Mary's diary

بعد جالبیش میدونید چیه، اینارو منی میگم که تو خانواده چندین منبع درآمد داریم، با خودم فکر میکنم کسایی که از قبل اوضاعشون بد بوده الآن چی میکشن، شاید دغدغه الآن من دغدغه سال پیششون بوده، من چقدر دور بودم از همه چی، چقدر دغدغه نداشتم انگار! مطمئن بودم درسم تموم میشه نهایتا ارشدمم میخونم و میرم!! الآن ولی از هیچی مطمئن نیستم، زبان میخونم چون تنها کاریه که از دستم برمیاد، باشگاه میرم چون بدنم تنها چیزیه که میدونم با تلاش میتونم به یه جایی برسونمش، ولی بقیه چیزهارو، هیچ اطمینانی درموردشون ندارم، حس میکنم انگار دارم توی هوا راه میرم، حس میکنم زیر پام خالیه.

بچه ها من از اینجا شدیدا دارم میترسم! حس میکنم تحمل اینکه زندگی هامون از اینم سخت تر بشه رو ندارم، شبها از فکر به آینده نامعلوم بغضم میگیره، قبلا خیلی راحت کتاب میخریدم، الآن دلم نمیخواد بخرم، دلم نمیاد، خیلی راحت لباس میخریدم بدون دغدغه یا عذاب وجدان، الآن میترسم لباس بخرم طی یکی دوسال دیگه نتونیم غذا و دارو بخریم! به مامانم امروز داشتم میگفتم مامان لطفا هرچی پول درمیاری غیر غذا و خرج های ضروری دلار بخریم و طلا، یعنی اینقدر از آینده میترسم! البته من هیچوقت تا الآن از خرج هام نمیزدم، نه از لباس نه از کافه نه از غذا و… درواقع آنچنان بهشون فکر هم نمی‌کردم، ولی الآن دارم میترسم، خیلی هم میترسم، میدونم باز احتمالش هست جنگ بشه، شاید بازهم نتونم برم دانشگاه، شاید بعدش همه چی بد بشه، دلار بشه ۱ تومن مثلا، میترسم مجبور باشیم فقط غذا بخریم، میترسم همونم نتونیم بخریم! نمی دونم بچه ها آیا من دارم زیادی بزرگش میکنم یا خودش به اندازه کافی ترسناک هست؟! حقیقتا هیچوقت افکارم این مدلی نبود، اول پاییز میرفتم پینترست و استایل های جدید نگاه میکردم و بر اساس اون خرید میکردم، الآن نمیگم نمی تونم بخرم، نه هنوزم میتونم، ولی دلم نمیخواد، دلم نمیاد، شایدهم خریدم ، ولی اینو می دونم که مثل سال قبل نخواهد بود!

باورم نمیشه آیسودا منو مرجان شاگرد سیو کرده! منم اسمشو به آیسودا معلم تغییر خواهم داد!😁

وقتی شاگردات تو رو توی گروه دوستانه‌شون اد می‌کنن اما تو نمی‌تونی دست از معلم بودن برداری و ذوقت رو نشون ندی وقتی از گرامری که یاد گرفتن درست استفاده می‌کنن:

😁😁

مثل همیشه یه عکس بعد باشگاه می‌خواستم بذارم براتون که مرجان سریع اومد گفت عکس لیوان منم بذار

واقعاا به دیدن این ویدئو نیاز داشتم! بچه های شیمی چک کنن پیجشونو واقعا مفیده.

کمی تاحدودی!

برگشتم خونه و با انبه و شیرموز خودمو شاد کردم!😁 بله دوستان با همین چیزهای کوچولو و گاها خوشمزه میتونیم تو این فضای خفقان آور برا خودمون شاد باشیم!😅

باای😘

برم به ادامه ورزشم برسم تا مربیم یه بلایی سرم نیاورده، دارم هر چرت و پرتی که به ذهنم میرسه رو اینجا خالی میکنم!😌

دکترا هم برا دل مامانم!

خلاصه که سیسی ها، بیخیال پرستیژ و این چرت و پرتا، هرچی توش پول باشه منم میخوام همونجا باشم! میتونم یه دکترا خونده‌ی میکاپ آرتیست باشم!🥰

دلیلی که به کار کردن با رشتم تو ایران فک نمیکنم اینه که استعداد میکاپ و هنرم درآمدش اینجا خیلی بیشتر از کار کردن توی شرکته!😁

میتونم میکاپ آرتیست عروس شم و از هرکدوم ۵۰ تومن بگیرم!!😁

بچه ها ولی، حس میکنم کل ذهن من درگیر رفتنه و هیچ پلنی انگار برا موندم ندارم و برا همین اینقدر زود قصه‌ام میگیره، از این به بعد واقعا بصورت جدی به قضیه: اگه موندم! هم میخوام فک کنم، حس میکنم اینجوری باعث میشه آرامش خیلی بیشتری داشته باشم!

خلاصه که انرژیم برگشته بود و مالم خوب بود، دارم تمام تلاشمو میکنم که انرژیم ته نکشه و دووم بیارم،

حس میکنم باید از نظر روانی کم کم بی حس شم که حالم خوب بمونه!

امروز سر ناهار شنیدم که آزمون زنداداشم کنسل شده، برای ایرانی ها!! اولش خیلی واکنشی نشون ندادم و با کتابم مشغول بودم ولی بعد اینکه اومدم باشگاه یه نگرانی بدی وجودمو گرفت که ترسیدم نکنه هیچوقت نتونیم بریم، نکنه اینجا زندانی بشم!! دارم سعی میکنم با ورزش و رقص خودمو آروم کنم و کمتر بهش فکر کنم، به ما ایرانی ها فقط میدونم هیچکی دلش نمیسوزه، فقط خودمون دلمون برا همدیگه میسوزه!