24/7

اکنون من و تمام هم نسل هایم، امیدوار ترین افسردگان جهانیم.

فق دورم شلوغ شده بود

داشتم فکرمیکردم که من خودم انقدر رفیق داشتم که فکر میکردم چقدر صمیمی هستیم ولی متوجه شدم بسیار به درد نخور هستن🫶🏻

‏عاشق قطع ارتباط با اون دسته از آدماییم که فکر میکنن من همیشه هستم.

من نمیگم ناراحت شدم، ولی کم حرف میشم.

اعتماد به نظرم خیلی چیز با ارزشیه و هم چنان سخت واسه هرکسی هدرش نکنید

من حسودم، خواستین به کسی جز من اهمیت بدین با من خداحافظی کنین.

من وقتی آدم موردعلاقم بهم میگه بالای چشمت ابروعه:

یسری شبا آدم زورش به هیچی نمیرسه فقط دوسداره گریه کنه.

این شب هارو یادمون میمونه ، حاج آقا طناب دار گرده ، آسیاب به نوبت

🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣‌

بابا بسه دیگه همش حق با متولدین فلانه آدم باید ذاتش خوب باشه مثل تیرماهیا

همیشه حق با متولدین شهریوره.

هرچی دور ورم نگاه کردم کلی آدم بود انواع مختلف دوست ، اما هیچکسو نداشتم که اگه ی تک زنگ زدم موقعی که لنگم بهم برسه یا بخواد بهم کمک کنه.

تراپیستم گفت:  تو زیادی آدم بسازی هستی. این باعث میشه آدما به اون چیزایی که برای تو مهمه به اندازه کافی اهمیت ندن چون در نهایت میدونن تو قراره کوتاه بیای. ناراحت کننده بود واقعا. چیزی که همیشه فکر میکردم باعث میشه به قولی مهربون‌تر باشم نقطه ضعفیه که منو کم اهمیت‌تر نشون میده

و در نهایت، سکوت او فراتر از آنچه که انتظارش را داشتم بود، گویی که اصلاً وجود نداشت..