satelliteapart

یه سری اتفاقات در طول روز برام میوفته که به نظر خیلی کم‌اهمیتن، ولی خیلی آزارم می‌دن. مدام جلوی چشممن و مرتب تکرار می‌شن. مثل نگاه اون دختر بلیط فروش، که خیلی تحقیر کننده بود. ممکنه برای خیلی‌ها نگاه یه آدم غریبه که احتمالا تا آخر عمرت دیگه نمی‌بینیش، خیلی اهمیتی نداشته باشه ولی برای من اهمیت داره. منو اذیت می‌کنه. اصولا خیلی چیزای دیگه‌ای که آدمای دیگه بهش اهمیت نمی‌دن، برای من اهمیت داره.

آرمان بیانی/افعی تهران

اما خوب که فکر می‌کنی، هیچ چیزی بهتر نشده.

ببین آفتاب هنوز گرمه، نورش هیچ کم‌تر نشده،

و درنهایت امیدوارم با شادی از این‌جا بروم و دیگر هرگز بازنگردم.

«آتابای: من کِی می‌میرم؟ تا پرسیدم بغضم ترکید.»

زیباترین موزیک ویدیو ها رو می‌سازی🤍

حیفِ من، حیفِ خاطراتِ بین‌مون.

Edited by: satelliteapart

رضا و علیِ پیر پسر، برادرهایی که هیچ‌وقت فراموش‌شون نمی‌کنم.

من و تو، چه بی‌کَسیم، وقتی تکیه‌مون به باده..

Edited by: satelliteapart

-اون چی؟ اونم تو رو دوست داشت؟ +نمی‌دونم، من هیچ‌وقت هیچی بهش نگفتم. من اینجوریم دیگه، همیشه هروقت باید یه کاری بکنم، یه دفعه اصلا هیچ‌کاری نمی‌کنم.

به پای وعده‌ی بی‌اعتبارت، نشسته این دلم چه صادقانه.

Edited by: satelliteapart

[از تو در من, مانده رویایی که هر شب تا جنونم می‌کشاند.]

از تندبادِ حادثه، گفتی که جان دربُرده‌ایم! اما چه جان در بُردنی؟ دیری‌ست که در خود مُرده‌ایم.

Edited by: satelliteapart

دلم برای اون روزایی که سیو مسیج تلگرامم پر از ادیت‌های بچه‌ها بود تنگ شده، برای آرشیوی که از ادیت‌هام اینجا تشکیل می‌دادم یا اون‌موقعی که ادیت‌های هم دیگه رو فور می‌کردیم چنل‌هامون. برای زندگی غیرعادی‌ای که خیال می‌کردیم عادیه غافل از اینکه یکم بعدِ اون، دیگه هیچ چیز و هیچ‌کس عادی نخواهد بود. دلم برای کوچک‌ترین و ساده‌ترین چیزهای زندگی تنگ شده که شما حرومزاده‌ها همون‌ها رو هم ازمون گرفتید.

قسم به لبخند‌های بی‌شمارت ، مانیِ عزیزم که آفتاب، روزی، بهتر از آن روزی که تو رفتی خواهد تابید