میان واژه ها؛

با رقیبان سخن از کشتن ما می‌گوید، کشتن آن است که با غیر سخن می‌گوید‌ - ‌شوقی‌

اشتیاقی که به دیدار تو دارد دل من دل من داند و من دانم و دل داند و من _مولانا

هم از سکوت گریزان، هم از صدا بیزار چنین چرا دلتنگم؟ چنین چرا بیزار؟ - ‌فاضل نظری‌

تا به کِی باشی و من پِی به حضورت نبرم؟ آرزوی منی ای کاش به گورت نبرم‌ - ‌کاظم بهمنی‌

گفتی که درد عشق، علاجش بُود شکیب چون درد، درد توست، نمی‌خواهمش علاج - ‌اشراق آصفی‌

زیرچشمی، گاه‌گاهی که نگاهم می‌کنی گرچه کوتاه است اما روبه‌راهم می‌کنی من سراپا تو که نه، لبریز از تو می‌شوم می‌نشینی روبه‌رویم تا نگاهم می‌کنی من نگاهت می‌کنم، با حسرتی دیوانه‌وار هر زمان که می‌روی و غرق آهم می‌کنی دل نمی‌فهمد نباید عاشقت باشد ولی با همین چشمت،‌ دچار اشتباهم می‌کنی خوب می‌دانی دلم پیش کسی غیر از تو نیست حرف رفتن می‌زنی و بی‌پناهم می‌کنی مطمئنم می‌روی یک روز، اما مانده‌ام موقع رفتن، مراعات مرا هم می‌کنی؟ - ‌علی صفری‌

تا که لب هست چرا پاچه بگیریم از هم؟ دومین کار قشنگ لب ما لبخند است‌ - ‌محمد بزار‌

اگر زُلفت به هر تاری، اسیر تازه‌ای دارد مبارک باشد اما دلبری اندازه‌ای دارد‌ - ‌تبریزی‌

امروز که محتاج توام جای تو خالی‌ ست فردا که می‌آیی به سراغم نفسی نیست. _هوشنگ ابتهاج

علت چشمان سرخ و صورت زردم تویی دیدمت با دیگری، باور نمی‌کردم تویی‌ - ‌مجید ترکابادی‌

من میزبانِ درد و غم و رنج و حسرتم ای آرزوی گمشده! مهمان کیستی؟ - ‌عماد ‌خراسانی‌

مطمئن باش که مهرت نرود از دل من، مگر آن روز که در خاک شود منزل من‌ - ‌حافظ‌

یک نگاهت به من آموخت که در حرف زدن چشم‌ها بیشتر از حنجره‌ها می‌فهمند‌ - ‌کاظم بهمنی‌

لعنت به من و عشق تو و وعده ی "ما"یت لعنت به منِ بی شرفِ مانده به پایت‌ - ‌لیلا کاظمی‌

چتر آورده‌ام ای دوست، ولی باورکن لذت بوسه به آن است که باران بزند‌ - ‌حامد بختیاری‌

حسی که گفتم شاید با کمی قدم زدن بگذرد؛ مرا وسط خیابان به گریه انداخت…

به سکوت خو می‌گرفت و آن‌قدر بی‌حضور شده بود که همه فراموشش کرده بودند. انگار به دنیا آمده بود که تنها باشد. _ عباس کیارستمی

چنان بر روی صورت ریختی موی پریشان را که گویی ماه را یک هاله‌ی مبهم بغل کرده‌ - ‌حامد عسکری‌