Fremde

"در واقع وجه مشترک را با ناپلئون داشتند که همواره فکر می‌کردند جایی که همه ی مردم دنیا شکست می‌خورند، آنها موفق می‌شوند."

anders.

„Die Kapitulation Granadas“ von Francisco Pradilla Ortiz ist ein historisches Gemälde, das 1880 fertiggestellt wurde und heute in der Sammlung des Museo del Prado in Madrid zu finden ist. Es thematisiert den entscheidenden Moment der Kapitulation von Granada im Jahr 1492, als die Stadt, das letzte Königreich der maurischen Herrschaft in Spanien, an die Katholischen Könige Ferdinand II. von Aragon und Isabella I. von Kastilien fiel. Das Bild zeigt eine dramatische Szene, in der der maurische Führer Boabdil, der letzte Sultans von Granada, zusammen mit seiner Gefolgschaft im Moment der Kapitulation steht. Die Emotionen sind hoch, und das Gemälde fängt den Konflikt zwischen den siegreichen christlichen Monarchen und den besiegten Mauren ein. Pradilla Ortiz hat die Figuren mit großer Detailverliebtheit und Lebendigkeit dargestellt. Die Kleidung ist historisch genau wiedergegeben und trägt zur Authentizität der Szene bei. Die Komposition des Gemäldes steht im Zeichen von Ehrfurcht und Trauer, wobei die Gestik und Mimik der Figuren eine intensive emotionale Tiefe vermittelt. Während Boabdil seinen Segen geben muss, ist die Reaktion seiner Gefolgsleute und der Umstehenden von Trauer und Resignation geprägt. Das Gemälde wird oft als ein nationales Symbol betrachtet, das die spanische Identität und Geschichte thematisiert. Pradilla Ortiz gelingt es, nicht nur den historischen Moment festzuhalten, sondern auch die tiefen Gefühle, die mit diesem einschneidenden Ereignis verbunden sind. Das Gemälde ist ein Beispiel für die akademische Malerei des 19. Jahrhunderts, geprägt von einer Kombination aus dramatischem Realismus und romantischer Ausdruckskraft. «تسلیم غرناطه» اثر فرانسیسکو پرادیلا اورتیز، یک نقاشی تاریخی است که در سال ۱۸۸۰ تکمیل شد و اکنون بخشی از مجموعه موزه دل پرادو در مادرید است. این نقاشی لحظه سرنوشت‌ساز تسلیم غرناطه در سال ۱۴۹۲ را به تصویر می‌کشد، زمانی که این شهر، آخرین پادشاهی حکومت مورها در اسپانیا، به دست پادشاهان کاتولیک فردیناند دوم آراگون و ایزابلای اول کاستیا افتاد. این نقاشی صحنه‌ای دراماتیک را به تصویر می‌کشد که در آن بوعبدیل، رهبر مورها، آخرین سلطان غرناطه، در لحظه تسلیم در کنار پیروانش ایستاده است. احساسات به اوج خود می‌رسد و نقاشی، درگیری بین پادشاهان مسیحی پیروز و مورهای شکست‌خورده را به تصویر می‌کشد. پرادیلا اورتیز چهره‌ها را با توجه فراوان به جزئیات و وضوح به تصویر کشیده است. لباس‌ها از نظر تاریخی دقیق هستند و به اصالت صحنه کمک می‌کنند. ترکیب‌بندی نقاشی با حیرت و اندوه مشخص می‌شود و حرکات و حالات چهره‌ها عمق عاطفی شدیدی را منتقل می‌کنند. در حالی که بوعبدیل مجبور به دعای خیر می‌شود، واکنش پیروان و تماشاگرانش با غم و اندوه و تسلیم مشخص می‌شود. این نقاشی اغلب به عنوان نمادی ملی در نظر گرفته می‌شود که به هویت و تاریخ اسپانیا می‌پردازد. پرادیلا اورتیز نه تنها در به تصویر کشیدن این لحظه تاریخی، بلکه در به تصویر کشیدن احساسات عمیق مرتبط با این رویداد مهم نیز موفق بوده است. این نقاشی نمونه‌ای از نقاشی آکادمیک قرن نوزدهم است که با ترکیبی از رئالیسم دراماتیک و بیان رمانتیک مشخص می‌شود. #Kunst@FremdeIsHere

The surrender of Granada to Francisco Pradia Ortiz_1882

از آن، زمانه به ما ایستادگی آموخت که تا ز پای نیفتیم، تا که پا و سریست پروین اعتصامی

"به جای عدالت، شرارت بود و در عوض پرهیزکاری، شرارت بیش تر... اما خداوند همه را قضاوت خواهد کرد، هم پرهیزکار و هم شرور را. خداوند هردو آنها را قضاوت خواهد کرد؛ زیرا که برای هر نیتی زمانی است و برای هر عملی وقتی."

Neurocognitive Disorders (اختلالات عصبی شناختی) 📚DSM_5

می‌بینم آن شکفتنِ شادی را پروازِ بلند آدمیزادی را آن جشنِ بزرگ روز آزادی را. هوشنگ ابتهاج؛

از خون جوانان وطن، لاله دمیده.

برای من فرق نداره که از کجا شروع کنم به حال خود بخندم یا از روزگار گله کنم مهم اینه که من منم با همه خوبی و بدیم 🎼 آمستردام فرجام سعیدی

Zum ersten Mal oder zum letzten Mal.

هر آدمی باید بدونه چرا می‌جنگه... 📚مردی به نام اوه فردریک بکمن

Sturz.

„Tanz im Moulin de la Galette“ ist eines der bekanntesten Werke des französischen Malers Pierre-Auguste Renoir, das 1876 entstanden ist. Dieses Gemälde ist ein herausragendes Beispiel für den Impressionismus und zeigt eine lebendige Szene aus dem Pariser Leben des 19. Jahrhunderts. Das Gemälde spielt im Moulin de la Galette, einem beliebten Freizeitziel in Montmartre, wo die Pariser Bevölkerung am Sonntag tanzte, feierte und sich entspannte. Renoir fängt die Atmosphäre des Freundschafts, der Freude und des geselligen Beisammenseins mit einer dynamischen Komposition und einer meisterhaften Verwendung von Licht und Farbe ein. Im Vordergrund sieht man Paare, die fröhlich tanzen, während im Hintergrund weitere Gäste amüsieren und die Szenerie genießen. Renoir verwendete lockere Pinselstriche, um die lebhaften Bewegungen der Menschen und das gefilterte Licht durch die Baumblätter darzustellen. Das Werk ist auch bemerkenswert für seine Darstellung von Frauen und Männern in alltäglichen, aber fröhlichen Momenten. Renoirs Augenmerk auf Gesichtsausdrücke, Körpersprache und die sozialen Interaktionen zwischen den Menschen verleiht dem Gemälde Lebendigkeit und Emotion. „Tanz im Moulin de la Galette“ wird oft als Symbol für das Pariser Leben und die Freude an der modernen Gesellschaft interpretiert. Es ist heute Teil der Sammlung des Musée d'Orsay in Paris und gilt als eines der Meisterwerke des Impressionismus, das sowohl die technischen Raffinessen als auch die Leidenschaft des Künstlers widerspiegelt. «رقص در مولن دو لا گالت» یکی از مشهورترین آثار نقاش فرانسوی پیر آگوست رنوار است که در سال ۱۸۷۶ خلق شده است. این نقاشی نمونه‌ای برجسته از امپرسیونیسم است و صحنه‌ای پر جنب و جوش از زندگی پاریسی قرن نوزدهم را به تصویر می‌کشد. این نقاشی در مولن دو لا گالت، یک مکان تفریحی محبوب در مونمارتر، جایی که پاریسی‌ها یکشنبه‌ها می‌رقصیدند، جشن می‌گرفتند و استراحت می‌کردند، کشیده شده است. رنوار با ترکیبی پویا و استفاده استادانه از نور و رنگ، فضای دوستی، شادی و صمیمیت را به تصویر می‌کشد. در پیش‌زمینه، زوج‌ها با شادی در حال رقصیدن دیده می‌شوند، در حالی که در پس‌زمینه، مهمانان دیگر در حال خوشگذرانی و لذت بردن از مناظر هستند. رنوار از ضربات قلم موی آزاد برای به تصویر کشیدن حرکات پر جنب و جوش مردم و نوری که از میان برگ‌های درختان عبور می‌کند، استفاده کرده است. این اثر همچنین به خاطر به تصویر کشیدن زنان و مردان در لحظات روزمره اما شاد، قابل توجه است. توجه رنوار به حالات چهره، زبان بدن و تعاملات اجتماعی بین مردم، به این نقاشی سرزندگی و احساس می‌بخشد. "رقص در مولن دو لا گالت" اغلب به عنوان نمادی از زندگی پاریسی و شادی‌های جامعه مدرن تعبیر می‌شود. این اثر اکنون بخشی از مجموعه موزه اورسی در پاریس است و یکی از شاهکارهای امپرسیونیسم محسوب می‌شود که هم پیچیدگی فنی و هم شور و اشتیاق هنرمند را منعکس می‌کند. #Kunst@FremdeIsHere

“Dance at the Moulin de la Galette” by Pierre-Auguste Renoir_ 1876

برف شاخه‌ها را خم کرده بود و در بارش بعد حتما می‌شکستشان. آدم‌ها هم مثل درخت‌ها بودند. یک برف سنگین همیشه بر شانه‌های آدم وجود داشت و سنگینی‌اش تا بهار دیگر حس می‌شد. بدی‌اش این بود که آدم‌ها فقط یک‌بار می‌مردند و همین یک بار، چه فاجعه دردناکی بود. 📚سمفونی مردگان عباس معروفی