Tru$t Who?🚯

هیچکس متوجه ناراحتیت نمیشه تا زمانی که به خشم تبدیل بشه، و بعدش تو میشی آدم بده‌ی داستان.

منو تو موقعيتی قرار نده كه نشونت بدم كه چقدر قلب سردی ميتونم داشته باشم.

احساس دوست‌نداشتنی بودن ولم نمی‌کنه. همزمان یه دور هم از خودم دلخورم که چرا اصلاً دلم می‌خواد دوست داشته بشم.

بعضی روزام هیچ اتفاقی نیوفتاده، ولی دلت میخواد غمگین باشی، دلت میخواد کمتر حرف بزنی، بیشتر خیره بشی، کمتر بیرون بری، بیشتر تنهایی وقت بگذرونی، تا خود صبح رو یه موسیقی غمگین قفلی بزنی و به رفتن کسی که شاید هیچوقت تو زندگیت نبوده فکر کنی و ریز ریز اشک بریزی، بعضی روزا انگار آدم وظیفه خودش میدونه تموم غم دنیا رو به دوش بکشه.

آدم نباید فراموش کنه چطوری باهاش رفتار کردن، تو چه موقعیتی قرارش دادن، باهاش چطوری حرف زدن و چی بهش گفتن؛ آدم وقتی فراموش کنه، هزار بار تو موقعیت مشابه قرار می‌گیره.

ادما لیاقته توجه، تعهد و صداقتو ندارن، تاکسیک بمونید.

بگو میخای بمیرم منم‌ همینطور عوضی

1:25

احساس دختر زنده به گور شده ای رو دارم که جاهلیت دفنم کرده...

آره عزیزم من مغرورم، افتخار میکنم به اینکه کنار هر کسی نمیشه پیدام کرد شوآف میکنم با این موضوع که هر جای نبودم و نیستم مغرور میشم به خودم که نه دم دستی و سطحی بودم و نه تشنه پول و جنس مخالف و مهمونی اتفاقاً دقیقا همیناست که غرور میاره، نه اون غرور کاذب الکی که با دیر سین کردن پیام و کم محلی میاد.

‏من دیگه زورم به هیچی نمیرسه، نه به زندگی، نه به بزرگسالی، نه به آدما، نه به خودم.

همیشه منم که حواسم به همه‌ست؛ اما انگار هیچ‌کس نیست حواسش به من باشه.

‏این جمله که"هرکی داره با غمی می‌جنگه که ما ازش خبر نداریم"واقعاً آدمو مهربون‌تر می‌کنه.