the 1380s
رفتن به کانال در Telegram
مهم‌نیست کی هستی؛ تو دوستِ‌خوب منی -الف
نمایش بیشترکشور مشخص نشده استدسته بندی مشخص نشده است
229
مشترکین
+124 ساعت
-207 روز
-1230 روز
آرشیو پست ها
227
-همه داشتن میخندیدن ولی اون با خودش فکرکرد ”شاید این آخرین باریه که همه از ته دل میخندیم“ (؟)
سبزِ خاورمیانه‌ای
227
درِ بالکن بازه و یه ماهی قزل آلا میاد داخل.
توی یک چشم‌به‌هم زدن، مثل کلاژِ دور بریده شده با قیچی، خودش رو می‌چسبونه به کف اتاق؛
بلافاصله دیوار؛
و در آخر سقف؛
دقیقاً بالا سر من.
رد مدادرنگی معلومه.
مثل همون نقاشی سال اول دبیرستانم که سر کلاس فیزیک یه گوشه برگه امتحانی کشیدم.
227
برای دوستان نه‌چندان قدیمی من اگر که این پیامو می‌بینند.
بچه‌ها.
خوابگاه جدید داره خوش‌نمیگذره اصلاً.
عمیقا دلتنگم برای روزهایی که داشتمتون.
دلتنگم برای اتاقی که واسه کوچکترین بددهنی ای عذرخواهی میکردیم.
صفر و صد فکرمون برای درس بود نه مسائل دیگه.
درسته امکاناتمون کم بود تو خوابگاه حق گویان ولی امون از آدمای اونجا..
هوای همو داشتیم تو هرشرایط.
و اما همه‌چی اینجا برعکسه.
دلنوشته ای از یک زندانی🫨!
نجاتم دهید.
the first day
