کومورِبی🌿✨

بقول آقای براهنی عزیز "چه چیز نکبت زندگی را جبران میکند، جز رویا؟" رویا بباف جانم ، رویا بباف!✨

دچار پارادوکس احساسی شدیدی شدم ی بخشی از وجودم میخواد الان وسط رشت باشم تو میدون شهرداری بچرخم و بچرخم ، نیمه دیگه وجودم میگه مگه جنوب چشه! تازه دستاتم حنا می‌زنی!

می‌گفت همون قدر که لحظه های شادی کم و زود گذرِ ، لحظه های غم هم کمه! خیلی کم! حق با تو بود، غم رو هم باید غنیمت بدونیم:)

مثل دکمه شل شده کتِ خوشرنگِ شرابی مادام ژانت! نه هستم و نه نیستم همه چیز بستگی به دست های مادام داره...

میگما تا کی باید چشم‌انتظارِ یه قطره بارون پاییزی بمونیم، از این آسمونِ بخیل؟ کجاست اون پاییزی که شباش بوی بارون می‌داد و صدای بوف، نت‌های شیروونی رو همراهی می‌کرد؟

کاش می‌تونستم رو ی تیکه کاغذ بنویسم و بچسبونم به پیشونیم: اینکه من حوصله ندارم باهات حرف بزنم یا نگاهت نمیکنم موقع حرف زدن دلیل بر بد بودن تو نیست، تو آدم خوبی هستی فقط سلیقه من توی همکلامی نیستی.

جایی نوشته بود: «یک وقت‌هایی هم دلم می‌خواهد پرنده باشم. حس پرواز و رها بودن در آسمان به کنار، پرنده که باشم، می‌توانم آن چند نفری را که دوستشان دارم، زیر بال‌هایم نگه دارم و خیالم راحت باشد که اتفاق بدی برایشان نمی‌افتد.»

#نیازمندی •باران

این هوا در شأن پاییز نیست.

گویی مردمان دیگری وارد کرده‌اند و ما در وطن بیگانه‌ایم. دنیا به دست اوباش است و نیکان به گناهِ لیاقت می‌میرند. دندانم کندند تا نگویم و چشمم تا نبینم، اما پا را وانهاده‌اند که ترک وطن کنم… #بهرام_بیضایی •طومار شیخ شرزین

کلا زندگی همینه، یک چیزایی رو فدای یک چیزای دیگه میکنی.. هیچوقت هم نمی‌فهمی درست بوده یا نه چون هیچوقت نمیتونی برگردی به عقب و راه دیگه رو انتخاب کنی.

ولی من واقعا هربار هربااار گفتم عیبی نداره، عیب داشته. فقط حوصله‌ی توضیح دادن و شنیدن توجیه طرف مقابلم رو نداشتم...

«آخرین پرنده را هم رها کرده ام اما هنوز غمگینم چیزی در این قفس خالی هست که آزاد نمی‌شود.» گروس عبدالملکیان.