Gُoth Islamophobe ِFemcels Sُociety.

https://t.me/GothFemcelsSociety/14913 اینجور خبرا از اوناست که نفس ادم رو میبره چون جدی انگار یهو میزارنت توی جعبه فلزی بدون درز و راه فرار اینکه بخوای از کنارش بی تفاوت رد بشی اعصاب فولادی میخواد

کاش می‌دونستم...

عجب سکانس جذابی🤯 فیلمشو معرفی کن

به‌نظرم زندگی از اون‌جا شروع می‌شه که تاجای ممکن به هیچ‌چیزی که به سمتت میاد نه نگی و برای حدأقل یک‌بار پذیرای هرجور تجربه‌ای باشی.

عاشقِ از این شاخه به اون شاخه پریدن و fucking around و امتحان کردنِ شانسم برای هرچیزی هستم. گرفت، گرفت. نگرفت، شاخه‌ی بعدی و fucking around بیشتر. و بیشتر مواقع حتّی برام مهم نیست بعدش چی می‌شه، فقط برای اون دوپامینِ تیک زدن جلوی چیزها انجامش می‌دم و همون برام کافیه.

I just love that stage of drawing where you can't feel your butt.

I do understand There is not a day that i don’t think about it Don’t suffocate from putting myself at their place The dreams they had, the life they’ve lived, they sat behind the school benches just like me, wrote homework, had laughters And they’re gone. Nothing left… Yet i think about life, how precious is to die for something that you believe in, i think if i’ve been one, i would be happy, because i could be a woman of honor. Throughout the story, so many people died, without any meaning, the world is full of suffering. But i think the moments we get chance to experience, the good smells, the light, the taste, the feeling of loving and being loved is that precious, that even if my whole life would be dying i would live for that one second, No one wants to die and i think they knew that one second is that precious, that they were ready to give their lives and fight. I’m not romanticizing believe me. I’m just saying that’s fucking life. Chaotic, meaningless, and yet… beautiful.

Us being the survivors was just an illusion. We're just the ones who didn't make it to heaven afterward.

این‌جا که اینو می‌نوشتم فکرشم نمی‌کردم موقعِ دیدنِ اون بازی‌ای که ترمل تیلمن به‌خاطرش اِمی رو از تونی دزدید، برای چند لحظه به این فکر کنم شایدم واقعاً هم اون‌سال میلچک سیزن دوی #Severance بیشتر از هوملندر سیزن چهار #TheBoys حقش بود که اِمیو بگیره.

اون‌جایی که وسطِ کیسشون به اون‌یکی ورژن خودشون تغییر کردن‌ و دیگه همو نشناختن. وای. خودمو دارم می‌زنم. #Severance

و اینکه باورم نمی‌شه چطوری موفق شدن برای دو فصل تقریباً هیچی از رابطه‌ی جما و مارک بهم نشون ندن ولی تو اپیزود آخر سکانسِ دیدارشون باعث شه بغض کنم و نفس تو سینه‌م حبس بشه و مطمئن بشم که این یکی از بهترین رومنس‌هاییه که توی تلویزیون دیده‌م. #Severance

جوری که با هم فرق دارن، صدای مارکِ داخلی شمرده‌تر و محتاط‌تر و نازک‌تره ولی مارکِ بیرونی صداش بی‌پرواتر و آزادتر و خسته‌تره. مَح SHAAAAAAR. #Severance

سکانس مکالمه‌ی مارکِ داخلی و مارک بیرونی ABSOLUTE CINEMAترین چیزی بود که تو زندگیم دیدم. هیچ‌جوره نمی‌تونم توصیفش کنم. #Severance

وای خیلی حرف دارم.

واقعاً اگه #Severance تا آخرش همین‌جوری بمونه می‌ره جزو بهترین سریالای تاریخِ تلویزیون کنار #Succession و #BetterCallSaul و اینا.

اخبار مملکت الان خیلیاش هم فقط نقش ریج بیت داره مثل اون بنزین ۸۷ تومنی:)) زیاد اعصاب خودتونو خورد نکنید الان ۵۰ ۵۰ یا میمونه یا چهارتا اصلاح طلب برش میدارن که بگن هااا ببینید ما چقد خوبیم