𝗢𝗕𝗟𝗜𝗩𝗜𝗔💔
رفتن به کانال در Telegram
نمایش بیشتر
کشور مشخص نشده استدسته بندی مشخص نشده است
235
مشترکین
+324 ساعت
+57 روز
+530 روز
آرشیو پست ها
235
ولی روان من به کل نابود شده.
یکی حرفمو نمیشنوه عصبی میشم، یکی دیر میرسه عصبی میشم، یکی دیر جواب پیام میده عصبی میشم یا یکی بیشتر از دوبار صدام میکنه بازم عصبی میشم. امیدوارم درنهایت قاتل نشم.
235
همیشه آدم بدهی داستان منم. همونی که همیشه مقصره، همونی که باید جواب پس بده. اما یه سؤال، اگه من اینقدر بدم، پس چرا آخرِ همهی این ماجراها، اونی که بیشتر از همه ناراحته، منم؟ چرا همیشه باید خودمو جمع کنم، تیکههای دلمو بردارم و وانمود کنم چیزی نشده؟ خستهام از اینکه آخرِ قصه، همه حق دارن جز من. همه میتونن ناراحت باشن، دلخور باشن، ناراحت باشن؛ اما وقتی نوبت به من میرسه، انگار باید ساکت بمونم و بگم: «اشکال نداره.» ولی منم آدمم. منم یه جاهایی کم میارم، دلم میشکنه و دیگه نمیتونم نقش آدمِ قویِ قصه رو بازی کنم. و شاید تلخترین قسمتِ داستان همین باشه؛ همه یادشون موند من چه زخمایی بهشون زدم، اما هیچکس نپرسید من چقدر زخم خوردم که اینجوری شدم .
