рассматривать как обычную кадровую перестановку. После многолетнего и жесткого военизированного управления Хакана Фидана Анкара перешла к модели, которую в профессиональных кругах охарактеризовали как «академическая» или «интеллектуальная» разведка. Занимавший до этого должности главного советника президента и пресс-секретаря, Калын являлся одним из ключевых теневых координаторов внешней политики Турции, что позволило ему привнести в структуру новые концептуальные подходы. 🖋️При анализе личности Калына первостепенное значение приобретает его академическая база. Будучи доктором философии и исламоведом, он интегрировал западные аналитические знания в идеологические основы неоосманизма. В формировании его мышления ключевую роль сыграл его научный руководитель — видный философ, традиционалист и исламский богослов Сейид Хоссейн Наср, под чьим наставничеством Калын защищал диссертацию в Университете Джорджа Вашингтона. Внедренная Калыном стратегия опирается на концепцию «разумной силы» (smart power), где классические, жесткие разведывательные операции сочетаются с гибкой дипломатией, культурным влиянием и управлением информационными потоками. Стоит отметить, что еще при Хакане Фидане спецслужба перестала быть исключительно органом по сбору информации или нанесению оперативных ударов, и сейчас она действует как институт, формирующий внешнеполитическую повестку. Все это, однако, не означает перехода исключительно к «мягкой силе». 🪕Парадоксально, но в этом человеке уживаются две личности: один — четкий и жесткий руководитель, другой — человек, увлеченный искусством. Калын профессионально играет на сазе (традиционном струнном инструменте), исполняет народные песни (тюркю) и много лет собирает уникальную коллекцию образцов народной музыки. Подобные увлечения, с одной стороны, позиционируются как проявление «человеческого лица» этого закрытого ведомства, но с другой — критиками трактуются как уязвимость, поскольку излишняя публичность и артистизм не всегда вписываются в каноны классического, закрытого образа руководителя разведки. Хотя, изучая биографии многих руководителей разведок старой школы, можно заметить, что в молодые годы и юношестве они часто выступали в университетских театральных постановках. 💰На практике в период руководства Калына бюджет MİT был доведен до рекордных 36,4 млрд лир (~1,1 млрд $). Это финансовое вливание было направлено на технологическую модернизацию структуры с официальным внедрением модели «превентивной разведки», основанной на искусственном интеллекте (AI) и обработке больших данных (Big Data). Результаты стали очевидны как на внешнем, так и на внутреннем фронтах. На международной арене MİT взяла на себя роль теневого посредника в конфликтах в Газе и на Украине, часто обходя официальные каналы МИД. В тот же период на территории Турции были ликвидированы шпионские сети иностранных спецслужб, в частности Mossad и IRGC (Корпус стражей исламской революции), что доказывает: интеллектуализация структуры не снизила ее контрразведывательную оперативную жесткость. Объективный анализ деятельности Ибрагима Калына как ключевого члена Совета национальной безопасности (MGK) показывает, что Анкара успешно трансформировала роль своих спецслужб, сделав их более системными, концептуальными и геополитически гораздо более опасными. Արևելյան անդրադարձներ | Անժելա Սիմոնյան

Ադրբեջանական AzerTelecom-ը հայկական Telecom Armenia-ի հետ համագործակցության պայմանագիր է ստորագրել։ Ըստ ադրբեջանական պաշտոնական հաղորդագրության՝ AzerTelecom-ը Հայաստանին համացանցային տարանցիկ կապ է ապահովելու։ Քանի դեռ մանրամասները չկան, չեմ ուզում վերջնական պնդել, բայց առաջին հարցը, որ առաջանում է, հետևյալն է. ի՞նչ երաշխիքներ կան, որ Ադրբեջանը դրա միջոցով չի վերահսկելու հայկական ինտերնետ տրաֆիկը՝ անհրաժեշտ պահին անելով հակահայկական միջամտություններ։ Ընդհանրապես պետք է հիշել. Ադրբեջանը չունի Հայաստանի հետ հավասար գործընկերության որևէ նպատակ։ Ցանկացած գործողության հիմքում ընկած է Հայաստանի դեմ տոտալ պատերազմի տրամաբանությունը. հայկական պետությունը առավելագույնս թուլացնել ու կախման մեջ դնել։ Ուստի այս լուրին լավատեսորեն մոտենալը, մեղմ ասած, միամտություն է։ պ.գ.թ., թյուրքագետ Վարուժան Գեղամյան | @varuzhandragoman

arm🇦🇲/rus🇷🇺↓ ☕️Սիրելի՛ ընթերցողներ, Instagram-ում սկսել եմ նոր նախագիծ, որտեղ վիդեոհոլովակների միջոցով ներկայացնում եմ հայկական հետքը Թուրքիայում և Օսմանյան կայսրությունում, ինչպես նաև հետաքրքիր փաստեր, պատմական դեմքեր և արխիվային փաստաթղթեր։ Առաջարկում եմ միանալ էջին, որովհետև առաջիկայում շատ հետաքրքիր նյութեր են լինելու։ Իսկ այս հարթակի (Telegram-ի) գործունեությունը, անշուշտ, շարունակվելու է իր բնականոն հունով։ 🔗 Ինստագրամյան էջս կարող եք գտնել [այս հղումով]։ Այստեղ կկիսվեմ նաև առաջին հոլովակով։ Дорогие читатели! В Instagram я запустила новый проект, где в формате видеороликов буду рассказывать об армянском следе в Турции и Османской империи, а также делиться интересными фактами, историями об исторических личностях и архивными документами. Приглашаю вас присоединиться к странице, ведь впереди вас ждет много интересного материала. Ну а деятельность этой площадки (Telegram), безусловно, продолжится в своем обычном русле. 🔗 Мою страницу в Instagram вы можете найти [по этой ссылке]. Там же я поделюсь и первым ролликом. Արևելյան անդրադարձներ | Անժելա Սիմոնյան

Паспорта убийцам и разграбление армянского монастыря: турецкий «Derin Devlet» (глубинное государство Турции) 🕵🏻‍♂️Термин «Глубинное государство» (Deep State) сегодня используют все, но немногие знают, что это понятие родилось именно в Турции как «Derin Devlet». Это действующий десятилетиями теневой аппарат, объединяющий военных, разведку (MİT), мафию и ультранационалистов. Его главная цель — контролировать политический курс страны; если избранное правительство отклонялось от заданного курса, глубинное государство организовывало политические убийства, теракты и военные перевороты. Кровавым инструментом этой системы стала созданная в 1950-х годах под эгидой НАТО тайная структура «Контргерилья» (Kontrgerilla), которая по приказу официальной Анкары использовала главарей мафии и «Серых волков» для физического уничтожения левых активистов, курдов и армян. 💼Десятилетиями государство отрицало существование этой системы, вплоть до громкого Сусурлукского автокатастрофы 1996 года. В разбитом «Мерседесе» друг подле друга были обнаружены заместитель начальника полиции Стамбула, влиятельный депутат турецкого парламента и Абдулла Чатлы — находящийся в международном розыске мафиози и наемный убийца. Найденные в багажнике машины фальшивые паспорта, подписанные лично министром внутренних дел, и оружие с глушителями стали настоящим шоком для общества, так как фактически было доказано, что государство, законодатель и криминал действуют сообща. 📽️Если Сусурлук был скандалом 20-го века, то в последние годы внутренние вопросы турецкого «Derin Devlet» всплыли наружу в совершенно новом формате. Известный главарь мафии Седат Пекер, который десятилетиями был исполнителем воли глубинного государства, после бегства из страны опубликовал в YouTube серию видеороликов, рассекретив леденящие душу факты. Он подробно рассказал о действующем под покровительством государства многомиллиардном транзите наркотиков, который контролирует правящая элита. Кроме того, Пекер признался, что в 1990-х годах один из крестных отцов глубинного государства, бывший министр внутренних дел Мехмет Агар, просил у него киллера, чтобы заставить замолчать известного кипрского журналиста Кутлу Адалы. Журналист был убит после того, как начал расследовать дело о разграблении государством армянского монастыря Святого Макария (Сурб Макар) на Кипре. В ходе другого разоблачения выяснилось, что турецкая разведка через частную военную организацию «SADAT» тайно отправляла оружие террористическим группировкам в Сирии. 📌Эти разоблачения показали, что «Derin Devlet» никуда не исчез. Он просто превратился из военно-идеологической структуры в огромную экономическо-криминальную корпорацию. Идеологии, будь то кемализм, исламизм или национализм — всего лишь ширма для общества; в тени всегда остается один и тот же неизменный механизм: власть и черный оборот, достигающий миллиардов долларов. Արևելյան անդրադարձներ | Անժելա Սիմոնյան

arm🇦🇲/rus🇷🇺↓ Անձնագրեր մարդասպաններին և հայկական վանքի թալանը․ թուրքական «Derin Devlet» 🕵🏻‍♂️«Խորքային պետություն» (Deep State) տերմինն այսօր օգտագործում են բոլորը, բայց քչերը գիտեն, որ այս հասկացությունը ծնվել է հենց Թուրքիայում՝ որպես «Derin Devlet»։ Սա տասնամյակներով գործող ստվերային ապարատ է, որը միավորում է զինվորականությանը, հետախուզությանը (MİT), մաֆիային և ծայրահեղ ազգայնականներին։ Դրա հիմնական նպատակը երկրի քաղաքական կուրսը վերահսկելն է․ եթե ընտրված կառավարությունը շեղվում էր սահմանված գծից, խորքային պետությունը կազմակերպում էր քաղաքական սպանություններ, ահաբեկչություններ և ռազմական հեղաշրջումներ։ Այս համակարգի արյունոտ գործիքը դարձավ 1950-ականներին NATO-ի հովանու ներքո ստեղծված «Հակագերիլա» (Kontrgerilla) գաղտնի կառույցը, որը պաշտոնական Անկարայի հրամանով օգտագործում էր մաֆիայի պարագլուխներին և «Գորշ գայլերին»՝ ձախակողմյան ակտիվիստներին, քրդերին և հայերին ֆիզիկապես ոչնչացնելու համար։ 💼Տասնամյակներ շարունակ պետությունը հերքում էր այս համակարգի գոյությունը, մինչև 1996 թվականի Սուսուրլուքի աղմկոտ ավտովթարը։ Ջարդված «Մերսեդեսի» մեջ կողք կողքի նստած հայտնաբերվեցին Ստամբուլի փոխոստիկանապետը, Թուրքիայի խորհրդարանի ազդեցիկ պատգամավորն ու Աբդուլլահ Չաթլըն՝ միջազգային հետախուզման մեջ գտնվող մաֆիոզ ու վարձու մարդասպանը։ Մեքենայի բեռնախցիկում հայտնաբերված կեղծ անձնագրերը, որոնք ստորագրված էին անձամբ ՆԳ նախարարի կողմից, և խլացուցիչներով զենքերը իսկական ցնցում էին հասարակության համար, քանի որ փաստացի ապացուցվեց, որ պետությունը, օրենսդիրն ու կրիմինալը գործում են միասին։ 📽️Եթե Սուսուրլուքը 20-րդ դարի սկանդալն էր, ապա վերջին տարիներին թուրքական «Derin Devlet»-ի ներքին հարցերը ջրի երես դուրս եկան միանգամայն նոր ձևաչափով։ Մաֆիայի հայտնի պարագլուխ Սեդաթ Փեքերը, ով տասնամյակներ շարունակ եղել էր խորքային պետության կատարող ձեռքը, երկրից փախչելուց հետո YouTube-ում հրապարակեց տեսանյութերի շարք՝ գաղտնազերծելով սահմռկեցուցիչ փաստեր։ Նա մանրամասն պատմեց պետական հովանու ներքո գործող թմրանյութերի միլիարդավոր դոլարների տրանզիտի մասին, որը վերահսկում է իշխանական էլիտան։ Բացի այդ, Փեքերը խոստովանեց, որ 1990-ականներին խորքային պետության կնքահայրերից մեկը՝ նախկին ՆԳ նախարար Մեհմեթ Աղարը, իրենից մարդասպան է ուզել կիպրացի հայտնի լրագրող Քութլու Ադալըին լռեցնելու համար։ Լրագրողը սպանվեց այն բանից հետո, երբ սկսեց քննել պետության կողմից Կիպրոսում գտնվող հայկական Սուրբ Մակար վանքի թալանի գործը։ Մեկ այլ բացահայտմամբ պարզվեց, որ թուրքական հետախուզությունը «SADAT» մասնավոր ռազմական կազմակերպության միջոցով գաղտնի զենք էր ուղարկում Սիրիայի ահաբեկչական խմբավորումներին։ 📌Այս բացահայտումները ցույց տվեցին, որ «Derin Devlet»-ը ոչ մի տեղ չի անհետացել։ Այն պարզապես ռազմական-իդեոլոգիական կառույցից վերածվել է տնտեսական-կրիմինալ հսկայական կորպորացիայի։ Իդեոլոգիաները, լինեն դրանք քեմալիզմ, իսլամիզմ թե ազգայնականություն, ընդամենը շղարշ են հասարակության համար․ ստվերում միշտ մնում է նույն անփոփոխ մեխանիզմը՝ իշխանություն և միլիարդավոր դոլարների հասնող սև շրջանառություն։ Արևելյան անդրադարձներ | Անժելա Սիմոնյան

Уважаемые читатели сайта мы решили Вам представить упреждающую очень интерессную информацию о предстоящем визите министра иностранных дел Хакана Фидана в Москву с 15 по 17 июня с.г. Теневое содержание московского визита Фидана 📰Пока медиапространство готовится тиражировать очередные безликие официальные заявления о «конструктивном диалоге» после предстоящего 15–17 июня визита министра иностранных дел Турции Хакана Фидана в Москву, попробуем забежать вперед событий и посмотреть между строк. 🔍Фидан — далеко не классический дипломат: он был долгие годы руководителем Национальной разведывательной организации Турции (MIT) и главным архитектором трансграничных тайных операций и теневых договоренностей Анкары. За закрытыми дверями в Москве будут обсуждаться не протокольные вопросы, а жесткий геополитический торг, который как нельзя лучше укладывается в известную формулу российско-турецких отношений: «и без друг друга не могут, и полностью друг другу не доверяют». Это сложный синтез прагматичного соперничества и вынужденного сотрудничества, где вопросы Черного моря, Сирии и Южного Кавказа взаимосвязаны в рамках единой матрицы, а цель сторон — сформировать новые правила сосуществования в среде, где прежнего статус-кво больше не существует. 🌊Первым и наиболее болезненным для России направлением является Черное море и логистика обхода санкций. Сопоставление открытых источников показывает, что Анкара, сохраняя жесткий режим Конвенции Монтрё и не допуская корабли НАТО в Черное море, ожидает от Москвы серьезных уступок на других площадках. Фидан даст понять российской стороне: статус Турции как главного хаба «серой» торговли имеет свою геополитическую цену. 📍Эта цена будет формироваться в Сирии и на Южном Кавказе по принципу прямого размена. На сирийском севере Турция готовит очередной этап нейтрализации курдских формирований, для чего Фидану необходим тактический уход российской стороны. По Кавказскому треку, где после выборов в Ереване создалась совершенно новая ситуация, будет закреплять свой успех. 📌В части Южного Кавказа стержнем дискуссий станет не формирование единого фронта, а необходимость адаптации к новому балансу сил. Четкая политика Армении, направленная на дистанцирование от традиционных российских форматов безопасности, создала в регионе новую географическую реальность, в которой Турция пытается зафиксировать свое стратегическое преимущество. Это сигнал о том, что разблокирование региональных транспортных и логистических проектов больше не может идти по старым схемам. Анкара капитализирует преимущества своего союза с Азербайджаном и фактор нового вектора Армении, в то время как Москва пытается сохранить свое геополитическое присутствие и оставшиеся рычаги, адаптируясь к новой ситуации. 🗓️Примечательна и синхронизация этого визита во времени: начало встреч намечено на 15 июня — прямо после того, как 14 июня в Армении будут официально объявлены окончательные итоги недавно прошедших парламентских выборов. Насколько это совпадение случайно или намеренно — станет ясно уже после встречи.

Ես ի սկզբանե որոշել էի, որ այս ալիքում չեմ անդրադառնալու ներքաղաքական թեմաների։ Այս հարթակը ստեղծվել է այլ նպատակով, և կարծում եմ՝ այն պետք է շարունակի մնալ այդպիսին։ Հետևաբար սա, ամենայն հավանականությամբ, առաջին և վերջին դեպքն է, երբ խոսում եմ ներքաղաքական հարցի մասին։ Բայց այսօր բացառիկ օր է։ Այսօր պարզապես ընտրությունների օր չէ։ Այսօր այն օրն է, երբ մեզանից յուրաքանչյուրն իր կարևոր բաժին պատասխանատվությունն ունի Հայաստանի ապագայի հանդեպ։ Այսօր մենք պետք է ընտրենք պետություն, հայրենիք և հայերով բնակեցված Հայաստանի Հանրապետություն ունենալու և չունենալու միջև։ Անտարբերությունը երբեք լուծում չի եղել։ Որովհետև եթե մենք չենք որոշում մեր երկրի ապագան, այն մեր փոխարեն որոշում են ուրիշները։ Եթե սիրում եք այս երկիրը, եթե ձեզ համար կարևոր է նրա վաղվա օրը, ապա մի՛ թողեք, որ մեր փոխարեն ընտրեն։ Ընտրության ընթացքը տևում է 10-15 րոպե, ոչ ավելի, վստահ եմ, ցանկության դեպքում այդ ժամանակը կգտնեք✊🏻🇦🇲 Արևելյան անդրադարձներ | Անժելա Սիմոնյան

📌 Դիվանագիտություն՝ առանց դիմակների. Թուրք-իրանական հարաբերությունների «գենետիկ կոդը» Տարածաշրջանային հետազոտողի ու վերլուծաբանի համար պատմական արխիվներն ու ականատեսների հուշագրությունները պարզապես անցյալի վերապատմում չեն։ Դրանք յուրօրինակ «ռենտգենյան ճառագայթներ» են, որոնք թույլ են տալիս նայել պաշտոնական չոր հաղորդագրություններից անդին, տեսնել դիվանագիտական կուլիսների ամենամութ անկյունները և հասկանալ, թե ինչպե՛ս են պետությունները շնչում ու մտածում, երբ տեսախցիկներն անջատված են։ Այս առումով թուրքական մեդիայի ներկայացուցիչ Մեհմեդ Ալի Բիրանդի (Mehmet Ali Birand) դիտարկումները՝ 1980-ականների վերջին Իսլամական հեղափոխությունից նոր դուրս եկած Իրան կատարած այցերի վերաբերյալ, փայլուն կերպով բացահայտում են Անկարայի և Թեհրանի հարաբերությունների այն խորքային շերտերը, որոնք արդիական են նաև այսօր։ «Պարսկական բարդույթն» ու դարավոր անվստահությունը Բիրանդն իր հուշերում ֆիքսում է մի յուրահատուկ հոգեբանական պատնեշ, որն անվանում է «Persian Complex»։ Ըստ հեղինակի՝ իրանական էլիտաները պատմականորեն իրենց մշակութապես ու քաղաքակրթական առումով միշտ վեր են դասել թուրքերից՝ Թուրքիան ընկալելով որպես ավելի թույլ կազմավորում և մշտապես նսեմացնելով նրա դերը։ Հեղինակը շեշտում է, որ անգամ նախահեղափոխական շրջանում՝ Իրանի Շահի ժամանակ, երբ երկու երկրներն էլ արևմտամետ էին և CENTO-ի անդամ, ղեկավարների ջերմ գրկախառնություններն ու համբույրները բացարձակ կեղծ էին («Öpüşmeleri bile suniydi»)։ Այս դիտարկումը լավագույնս արտահայտում է Օսմանյան և Սեֆյան/Ղաջարական կայսրությունների դարավոր մրցակցության գենետիկ շարունակությունը։ Այսօր էլ, երբ Էրդողանն ու Իրանի ղեկավարները ժպտում են համատեղ հանդիպումներում կամ համագործակցում տարածաշրջանային ձևաչափերում, այդ ժպիտների հետևում թաքնված է նույն պատմական անվստահությունը։ Այն ուղղակիորեն ջրի երես է դուրս գալիս, երբ բախվում են նրանց շահերը Սիրիայում, Իրաքում կամ Հարավային Կովկասում՝ մասնավորապես Սյունիքի հարցում։ Օզալի մեթոդոլոգիան. Առևտուրն՝ ընդդեմ գաղափարախոսության Բիրանդի հուշերի մյուս փայլուն շերտը վերաբերում է Թուրքիայի վարչապետ Թուրգութ Օզալի արտաքին քաղաքական պրագմատիզմին։ Երբ Իրանի իսլամական կառավարության ներկայացուցիչները ժամանում էին Անկարա, հրաժարվում էին այցելել Անըթքաբիր (Աթաթուրքի դամբարան)՝ ելնելով իրենց հակաաշխարհիկ գաղափարախոսությունից։ Քեմալական ավանդական բյուրոկրատիայի և զինվորականության համար սա պետական վիրավորանք էր ու սրբապղծություն, սակայն տնտեսական մտածողություն ունեցող Օզալը հանգիստ շրջանցում էր այս արձանագրային ճգնաժամերը։ Նրա համար կարևորը ոչ թե իրանցիներին Աթաթուրքի արձանի առաջ կանգնեցնելն էր, այլ պատերազմող ու մեկուսացված Իրանի հետ տնտեսական ու լոգիստիկ կամուրջներ գցելը, թուրքական ապրանքների համար շուկա բացելն ու էներգակիրներ ստանալը։ Հենց Օզալը դրեց ժամանակակից թուրքական արտաքին քաղաքականության այն հիմքը, որը հետագայում որդեգրեց ու կատարելագործեց ԱԶԿ-ն։ Սա «առաջ պրագմատիզմ, հետո գաղափարախոսություն» մոդելն է։ Անկարան կարող է ամենաբարձր մակարդակով քննադատել կամ սիրաշահել Թեհրանին, բայց երբեք թույլ չի տա, որ գաղափարական կամ սահմանային լարվածությունը կանգնեցնի երկկողմ առևտուրն ու ռազմավարական գործարքները։ Մեհմեդ Ալի Բիրանդի արխիվային այս վկայությունները հերթական անգամ ապացուցում են՝ Մերձավոր Արևելքում պատմությունը երբեք չի մեռնում, այն պարզապես փոխում է դեմքերը։ Ժամանակակից տարածաշրջանային խորքային գործընթացները հասկանալու համար երբեմն պետք է կարդալ ոչ թե այսօրվա արագ լրահոսը, այլ անցյալի խոշորագույն դերակատարների անկեղծ հուշերը։ Արևելյան անդրադարձներ | Անժելա Սիմոնյան

Սիրելի՛ ընթերցողներ, ձեզ եմ ներկայացնում ԱՊՀ հակաահաբեկչական կենտրոնում Հայաստանի նախկին լիազոր ներկայացուցիչ, ինչպես նաև Հայաստանի ազգային անվտանգության ծառայության պահեստազորի գնդապետ և Հաքան Ֆիդանի մասին գրքի համահեղինակ Գևորգ Մինասյանի հոդվածը ռուսական «ՏԱՍՍ» լրատվամիջոցում։ Эксперт Минасян: парад в Армении был нацелен на поднятие рейтинга правящей партии Экс-полномочный представитель Армении в Антитеррористическом центре СНГ подчеркнул, что одной лишь демонстрации техники недостаточно для решения вопросов обеспечения обороноспособности страны Демонстрация военной техники ВС Армении на параде по случаю празднования Дня республики нужна была правящей партии для повышения рейтингов перед предстоящими выборами. Такое мнение высказал ТАСС экс-полномочный представитель Армении в Антитеррористическом центре СНГ, бывший сотрудник армянских спецслужб полковник запаса Геворг Минасян.

"Демонстрация техники была связана с предвыборными процессами в республике и имела целью повышение рейтинга правящей партии в преддверии парламентских выборов, назначенных на 7 июня. Сегодняшнее мероприятие было показом закупленной техники. Были продемонстрированы образцы вооружения из разных стран (Индии, Ирана, Франции и других), в том числе российская техника, состоящая на балансе ВС Республики Армения. Основная цель - показать электорату работу по восстановлению боеспособности и на этой теме поднять низкий рейтинг", - отметил эксперт.

Շարունակությունն այստեղ։ Արևելյան անդրադարձներ | Անժելա Սիմոնյան

Սիրելի ընթերցողներ, ներկայացնում եմ Ձեզ, թե ինչպե՞ս վերջերս պատժամիջոցներ կիրառած Կանադան կանգնեց թուրքական ԱԹՍ-ներ գնելու հերթում «Ուժն է ծնում իրավունք։ Ուժեղինն է աշխարհը, հայրենիքը, ազատությունը և ամեն ինչ»։ — Գարեգին Նժդեհ 🗺️Ժամանակակից աշխարհակարգը վաղուց է դուրս եկել միջազգային իրավունքի, հումանիզմի և դեկլարատիվ արժեքների տիրույթից։ Այսօր գլոբալ թատերաբեմում գործում է բացարձակ ռազմական պրագմատիզմն ու ցինիզմը, որտեղ միակ արժույթը ուժն է, իսկ միակ շարժիչ ուժը՝ սեփական ազգային շահը։ Ինչպես դեռևս 19-րդ դարում ձևակերպել է բրիտանական դիվանագիտության հայրերից լորդ Պալմերսթոնը՝ պետությունները չունեն հավերժական դաշնակիցներ կամ մշտական թշնամիներ, նրանց շահերն են հավերժական և մշտական։ 📍Եվ եթե արևմտյան դիվանագիտությունը առաջնորդվում է շահերի այս հավերժական բանաձևով, ապա դրանց հասնելու միակ գործիքը հանճարեղորեն բնորոշել է Գարեգին Նժդեհը՝ փաստելով, որ իրավունքը ուժի ծնունդ է, և աշխարհը պատկանում է ուժեղին։ Ժամանակակից աշխարհաքաղաքականությունը գրեթե ամենօրյա ռեժիմով ապացուցում է այս երկու թեզերի կենսունակությունը՝ ցույց տալով, որ նրանք, ովքեր չունեն ռազմական հզորություն, դառնում են կիսահողատեր կամ զրկվում են հայրենիքից, իսկ նրանք, ովքեր կառուցում են սեփական ուժի բաղադրիչը, ստիպում են նույնիսկ գլոբալ խաղացողներին հաշվի նստել իրենց հետ։ 🇨🇦🇹🇷Ասվածի ամենացայտուն և թարմ ապացույցը դարձավ այն, որ Կանադան բանակցություններ է վարում Թուրքիայից MALE դասի հարվածային և հետախուզական անօդաչու թռչող սարքեր գնելու շուրջ։ Սա այն նույն Կանադան է, որը 2019 թվականին Թուրքիայի՝ Սիրիա ներխուժման պատճառով, իսկ 2020-21 թվականներին՝ Արցախյան քառասունչորսօրյա պատերազմում թուրքական ԱԹՍ-ների կիրառումից հետո, էմբարգո էր սահմանել Թուրքիայի նկատմամբ։ Օտտավան արգելել էր իր հանրահայտ «L3Harris Wescam» օպտիկա-էլեկտրոնային համակարգերի և տեսախցիկների վաճառքը թուրքական «Baykar» ընկերությանը, ինչի պատճառով «Bayraktar TB2»-ների արտադրությունը որոշակիորեն տուժել էր։ 🔎Սակայն այսօր Կանադան պատրաստ է կուլ տալ սեփական հումանիտար սկզբունքները և կանգնել թուրքական ռազմարդյունաբերական համալիրի դռան առաջ։ Ինչո՞ւ։ Որովհետև աշխարհում փոխվել են անվտանգային կանոնները։ Վաշինգտոնում Դոնալդ Թրամփի վերադարձով պայմանավորված՝ Օտտավան այլևս չի վստահում ամերիկյան անվտանգային «հովանոցին» և հասկանում է, որ ՆԱՏՕ-ի ներսում սեփական պաշտպանությունը բացառապես ԱՄՆ-ի վրա կառուցելը ռազմավարական կուրություն է։ Կանադային անհրաժեշտ է դիվերսիֆիկացնել իր զինանոցը, իսկ թուրքական ԱԹՍ-ները մի քանի պատերազմներում ապացուցել են իրենց էֆեկտիվությունը (combat-proven) և, որ պակաս կարևոր չէ, արևմտյան անալոգներից անհամեմատ էժան են։ Այսօր արդեն Կանադայի պաշտպանական գնումների քարտուղար Սթիվեն Ֆյուրը հրապարակավ գովերգում է թուրքական ռազմական արտադրանքը, իսկ Օտտավան ստիպված էր վերացնել էմբարգոն, քանի որ Անկարան այդ հարցը դրել էր որպես նախապայման Շվեդիայի՝ ՆԱՏՕ-ին անդամակցելու հարցում։ Կանադա-Թուրքիա այս գործարքը հերթական սթափեցնող ապտակն է նրանց, ովքեր Հայաստանում դեռ հավատում են, թե միջազգային հանրությունը, եվրոպական դիտորդները կամ արևմտյան բանաձևերը կարող են երաշխավորել մեր անվտանգությունը։ Արևելյան անդրադարձներ | Անժելա Սիմոնյան

🥷🏻❤️«Bir gece ansızın gelebilirim»: Романтика или смертный приговор «Глубинного государства»? Уважаемые читатели, в международной прессе и аналитических кругах часто можно встретить термин «Deep State» (Глубинное государство). И сегодня я хочу рассказать вам об одном из интересных явлений в новейшей истории Турции — небольшом эпизоде, раскрывающем методы работы турецкого «Derin Devlet» (Глубинное государство). Хотя сегодня сложно однозначно сказать, сохранился ли этот теневой механизм в своем классическом виде, его исторический почерк неизгладим. В этом посте вы узнаете один примечательный факт: как маленькая, романтичная деталь (обычная строчка из песни) в 90-е и 2000-е годы могла превратиться в смертный приговор. 💼Представьте: поздний вечер. Вы сидите в своем кабинете, вокруг тишина, слышно лишь тиканье часов. И вдруг экран телефона загорается — приходит сообщение с незнакомого номера или короткая ссылка на песню. Вы открываете и читаете очень знакомую, красивую и вроде бы романтичную строчку: «Bir gece ansızın gelebilirim» (Я могу прийти внезапно, однажды ночью). 🥷🏻Кажется, что это очередное любовное письмо или признание разбитого сердца. Но если вы журналист, адвокат или просто тот, кто осмелился пойти против официальной линии в Турции, при прочтении этих строк кровь застынет в жилах. Потому что это не любовь. Это окутанный мистикой излюбленный смертный приговор турецкогоy «Глубинного государства» (Derin Devlet) и ультранационалистов. Десятилетиями этот механизм работал как безупречное психологическое оружие. Прежде чем физически уничтожить цель, подпольное государство начинает с ней жестокую игру. Они не звонят с проклятиями и не говорят прямо: «Мы тебя убьем». Они посылают поэтические клише, строчки из песен и скрытые символы с четким посылом: «Мы следим за тобой. Мы знаем, где ты, и мы придем внезапно». Жертва оказывается в удушающем вакууме, вынужденная жить в ожидании собственной смерти. 📍Через этот ужасающий ритуал прошел Грант Динк. До тех роковых выстрелов в центре Стамбула ему постоянно посылали эти «невидимые» сигналы. Официальные встречи с леденящими душу предупреждениями за холодными улыбками, анонимные письма, медленно разрушающие нервы. В своей последней статье Динк искренне описал это сводящее с ума состояние, пытаясь понять: реальна ли угроза, или его просто хотят свести с ума? Но Динк был не единственным. В 2015 году в Диярбакыре известный адвокат Тахир Эльчи поплатился жизнью за мысли, высказанные в телеэфире. Перед убийством телефон и почта Эльчи были наводнены подобными романтико-националистическими строками. Это был не просто язык вражды — это было уведомление о том, что темные силы системы уже начали действовать. Как и сотням других интеллектуалов в 90-х, Эльчи дали время осознать, что невидимый палач уже в пути. 🔏Сегодня, когда высшее руководство Турции с телеэкранов с улыбкой бросает соседним странам или своим политическим оппонентам фразу «Мы можем прийти внезапно в любую ночь», остановитесь на мгновение. Это не дипломатическая поэзия. Это написанный кровью код, который десятилетиями предшествовал выстрелам на улицах. Արևելյան անդրադարձներ | Անժելա Սիմոնյան

arm🇦🇲/rus🇷🇺↓ 🥷🏻❤️ «Bir gece ansızın gelebilirim»․ Ռոմանտիկա՞, թե՞ «Խորքային պետության» դատավճիռ Հարգելի՛ ընթերցողներ, միջազգային մամուլում և վերլուծական շրջանակներում հաճախ կարելի է հանդիպել «Deep State» (Խորքային պետություն) եզրույթին։ Եվ այսօր ցանկանում եմ ձեզ պատմել Թուրքիայի նորագույն պատմության հետաքրքիր երևույթներից մեկի՝ թուրքական «Derin Devlet»-ի (Խորքային պետություն) գործելաոճի մի փոքրիկ դրվագի մասին։ Թեև այսօր դժվար է հստակ ասել՝ արդյոք այս ստվերային մեխանիզմը պահպանվել է իր դասական տեսքով, թե ոչ, դրա թողած ձեռագիրն անջնջելի է։ Այս գրառման մեջ կտեսնեք մի ուշագրավ փաստ՝ ինչպես մի փոքրիկ, ռոմանտիկ դետալը (երգի սովորական տողը) 90-ականներին և 2000-ականներին կարող էր վերածվել մահվան դատավճռի։ 💼Պատկերացրեք՝ ուշ երեկո է։ Դուք նստած եք ձեր աշխատասենյակում, լռություն է, միայն ժամացույցի ձայնն է լսվում։ Ու հանկարծ հեռախոսի էկրանին լուսավորվում է անծանոթ համարից եկած հաղորդագրություն կամ երգի մի կարճ հղում։ Դուք բացում եք այն ու կարդում շատ ծանոթ, գեղեցիկ ու կարծես թե ռոմանտիկ մի տող՝ «Bir gece ansızın gelebilirim» (Մի գիշեր հանկարծակի կարող եմ գալ)։ 🥷🏻Թվում է, թե հերթական սիրային նամակն է կամ կոտրված սրտի խոստովանություն։ Բայց եթե դուք լրագրող եք, փաստաբան կամ պարզապես այնպիսի մեկը, ով համարձակվել է դեմ գնալ պաշտոնական գծին Թուրքիայում, այս երկտողը կարդալիս ձեր երակներում արյունը սառչելու է։ Որովհետև սա սեր չէ։ Սա Թուրքիայի «Խորքային պետության» (Derin Devlet) և ծայրահեղ ազգայնականների ամենասիրելի, միստիկայով պարուրված մահվան դատավճիռն է։ Տասնամյակներ շարունակ այս մեխանիզմը աշխատել է որպես անթերի հոգեբանական զենք։ Ընդհատակյա պետությունը ֆիզիկապես ոչնչացնելուց առաջ սկսում է զոհի հետ դաժան մի խաղ։ Նրանք չեն զանգում ու հայհոյում, նրանք չեն ասում ուղիղ՝ «մենք քեզ կսպանենք»։ Նրանք ուղարկում են բանաստեղծական կլիշեներ, երգի տողեր ու թաքնված սիմվոլներ՝ հստակ ուղերձով. «Մենք հետևում ենք քեզ։ Մենք գիտենք՝ որտեղ ես, և մենք գալու ենք հանկարծակի»։ Զոհը հայտնվում է խեղդող վակուումի մեջ՝ ստիպված ապրելով իր իսկ մահվանն սպասելով։ 📍Այս սարսափելի ծիսակարգի միջով անցավ Հրանտ Դինքը։ Մինչև Ստամբուլի կենտրոնում հնչած ճակատագրական կրակոցները, նրան անընդհատ ուղարկում էին այս «անտեսանելի» ազդանշանները։ Պաշտոնական հանդիպումներ՝ սառը ժպիտներով հնչող զգուշացումներով, անանուն նամակներ, որոնք դանդաղորեն քայքայում էին նյարդերը։ Դինքն իր վերջին հոդվածում անկեղծորեն գրեց այս խելագարեցնող վիճակի մասին՝ փորձելով հասկանալ՝ արդյո՞ք սպառնալիքը իրական է, թե՞ պարզապես ուզում են իրեն խելագարության հասցնել։ Բայց Դինքը միակը չէր։ 2015 թվականին Դիարբեքիրում հայտնի փաստաբան Թահիր Էլչին հեռուստաեթերում արտահայտած իր մտքերի համար արժանացավ նույն ճակատագրին։ Սպանությունից առաջ Էլչիի հեռախոսն ու փոստը ողողվեցին նմանատիպ ռոմանտիկ-ազգայնական տողերով։ Դա պարզապես ատելության խոսք չէր, դա ծանուցում էր, որ համակարգի մութ ուժերը արդեն գործի են անցել։ Ինչպես 90-ականներին հարյուրավոր այլ մտավորականների դեպքում, Էլչիին նույնպես տրվեց ժամանակ՝ հասկանալու, որ անտեսանելի դահիճն արդեն ճանապարհին է։ 🔏Այսօր, երբ թուրքական բարձրագույն ղեկավարությունը հեռուստաէկրաններից ժպիտով հարևան երկրներին կամ իր քաղաքական հակառակորդներին նետում է «Մի գիշեր հանկարծակի կարող ենք գալ» արտահայտությունը, մի պահ կանգ առեք։ Դա դիվանագիտական պոեզիա չէ։ Դա արյամբ գրված մի կոդ է, որը տասնամյակներ շարունակ նախորդել է փողոցներում հնչող կրակոցներին։ Արևելյան անդրադարձներ | Անժելա Սիմոնյան

Սիրելի ընթերցողներ, ներկայացնում եմ վերոնշյալ նյութի հայերեն տարբերակը👆🏻🔎 🥷🏼 Թուրքական հետախուզությունն իրեն Սիրիայում ինչպես տանն է զգում ♦️ Թուրքիայի Ազգային հետախուզական կազմակերպության (MİT) կողմից Սիրիայի հետախուզական ծառայության հետ համակարգմամբ իրականացված գործողության արդյունքում Սիրիայում ձերբակալվել են ԻՊ-ի 10 ահաբեկիչներ: ♦️ Հիշեցնենք, որ Թուրքիան երկար տարիներ ջիհադիստներին օգտագործել է որպես գործիք՝ Բաշար Ասադի կառավարությունը տապալելու համար: Ահաբեկիչները դիտարկվում էին որպես «փոքր չարիք»՝ Անկարային ոչ լոյալ Դամասկոսի ռեժիմի համեմատ: ♦️ Անկարան զենքով, գումարով և լոգիստիկայով ապահովում էր ոչ միայն «չափավոր» ընդդիմությանը, այլև այնպիսի արմատական խմբավորումների, ինչպիսին «Ջաբհաթ ան-Նուսրան» է: «Թափանցիկ» թուրք-սիրիական սահմանով տարիներ շարունակ անցնում էր օտարերկրյա գրոհայինների, զենքի և ֆինանսների հոսք՝ ահաբեկիչների կարիքների համար: Բացի այդ, ըստ որոշ տվյալների՝ թուրքական կողմը կարող էր ներգրավված լինել ԻՊ-ի հետ անօրինական նավթային առևտրի մեջ: ♦️ Այժմ Անկարան և իրեն լոյալ Դամասկոսը համատեղ մաքրում են տեղեկատվական դաշտը և ազատվում այնպիսի օդիոզ դեմքերից, որոնց ներկայությունը վարկաբեկում է նոր իշխանությանը, կամ էլ սպառնում է դրա կայունությանը: ♦️ Ձերբակալվածները Թուրքիայի քաղաքացիներ են, որոնք կռվել են Սիրիայում, այդ թվում՝ Օմեր Դենիզ Դյունդարը, որը կապված է 2015 թվականի Անկարայի ահաբեկչության հետ (109 զոհ), և Ալի Բորուն՝ ԻՊ-ի Թուրքիայի հետախուզության պետը: Նրանք, ամենայն հավանականությամբ, Թուրքիայի հատուկ ծառայությունների և արմատականների փոխգործակցության վերաբերյալ վարկաբեկող տեղեկատվության կրողներ են, ուստի նրանց «չեզոքացումը» և վերահսկվող դատավարությունը կարող են անհրաժեշտ լինել անցյալի կապերը թաքցնելու համար:

🥷🏼 Турецкая разведка чувствует себя в Сирии как дома ♦️ В результате операции, проведенной Национальной разведывательной организацией Турции (MİT) в координации с Сирийской разведывательной службой, в Сирии задержаны 10 террористов ИГИЛ.  ♦️ Напомним, Турция долгие годы использовала джихадистов в качестве тарана для свержения правительства Башара Асада. Террористы рассматривались как меньшее зло по сравнению с нелояльным Анкаре режимом в Дамаске. ♦️ Анкара снабжала оружием, деньгами и обеспечивала логистику не только «умеренной» оппозиции, но и радикальным группировкам вроде «Джебхат ан-Нусры». Через «прозрачную» турецко-сирийскую границу годами шел поток иностранных боевиков, оружия и финансов для нужд террористов. Кроме того, турецкая сторона, по некоторым данным, могла быть вовлечена в незаконную торговлю нефтью с ИГИЛ. ♦️ Теперь Анкара и лояльный ей Дамаск совместно зачищают информационное поле и избавляются от одиозных фигур, чье присутствие дискредитирует новую власть. Ну или угрожает ее стабильности. ♦️ Арестованные – граждане Турции, воевавшие в Сирии, включая Омера Дениза Дюндара, связанного с терактом в Анкаре в 2015 году (109 погибших), и Али Бору, главу разведки ИГИЛ по Турции. Они скорее всего являются носителями компрометирующей информации о взаимодействии турецких спецслужб с радикалами, поэтому их «нейтрализация» и контролируемое судебное разбирательство могут быть нужны для сокрытия прошлых связей. 👉 Подпишись на 👺@Osman_devil

✈️ Թուրքիայի օդուժը՝ «հին ու նորի» արանքում Ժամանակն է մի փոքր «թափանցել» թուրքական ռազմաօդային ուժերի կուլիսներ։ Միշտ չէ, որ հնչեղ լուրերը համապատասխանում են իրականությանը, ուստի եկեք հասկանանք՝ ի՞նչ ունեն նրանք իրականում։ 🛬Թուրքական օդուժի ողնաշարը դեռ F-16-ներն են։ Այո՛ այո՛, այն նույն լեգենդար կործանիչները, որոնցից ունեն մոտ 270 հատ։ Ներկայումս Թուրքիայի օդուժի բազան ունի հետևյալ բաշխվածությունը․ ▪️F-16 Block 30 – շուրջ 35-36 միավոր ▪️F-16 Block 40 – շուրջ 102 միավոր ▪️F-16 Block 50 – շուրջ 71 միավոր ▪️F-16 Block 50+ – շուրջ 29 միավոր Բայց այստեղ կա մի նրբություն՝ «Block 30»-ներն արդեն իրենց տարիքն առել են(թեև փորձում են թարմացնել «ÖZGÜR»-ով), իսկ ավելի նորերը դեռ չեն փոխում խաղի կանոնները։ 📉Թուրքիան հիմա հայտնվել է «տեխնոլոգիական ճեղքվածքում»։ Նրանց օդուժում այս պահին չկա 4.5 կամ 5-րդ սերնդի ինքնաթիռ, իսկ ժամանակակից օդային մարտերի գլխավոր զենքը՝ ԱՖԱՌ (AESA) ռադարը, նրանց ինքնաթիռներին առայժմ հասու չէ։ Մինչդեռ հարևան Հունաստանը «միս ու արյուն» է տալիս իր օդուժին՝ ձեռք բերելով «Rafale»-ներ և արդիականացնելով իր F-16-ները մինչև վտանգավոր «Viper» մակարդակի։ ❌S-400 համակարգերի ձեռքբերման պատճառով F-35 ծրագրից դուրս մնալուց հետո, Թուրքիան ստիպված էր արագացնել ազգային ավիացիոն ծրագրերը։ Տեղական KAAN 5-րդ սերնդի կործանիչի առաջին թռիչքը կայացավ 2024 թվականի փետրվարին։ Հասկանալով, որ ժամանակն իրենց դեմ է աշխատում, հենց այս մայիսին, «SAHA 2026» ցուցահանդեսի ժամանակ, նրանք վերջապես ստորագրեցին KAAN-ի առաջին սերիական խմբաքանակի պայմանագիրը։ Խոսքը 20 միավոր 5-րդ սերնդի կործանիչի մասին է, որոնք պետք է օդ բարձրանան 2028-2030 թվականներին։ Հզո՞ր է հնչում։ Անկասկած։ Բայց եկեք իրատես լինենք. թուղթը վարդագույն է, իսկ իրականությունը՝ մի քիչ ավելի բարդ։ Մինչև KAAN-ը դառնա լիարժեք մարտական միավոր, դեռ տարիներ կան, իսկ մինչ այդ՝ Թուրքիան ստիպված է «պտտվել» հին F-16-ներով։ Արևելյան անդրադարձներ | Անժելա Սիմոնյան

Քեմալ Քըլըչդարօղլուի վերադարձը

(Չէ, իմ մասին չէ խոսքը, չնայած, ինչու ոչ, նաև իմ վերադարձը)😂

Բա չիմացաք… Արդեն երկրորդ օրն է, ինչ ներքաղաքական ինտրիգաներ են իմ խնդրո առարկա երկրում: Պատմում եմ, ընթերցեք 👇🏼 2023 թվականին Օզգյուր Օզելը ՀԺԿ (CHP)-ի համագումարում հաղթել էր Քեմալ Քըղըչդարօղլուին և դարձել կուսակցության ղեկավար։ Սակայն որոշ ՀԺԿ պատվիրակներ, հանձինս՝ Լյութֆի Սավաշի, դատական հայցեր էին ներկայացրել, պնդելով, որ • 2023 թվականի ՀԺԿ (CHP) համագումարի ընթացքում պատվիրակների վրա ճնշում է եղել, • քվեարկության գործընթացում կանոնների խախտումներ են եղել, • «գաղտնի քվեարկության» սկզբունքը խախտվել է։ Դատարանը, այս պնդումները բավարար համարելով, երեկ՝ մայիսի 21-ին, ընդունեց «բացարձակ անվավերության» (mutlak butlan) որոշում։ Սա իրավաբանական տեսանկյունից նշանակում է, որ այդ ընտրությունը ի սկզբանե ուժ չուներ։ Այդ իսկ պատճառով Քեմալ Քըլըչդարօղլուն կրկին դե յուրե համարվում է ՀԺԿ-ի ղեկավար։ Սակայն հարցը շատ վիճելի է, քանի որ Օզգյուր Օզելը և իր կողմնակիցները պնդում են, որ սա քաղաքական միջամտություն է, իսկ ավելի իշխանամետ կողմը նշում է, որ սա պարզապես իրավական գործընթաց է։