نقطه.

یا از تو می‌نویسم یا از وَطَن

بله من می‌دونم گفتن مراقب خودت باش ممکنه مسخره به‌نظر بیاد، ولی ببخشید که نمی‌تونیم مستقیم بگیم نمیر، حتی اگه کاری از دستت برنمیاد. چون نمی‌دونم اگه نباشی می‌خوام چجوری دووم بیارم.

سلام عزیزم، الان که دارم می‌نویسم دلار ۱۳۸ هزار تومان است. راستش را بخواهی، چند روز پیش تا ۱۴۴ هم رفته بود، ولی در حال حاضر طاقت مردم طاق شده است و قیمت را پایین آورده‌اند تا شاید بتوانند مردم را خر کنند. کمتر از ۹۰ روز به تولد ۲۴سالگی‌ام باقی مانده و راستش را اگر بخواهی، تا امروز هیچ مبلغ قابل‌توجهی را نتوانسته‌ام در زندگی به دست بیاورم. همیشه یا از این دست می‌آمده و از دست دیگر می‌رفته، یا همان چیزی که داشته‌ام، ارزشش نصف می‌شده. من احساس می‌کنم یک موجود خبیث من و تمام هم‌نسل‌هایم را طلسم کرده، یا حتی شاید دارد جیب‌مان را می‌زند. احتمالاً این را ما جوانان چند سال پیش هم احساس کرده بودیم، ولی افرادی که سن‌شان بیشتر بود، این هیولای خون‌خوار را نمی‌دیدند. من امروز دیدم حتی مردهای چهل‌ساله، یا حتی با سن‌های بیشتر، هم داشتند در گوشه‌ی خیابان گریه می‌کردند و فریاد می‌زدند: «ای هیولا، دست‌هایت را از دور گلوی‌مان رها کن تا بتوانیم نفس بکشیم.» و امیدوار بودند که شرِ شیطان از زندگی‌هایشان کم شود. راستی عزیزم، اگر تو صدایم را می‌شنوی، به خدا بگو که شیطان دارد عذاب‌مان می‌دهد؛ و اگر کسی را می‌شناسی که خدا را می‌شناسد، به او بگو.

“ برای سقوط این نظام امروز ٫ کل ایران متحده “

راجع به شکست‌های چندسال اخیرم باید بگم که ترس از دست دادن باعث شده دیگه نخوام چیزی به دست بیارم.

اگر ازتون زیاد عکس می‌گیرم، به‌خاطر اینه که می‌دونم یک روزی جز این‌ تصویرها ، هیچ‌ چیزی ازتون ندارم.