𖦹رول دارچینی⋆˚

«من فکر می‌کنم چیزهایی در من مرد که آرزو داشتم روزی با اون‌ها شناخته بشم.»

می‌خواهم از خود بگریزم بروم خیلی دور، مثلاً بروم در سیبریه، در خانه‌های چوبین زیر درختهای کاج، آسمان خاکستری، برف، برف انبوه میان موجیک‌ها، بروم زندگانی خودم را از سر بگیرم. یا مثلاً بروم به هندوستان، زیر خورشید تابان، جنگلهای سر بهم کشیده، مابین مردمان عجیب و غریب، یک جائی بروم که کسی مرا نشناسد، کسی زبان من را نداند...   زنده‌به‌گور، صادق هدایت.

🦊🌞نارنجی؛

وقتی مریض شدم توقع داشتم همه حواسشون فقط به من باشه! ولی بعد فهمیدم آدما باید زندگی خودشون رو بکنن و اگه شد و دوست داشتن گاهی کنارم باشن. کنارم باشن و بی حوصله باشن، کنارم باشن و دعوا کنن، کنارم باشن و شاد باشن، کنارم باشن و زندگی معمولی‌شون رو بکنن. کنارم باشن‌... همین‌که گاهی باشن بسه. ‏جهان با من برقص؛ سروش صحت.

جزئیات.